سه شنبه, ۲۶ تیر ۱۳۹۷
آخرین خبر با عنوان ، آیین سی روزه روانشاد مهرناز خسرو قندی پارسی برگزار می شود در 21 ساعت قبل منتشر شده است .
»   درگذشتگان, ورزشی  »   بازنشر یک گفتگو: بانویی ورزشکار؛ در سایه تنهایی
404 بازدید
۲ دی ۱۳۹۶ , ساعت ۱۵:۴۰
بازنشر یک گفتگو: بانویی ورزشکار؛ در سایه تنهایی

بازنشر یک گفتگو: بانویی ورزشکار؛ در سایه تنهایی

در پنجاه و یکمین شماره پارس نامه که شهریور ما ۱۳۹۲ منتشر شد، گفتگویی توسط منوچهر باستانی با روانشاد دولت نیک منش انجام شده است. متن کامل این گفتگو را می توانید در ادامه مطلب بخوانید:

نخستین بانویی است که مدرک دکترای تربیت بدنی ایران را گرفته است، استاد تربیت بدنی دانشگاه تهران وسرپرست ورزش دانشکده های مختلف بوده و امروز اما، در خانه ای بسیار ساده و با امکانات کم زندگی می کند و البته کمتر کسی از جامعه ما می شناسدش و از وجودش در جامعه استفاده می شود. پیدا کردنش اتفاقی بود، دوستی معرفی کرد و به دیدنش رفتیم، بانویی که هنوز روحیه ورزشکاری را دارد و….

کمی از خودتان و خانواده بگویید؟

دولت نیک منش هستم پدر جمشید نیک منش متولد یزد و مادرم مروارید خدایار هوختی متولد کرمان بود. پدرم قبل از ازدواج در تهران به کار تجارت مشغول بوده و بعد از اینکه ورشکست شد به یزد آمد و با مادرم ازدواج کرد. ما در شرایط بسیار سختی زندگی می کردیم. دایی من دبیر در کرمان بود وقتی اوضاع نابسامان ما را دیدند ما را به تهران آوردند و پدرم در دبیرستان فیروزبهرام مشغول کار شد. منزل ما در همان کوچه زرتشتیان و در یکی از خانه های انجمن بود.

چه شد که سراغ ورزش رفتید؟

من از بچگی همانند خیلی از کودکان به ورزش علاقه داشتم. پدرم چون اوضاع خوبی نداشت برایم کفش ورزشی خریده بود. بند کفش من به خاطر ورزش زیاد، مدام پاره می شد، پدرم به کفاش محله پولی داده بود که هر وقت من می روم بند کفشم را درست کند.

در کدام مدرسه درس خواندید؟

من در دبستان گیو و دبیرستان انوشیروان دادگر درس خواند هام. آن زمان این دو مدرسه به همراه مدارس پسرانه جمشیدجم و فیروزبهرام از مدارس بنام در سطح تهران بودند. معلمان ورزش ما خانم پارینه و آقای پارینه بودند. در آن زمان ناخودآگاه به ورزش والیبال گرایش پیدا کردم. در کنار زمین والیبال می ایستادم و بازی دیگران را می دیدم و بعد به تنهایی تمرین می کردم تا توانستم به سطح آنها برسم. در آن روزها به واسطه ورزش زیاد بدن ورزیده ای پیدا کرده بودم.

ورزش بانوان در آن زمان در چه سطحی بود؟

در آن زمان مسابقات بانوان فقط در سطح مدارس بود و رقابتهای برون مرزی هم فقط در کشور ترکیه و هند برای تیم های منتخب برگزار می شد. مسابقات کشوری هم بیشتر در شهرهای تهران و کرمان  آبادان برگزار می شد و تیم های زیادی از استانه های مختلف در این مسابقات حضور داشتند که از همین بازیکنان، تیم منتخب کشوری برای مسابقات برون مرزی انتخاب می شد، خانم ها مسابقات دومیدانی هم داشتند وی در دیگر رشته ها در آن زمان بانوان فعال نبودند.

شما چه زمانی برای تیم منتخب کشوری و تیم ملی انتخاب شدید؟

من هم مثل دیگر ورزشکاران در این مسابقات حضور داشتم و بعد از انتخاب در تیم کشوری هم همیشه به عنوان کاپیتان بازی می کردم. مدتی هم در مسابقات دومیدانی کشوری شرکت کردم و توانستم قهرمان رشته پرتاب دیسک و وزنه شوم. من عضو تیم والیبال منتخب مدارس شدم و همان زمان این تیم برای عضویت در باشگاه تاچ سابق انتخاب شد. بعدها نیاز به مسابقات خارجی در ورزش کشور احساس شد و در نتیجه برای این مسابقات باید تیم ملی تشکیل می شد که من هم به عنوان یکی از اولین بازیکنان تیم ملی والیبال بانوان ایران انتخاب شدم.

چه شد که به تدریس مشغول شدید؟

به خاطر نیاز شدید مالی که داشتم بعد از مدتی که در دبیرستان درس خواندم در کلاس هشتم به تدریس ریاضی در سطح دبستان مشغول شدم و شاگرد خصوصی می گرفتم. بعدها در یک مدرسه آمریکایی ایرانی به عنوان معلم ورزش مشغول شدم.

چگونه به دانشگاه راه یافتید:

در دوران دبیرستان چون نمرات خوبی در رشته طبیعی داشتم معلمانم پیشنهاد کردند که به رشته پزشکی بروم ولی من تربیت بدنی را انتخاب کردم. در آن زمان زمزمه رشته تربیت بدنی در دانشسرای عالی دانشگاه تهران شروع شده بود و من به عنوان یکی از اولین دانشجویان این رشته وارد دانشگاه شدم و درسم را در این رشته ادامه دادم.

بعنوان یکی از فارغ التحصیلان رشته تربیت بدنی برخورد جامعه با این رشته چگونه بود؟

رشته تربیت بدنی زیاد شناخته شده نبود. در دانشگاه تهران هم استادان دیگر رشته ها با ما برخورد مناسبی نداشتند و زیاد تحویل نمی گرفتند. برای آنها رشته تربیت بدنی به عنوان رشته ای بود که در آن دانشجویان فقط توپ بازی و پشتک و وارو می زنند در صورتی که رشته های دیگر به شدت باید درس می خواندند برای همین زیاد مورد توجه نبودیم. البته حکومتی ها به این رشته زیاد اهمیت می دادند چون می خواستند ورزش را اشاعه بدهند.

بعد از دریافت لیسانس تربیت بدنی چه کردید؟

مدتها به عنوان معلم ورزش در دبیرستان ها از جمله دبیرستان نوربخش مشغول کار شدم. من هشت سال در مدارس فعال بودم بعد از آن برای دانشگاه تهران گزینش شدم. ورزش دانشگاه ها تازه شکل گرفته بود و ما به عنوان اولین مدرسان ورزش دانشگاه ها شناخته می شدیم. در آن زمان علاوه بر کنکور، امتحاناتی نیز در سطح ورزش شروع شده بود و تربیت بدنی به عنوان یک واحد درسی اضافه شده بود. ما علاوه بر تدریس ورزش، سرپرستی ورزش دانشکده ها نیز عهده دار بودیم. من مدتی سرپرست ورزش دانشکده هنرهای زیبا، دانشکده پزشکی و دانشکده حقوق بود.

از ادامه تحصیل و چگونگی گرفتن مدرک دکترای خود بگویید؟

بعد از کار در دانشگاه تهران من به همراه یک خانم ارمنی که او هم به عنوان مدرس و ورزشکار ملی شناخته می شد از طرف دانشگاه برای ادامه تحصیل به آمریکا اعزام شدیم. من ۴ سال در دانشگاه واشنگتن دی سی آمریکا درس خواندم و بعد از انقلاب با مدرک دکترا وارد ایران شدم. آن خانمی که با من به آمریکا آمد. همان جا ماندنی شد و من بعد از برگشتنم به عنوان اولین دکترای تربیت بدنی در ایران شناخته شدم.

بعد از مدرک دکترا و ورود به ایران چه کردید؟

چون ما بوریسه دانشگاه تهران بودیم، می بایست حداقل ۵ سال برای دانشگاه کار می کردیم در نتیجه من کماکان به تدریس در دانشگاه ادامه دادم و بعد از سی سال هم بازنشسته شدم. البته در کنار تدریس مربی تیم های مختلفی هم بودم. بعدها در باشگاه حجاب فعال شدم و سال ها هم به عنوان مربی و هم داور مشغول شدم. بعدها هم در سمینارها و مسابقات مختلف حضور داشتم و به عنوان مشاور، داور، ناظر در فدراسیون والیبال و دومیدانی فعالیت داشتم.

در جامعه زرتشتی نیز فعال بودید؟

من هفت سال در کانون دانشجویان فعالیت داشتم. در اردوهای زیادی شرکت داشتم و در زمینه ورزش در این اردوها فعال بودم. مدتی هم در سازمان زنان فعالیت می کردم ولی واقعیت این است که من اینقدر درگیر کار و درس بودم که فرصت زیادی نداشتم تا در جامعه زرتشتی خدمت کنم. زندگی سخت و کم درآمد آجازه نمی داد زمانی را برای کارهای جماعتی بگذارم.

ارگانهای مختلفی به خاطر فعالیتهای ورزشی از شما تقدیر کرده اند. آیا در جامعه زرتشتی تقدیر و تشکری از شما شده است؟

تنها یک بار سازمان زنان در یکی از برنامه هایش از من تقدیر کرد ولی در هیچ جای دیگر حتی معرفی هم نشدم. البته نه فقط از من، در مجموع از فعالان جامعه ما به صورت خوبی تقدیر نمی شود تا جوان ها نیز به اینگونه حرکت ها تشویق شوند.

اسفند ماه سال گذشته از طرف شبکه ورزش برای مصاحبه با من به منزلمان آمدند. آنها از دیدن شرایط زندگی من تعجب کرده بودند. شاگردان من الان در شرایط بسیار خوبی زندگی می کنند ولی ما هنوز شرایط خوبی نداریم. دکتر بهرام افشارزاده رئیس انجمن پیشکسوتان ورزشی هم که به دیدن من آمد از دیدن زندگی من بسیار متاسف شد. واقعیت این است که ما زرتشتیان نسبت به همنوع خود که شرایط مناسبی ندارد کم لطف هستیم. همین الان هم اگر کسی که فعال اجتماعی است یک ماه از جامعه دور باشد کسی به آن صورت یادش نمی کند و به نوعی احوال پرس خودش و زندگیش نخواهد بود.

شما را در محافش ورزشی زرتشتیان کمتر دیده ایم. چرا؟

مهمترین دلیلش این است که جوان ها معمولا مسئول برنامه های ورزشی هستند و اطلاع چندانی از وجود امثال من ندارند. بزرگان جامعه هم که هیچ تلاشی برای شناخته شدن ما نمی کنند در نتیجه جوانی که امروز فعالیت ورزشی دارد از کجا باید ما را بشناسد. من فکر می کنم رسانه ها می توانند در این شناخت کمک زیادی کنند. افرادی که تجربه زیادی در ورزش دارند می توانند جهت ورزش کردن درست و اصولی کمک زیادی کنند. می شود در مسابقات مختلف از باتجربه ها کمک زیادی گرفت و با مشاوره گرفتن از آنها در جلساتی که با حضور سرپرست تیم ها و برگزارکنندگان مسابقات برگزار می شود سطح مسابقات را به صورت عملی بالاتر برد و از طرفی با مشاوره های تغذیه و بدن سازی میزان آمادگی ورزشکاران را به سطحی برساند که کمتر در برنامه های ورزشی آسیب ببینند.

 

گفتنی است روانشاد دولت نیک منش در سن ۸۳ سالگی، سی ام آذر ماه ۱۳۹۶ در سرای سالمندان زرتشتی و بر اثر بیماری چشم از جهان فروبست. آیین خاکسپاری آن روانشاد آدینه اول دی ماه در قصر فیروزه برگزار شد و پرسه آن روانشاد نیز از ساعت ۱۳ تا ۱۵ پنجشنبه هفتم دی ماه در تالار ایرج برپا می شود.

مطالب مرتبط با برچسب

گزارش تصویری از آیین پرسه روانشاد دولت نیک منش با حضور چهره های سیاسی ورزشی
آیین پرسه روانشاد دولت نیک منش، پیشکسوت ورزش ایران، با حضور گروهی از چهره های سیاسی و ورزشی برگزار شد. گزارش تصویری از این مراسم را در ادامه مطلب ببینید.
گزارش تصویری از آیین پرسه روانشاد دولت نیک منش با حضور چهره های سیاسی ورزشی
هفته گذشته جامعه زرتشتیان ایران رستم بهدین، فعال اجتماعی و هموند 4 دوره انجمن زرتشتیان تهران و دولت نیک منش پیشکسوت ورزش ایران را از دست داد.
گزارش تصویری از آیین خاکسپاری روانشاد دولت نیک منش به همراه زندگی نامه آن روانشاد
آیین خاکسپاری روانشاد دولت جمشید نیک منش پیشکسوت ورزش ایران، روز آدینه اول دی ماه در آرامگاه قصر فیروزه برگزار شد.
دولت نیک منش، پیشکسوت ورزش ایران درگذشت
دولت نیک منش، نخستین بانوی ایرانی که مدرک دکترای تربیت بدنی را اخذ کرد و در کارنامه خود قهرمانی پرتاب دیسک کشور، عضویت در تیم های ملی دو ومیدانی و والیبال را داشت، چشم از جهان فروبست.

ارسال پاسخ یا نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


لطفا معادله امنیتی را تکمیل کنید *

  • آخرین خبرها