|
تقدیم به سرای سالمندان هر پنجشنبه سروده ای از شاعری زرتشتی(144) |
|
|
| کامبیز نمیرانیان | |||||||||
| ۲۹ دي ۱۳۹۰ | |||||||||
 مرا آورده اند اینجا ، که شاید دخترم باشی عصایم باشی و یارم ، پناه آخرم باشی به اینجا آمدم تا خاطراتم را جوانی ها و شادی ها، حیاتم را به گورستان ایام دفن گردانم اگر چه پیرو رنجورم، غریبه با خود و از خنده ها دورم ولی آئینه ی فردایت هستم، اگرتنها و بی نورم دریغ از من مکن مهر و محبت را نوازشها و آن گرمای دستت را بیا و دخترم باش یگانه یاورم باش بازدید: 351
|
|||||||||
یادداشت ها (1)
تبلیغات
|