دکتر کتایون مزداپور، متولد اول فروردین سال 1322 است. وی در سال 1344 مدرک لیسانس خود را در رشتة علوم اجتماعی دریافت و برای ادامه تحصیل رشته فرهنگ و زبان‌های باستانی را برگزید. در سال 1359 کتایون مزداپور موفق به اخذ درجة دکتری در این رشته شد.

دکتر کتایون مزداپور از سال 1351 تا پیش از بازنشستگی در سال 1389، در بنیاد فرهنگ ایران و سپس در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی به پژوهش در زمینة فرهنگ و اسطوره‌های ایران باستان، زبان‌های ایران باستان و گویش‌های ایرانی اشتغال داشت.

این پژوهشگر بزرگ و پرکار زرتشتی با حدود 15 کتاب و بیش از پنجاه مقالة علمی یکی از افتخارات جامعة زرتشتی است. کتاب «شایست ناشایست» ایشان برندة کتاب سال 1369 و کتاب ارزندة «گویش بهدینان شهر یزد» برندة جایزة پژوهش فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است.

برخی دیگر از آثار وی که تا کنون به چاپ رسیده، از این قرار است:

• گناه ویس، تهران: اساطیر . ۱۳۸۲
• زرتشتیان، تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی .  ۱۳۸۴
• داغ گل سرخ و چهارده گفتار دیگر درباره اسطوره، تهران: اساطیر .۱۳۸۶
• اندرزنامه‌های ایرانی، تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی . ۱۳۸۷.
• بررسی دستنویس م.او29، داستان گرشاسب، تهمورس و جمشیدگلشاه و متن‌های دیگر. تهران: آگه. 1378
• سروش پیر مغان، یادنامه جمشید سروشیان، مجموعه مقالات، تهران: ثریا.۱۳۸۱
• ارداویرافنامه، متن پهلوی، تهران: توس . ۱۳۸۲.

برای آشنایی بیشتر با دکتر کتایون مزداپور اینجا را بخوانید.