دیدار فینال دهمین دوره جام رستم، نسبت به سالهای گذشته یک تفاوت چشمگیر داشت و آن حضور یک تیم غیر یزدی در بازی فینال بود، روز آدینه 4 آذر ماه و از حدود ساعت 11 تیم رستم باغ در حالی در مقابل آرش قرار گرفت که این دیدار در مرحله اول گروهی نیز انجام شده بود، جایی که آرش توانسته بود با نتیجه 5-6 از سد رستم باغ بگذرد.

اما آرش در حالی برای ششمین بار پا به فینال جام رستم می گذاشت که افشین پای سروی دروازه بانش را به دلیل محرومیت در اختیار نداشت و سیاوش کامه را در چهارچوب قرار داده بود، بهروز پای سروی نیز همچنان از مصدومیت بازی دو هفته پیش رنج می برد، شهروز نمیری نیز از جمله مصدومانی بود که در این بازی به میدان آمد، در آنسوی میدان شهرام کیزادی نتوانسته بود برای این بازی خود را به یزد برساند.

آرش در بازی فینال سیاوش کامه، شهروز نمیری، جمشید ایرجی، فرزاد نیکفام،  کیارش کرمانیان، بهروز پای سروی و شهرام روشن فر را در اختیار داشت، تیم رستم باغ نیز ارمین فرازمان، شهرام نمیری، ساسان فلامرزیان، بهزاد سامیا کلانتری، خشایار خورشیدیان، شهاب و شایان ماندگاریان را در دقایق مختلف به زمین فرستاد

گل اول دیدار را بهزاد سامیا کلانتری به ثمر رساند، در نیمه اول تیم رستم باغ بازی بهتری از خود به نمایش گذاشت و در نهایت با نتیجه 2-1 به پیروزی دست یافت، نیمه دوم اما تیم آرش عملکرد بهتری داشت و بالاخره با گل دقایق پایانی بهروز پای سروی بازی را در نتیجه 3-3 به تساوی کشاند، تا کار به دو وقت اضافه 5 دقیقه ای کشیده شود.

وقتی شهروز نمیری در وقت اضافه نخست گل چهارم آرش را به ثمر رساند، برای خیلی ها کار تمام شده به نظر می رسید، اما هنوز شادی پس از گل بازیکنان آرش به انتها نرسیده بود که ساسان فلامرزیان دروازه سیاوش کامه را باز کرد و بدین ترتیب کار به ضربات پنالتی کشیده شد.

دو تیم در سه پنالتی نخست به تساوی 2-2 رسیدند و کار به پنالتی یک به یک رسید، پنالتی رستم باغی ها را سیاوش کامه دفع کرد و خودش پشت توپ قرار گرفت تا آخرین پنالتی را وارد دروازه آرمین فرازمان کند و آرش برای چهارمین بار قهرمانی در جام رستم را جشن بگیرد.