آدینه آبان ایزد و آذرماه در یک حرکت نمادین آرامگاه سروشیان کرمان گلباران شد.

این کار نمادین با همت بهدین پرویز فروهر، با پرپر کردن گل بر جایگاه ابدی درگذشتگان انجام شد. تعداد اندکی از همکیشان یاری دهنده این حرکت زیبا بودند. که البته جای بسیار گله و شکوه دارد. چرا که شاید بسیار زود فراموش می کنیم که جایگاه ابدی ما نیز آنجا خواهد بود.

درگذشتگانی که در دل این خاک آرمیده اند زمانی در کنار ما می زیسته اند و اکنون که آنها آرام گرفته اند شایسته نیست که زندگی دنیوی آنقدر ما را گرفتار خود سازد که نتوانیم ساعتی را در کنارشان باشیم.

امید است که انجام این مراسم ها در آینده ای نزدیک با استقبال هرچه بیشتر همکیشان صورت پذیرد. کمی بیشتر به جاودانگی مان بیاندیشیم: