صدای موسیقی و شعرهای دری را کمتر می توان شنید. در زیارتگاه ها هنوز شنیده می شوند و گاه در جمع ها و جشنهای خانوادگی،‌ آن هم اگر هنرمندی پیدا شود. اما روزهای 26 و 27 آبان در دبستان گیو هنرمندان جمع بودند.

جشنواره ترانه های زرتشتی یکی از کارهای جالبی است که هفته نامه امرداد دست به برگزاری آن زده است. ساعت ۵ پسین دو روز متوالی پنجشنبه و آدینه این جشنواره برگزار شد تا صدای ترانه های زرتشتی طنین انداز شود. ترانه هایی که خیلی هایشان را شنیده ایم.

امرداد، برای برگزاری و امتیازدهی به شرکت کنندگان،‌ برگه هایی را تهیه کرده است که در آن نام خوانندگانی را می بینی که برخی آشنایند و برخی دیگر کمتر به گوشت خورده اند و ترانه هایی که آنها می خوانند و اغلب آشنایند. امتیازدهی از ۱ تا ۱۰ این دو روز شرکت کنندگان در جشنواره فینال مانند روز ۳ آذرماه را تعیین می کند.

به هر حال نخستین چیزی که به چشم می آمد تکرار برخی آهنگ ها مانند پیرسبزچک چکوُ پیربابا شرف الدین و برخی دیگر از آهنگ ها است که هنرمندان مختلف با صداهای مختلف آنها را اجرا می کنند. یعنی ما اینقدر ترانه زرتشتی کم داریم؟

با برخی از هنرمندان که به گفتگو می شینی می گویند آری، ولی برخی هم می گویند ترانه کم نداریم بلکه ترانه های شناخته شده و رایج اندکند. آنقدر این ترانه ها و شاعرانشان ناشناخته مانده اند که به جز ترانه هایی که از رستم زره پوش و معدود سرایندگان دیگر باقی مانده است،‌ اثری از ترانه یا شاعر باقی نیست. تنی چند از باشندگان در سالن اثر جمع آوری شده ای را به یاد نمی آورند که به ترانه های زرتشتی پرداخته باشد. برخی از هنرمندان که ترانه ای در تالار دبستان گیو اجرا می کنند آنرا یادگار سالهای کودکی خود می دانند که تنها بخشی را به یاد می آورند. بخشهایی که اگر هم اکنون ضبط نشود، آیندگان نیز از آنها بی خبر می مانند.

البته لازم به ذکر است آنقدر هنرمند ترانه سرا در جامعه زرتشتی هست که فردی در همان جا سروده ای به دری بسراید و آنرا اجرا کند.

توانایی هایی که از سویی می تواند با توانایی های موسیقیایی تلفیق شود و آثار موسیقی زرتشتیان را پربار کند.  هنرمند نوازنده  و آهنگ سازی که خود می گوید به تازگی خواندن ترانه های دری را آغاز کرده است به توانایی این ترانه ها برای آهنگ سازی و اجرا توسط گروه های موسیقی اشاره می کند. وقتی از وی می پرسم چرا تاکنون چنین کاری انجام نشده می گوید شاید به نظر می رسد این کار تنها در جامعه زرتشتی علاقمند پیدا می کند ولی نظر من این است که اینگونه آثار هم متقاضیان خوبی خواهند داشت.

ترانه های این دو روز جمع و ضبط شدند تا به نحو مناسبی نگهداری و رواج یابند. این جشنواره هنوز پایان نیافته است. علاوه بر این امرداد، سلسله کارهای فرهنگی را آغاز کرده است که به نظر می رسد هدف اصلی آن اشاعه فرهنگ های سنتی باشد. جشنواره سیروگ ریزی که چندی پیش در شاهورهرام ایزد برگزار شد، اکنون جشنواره ترانه های زرتشتی و خبر از برگزاری جشنواره پوشش های زرتشتی.