نوشتن و کتاب یعنی ماندن. یعنی تاریخ. مورخان اختراع خط را آغاز تاریخ می دانند. در دنیای اطلاعات و مجازی به نظر می آید که ارزش کتابهای کاغذی پایین آمده باشد ولی اینگونه نیست. کتابها میراثی هستند گرانقدر آنقدر که برای برخی از آنها دهها میلیون نیز خرج شود تا از آسیب در امان بمانند، هنوز کم است.

کتابخانه یگانگی یکی از کتابخانه های مطرح کشور است. به سبب کتابهای تخصصیش. برای کتابهای خطی نایابش. برای چهارمین اوستای قدیمی جهان. برای کارمندان و مسولین خوشفکرش. برای نیک اندیشان یاری دهنده اش و از امروز برای اتاق مرمتش.

اتاق مرمت کتابخانه یگانگی جزو معدود اتاقهای مرمت کتاب ایران است. پس از کتابخانه های مجلس، آستان قدس، مرعشی نجفی و برخی دیگر از کتابخانه ها.

بازگشایی اتاق مرمت کتابخانه یگانگی بهانه ای شد تا همکاران کتابخانه یک روز تعطیل خود را دگرگونه تر و در کتابخانه سپری کنند. تا نوشین فرامرزیان مسول کتابخانه از همکارانش، از خیراندیشان و از انجمن زرتشتیان تهران در گردش کنونی و گذشته از نماینده زرتشتیان از یاریگرانی که هر یک به نوعی کتابخانه را یاری کردند قدردانی کند.

این بازگشایی بهانه ای شد که دکتر رستم خسرویانی از همکاران کتابخانه قدردانی کند و از عدم همکاری برخی هموندان گردش ۴۱ برای بهبود وضعیت کتابخانه بگوید.

 همچنین بهانه ای شد که دکتر اسفندیار اختیاری اهمیت اصلی مرمت را نه در دستگاهها و تجهیزات بلکه مهارت کسانی بداند که در این کار تخصص دارند. و بگوید کتابخانه یگانگی تمام ۷ امتیاز را برای بودجه اختصاصی را از سوی نشست انجمنها دریافت کرده است.

البته بهانه ای هم بود برای بوذرجمهر پرخیده که یادآوری کند زرتشتیان میراث پربهایی در مورد کتابها دارند که به راحتی آنها را ازدست می دهند.

رباط جزی، مسول بخش مرمت کتابخانه مجلس و استاد دانشگاه نیز در ادامه بخش مرمت را معرفی کند. در اینجا بود که فرامرزیان خواسته خود را برای به کارگیری چند تن برای مرمت کتابهای بیمار را با فرنشین انجمن در میان بگذارد.

جامعه زرتشتی، شاید خیلی چیزها نداشته باشد ولی خیلی چیزها نیز دارد. ایکاش همه ما بینش آن را دریابیم آنچه که داریم را حفظ کنیم.