درد ما بیچارگان درمان ندارد
عشق ما بیچارگان خواهان ندارد

گرکه دلدار از یکی بیچاره رنجد
قهر او هرگز دگر پایا ن ندارد

گر خورد تیری ز مژگان بر دل ما
جای زخمش تا ابد سامان ندارد

من که از عشقش نمودم دفتری پر
او بجز یک بیت ما دیوان ندارد

من که دایم می زنم از عهد خود داد
هر که بشکست عهد خود پیمان ندارد

روغن ار شد بر زمین افسانه دارد
مرغ اگر شد از قفس افغا ن ندارد

هر که شد از کف مشوگریان و نالان
دست ما کوتاه و او دامان ندارد

گر که غیبی دارد ی عشق خدایی
دان که عشق با خدا خسران ندارد