هر وقت به اینجا می ایم، می روم به یک دنیای دیگر، دنیایی که روزی روزگاری مال خودم بود، دنیایی که در آن غم ها و شادی هایم آن قدر شیرین بود که دلم لک زده برای یکی از آن ها ، دنیایی که تمام عشقم خلاصه می شد به روزهای تعطیل و توپ بازی در زمین های خاکی اینجا، دنیای خوب کودکی و دبستان و مدرسه.

آدریان بزرگ جلوه گر همان روزهایی است  که امروز هر وقت به این جا می ایم (هرچند خیلی کم) یاد همان روزها می افتم و وقتی کودکان امروز را در آدریان می بینم بی آن که به چیزی بیاندیشم بازی های کودکانه اشان را می نگرم، دویدن هایشان را، شیطنت هایشان را، خندیدن ها و .... و به یاد کودکی دیروزم غرق در تماشا می شوم.

تغییرات مدیریتی چشمگیرتر از تغییرات ساختاری
آدریان بزرگ هرچند تغییراتی با آن روزهای چند سال پیش کرده است اما نمی دانم بگویم این تغییرات چشمگیر بوده و یا نه! ولی هر چه هست بهتر از قبلش شده، از زمین چمن مصنوعی بگیرید تا ساخت و سازهایی که در حال انجام است،  بخصوص حالا که با مدیریت شیرین خوبچهر کلاس های منظم تر، کار های جذابتر، و قابل ستایشی در آن شکل می گیرد، کارهایی مثل برگزاری کلاس های ورزشی متفاوت، برگزاری جشنواره های فرهنگی، گهنبار خوانی، نمایش فیلم و درختکاری و برگزاری اردو

 شیرین خوبچهر و برنامه هایش
با آن که سرش به دانش آموزان دبستانی و بعضا راهنمایی در اردوی یکروزه ای که در اینجا به پاست گرم است و بد جور نگران بچه هاست که یک وقت کاری نکنند که نباید!  با او به گفتگو می نشینم شیرین خوبچهر آن زمان ها یی که در دبیرستان انوشیروان بوده در بسکتبال و پرتاب وزنه به صورت حرفه ای فعالیت ورزشی داشته است و هم اکنون هم دانشجوی مدیریت تربیت بدنی است وی می گوید چیزهایی را که در دانشگاه یاد می گیرد در آدریان می خواهد پیاده کند. خوبچهر در باره اینکه آیا فعالیت های فرهنگی و دینی که در آدریان انجام می دهد ارتباطی با ساختار ورزشی اینجا دارد یا نه گفت "بحث فرهنگی و دینی از ورزش ما جدانیست من می خواهم تا از طریق ورزش، فرهنگ و دین را هم بیاموزیم، برای همین برنامه هایی مثل گهنبار، جشنواره نان و شیرینی در آدریان، فرصت خوبی است برای خانواده ها و به ویژه خانم ها تا با اینجا آشتی کنند"

آقایان استقبال کرده اند ولی خانم ها، نه !
وی در باره استقبال از کلاس ها ی ورزشی که در آدریان گذاشته شده گفت "خوشبختانه آقایان استقبال خوبی از این کلاس ها در همه رشته ها داشته اند اما متاسفانه خانم ها استقبال خوبی نداشتند، بچه ها هم که اختیارشان دست پدر و مادرهایشان است وقتی حرف از ورزش و کلاس می شود به اینجا نمی ایند، ولی برای اردو و برنامه های یک روزه می ایند برای همین این اردوهای یک روزه می توانند موثر واقع شوند" خوبچهر معتقد است که برگزاری این اردوها هم برای این است تا دانش آموزان با کلاس ها ی ورزشی آشنا  شوند و هم  پدر و مادرها ترغیب به حضورفرزندانشان در این کلاس ها" وی در باره اینکه در اینجا به دنبال ورزش حرفه ای است و یا ورزش همگانی گفت " محیط اینجا و تلاش من برپایه رشد ورزش همگانی شکل گرفته است."

شناسایی استعدادها
مدیر آدریان بزرگ در باره مربیان این کلاس ها می گوید  "تمامی این کلاس ها با مربیان همکیش دارای مدرک مربیگری تشکیل می شود  و هدف شناسایی افراد کوشا و با استعداد به بیرون از جامعه و اماده سازی آن ها برای ادامه ورزش حرفه ای است " وی درباره  اطلاع رسانی درباره برنامه های آدریان گفت "اطلاع رسانی های من از طریق سایت های خبری است ولی بحث بر سر این است که مثلا وقتی اینجا برنامه گهنبار برگزار شد استقبال بی نظیر بود ولی برنامه های ورزشی هنوز برای مردم جا نیافتاده است، هدف من این است تا با برگزاری این اردوها به صورت خانوادگی مردم را اول با طبیعت آشتی بدهم و بعد از این طریق هم بچه ها و هم مادر و پدرها  را به ورزش کردن در اینجا ترغیب کنم."

چند زمین جدید
وی درباره فضاهای بلا استفاده آدریان، از ساخت زمین بدمینتون و همین طور تلاش برای شکل گیری تنیس در بخشی هایی از این زمین ها خبر داد، خوبچهر در باره درآمد زایی این مکان گفت "در آمدها از حق عضویت ها و شهریه ها ی کلاس ها ورزشی تامین می شود تا  هزینه مربیان و ساخت امکانات آدریان بزرگ را پاسخگو باشند"

کمیسیون ورزش و جوانان انجمن در آدریان تشکیل جلسه دهد
خوبچهر معتقد است کمیسیون ورزش و جوانان انجمن زرتشتیان تهران، باید در محیط آدریان برگزارشود چرا که این  کمیسیون  باید برای لمس مشکلات ورزشی در اینجا حضور یابد وی آرمان خود را تمرکز بخشی از فرهنگ و ورزش جامعه در آدریان بزرگ بیان می کند و معتقد است یکی از بهترین مکان هایی که می توان با آن  جامعه زرتشتی را به دیگران شناساند آدریان بزرگ  و شرکت در گردهمایی های آن است
، خوبچهر در پاسخ به این سوال که آیا این مکان همان محیطی هست که بتوان این اهداف را تحقق بخشید گفت " این مکان همان مکان هست در صورتیکه با هم آن  را بسازیم تا یک الگویی برای جامعه بیرونی باشیم."





چند ورزش که تا به حال اینجا ندیده ایم
اما دراین بین برخی از ورزش ها ی ادریان هم با توجه به محیط  اینجا عجیب و غریب به نظر میاید مثل پرتاب نیزه ، یا پرتاب  دیسک که گویی  قرار است در این زمینه ها و سایر رشته های دو میدانی تا آنجا که ممکن است ورزش هایی داشته باشیم

گپی با کاپیتان اسبق تیم ملی کریکت ایران
 و البته یک ورزش جدید دیگر که مخاطبان خاص خود را دارد کریکت !
با نریمان بختیار مبارکه عضو ملی پوش و کاپیتان تیم ملی کریکت ایران  و مربی کریکت در آدریان هم صحبت می شویم ، نریمان که 12 سال در هند و 25 سال در کراچی زندگی کرده  و دوره های حرفه ای این ورزش را گذرانده و به مدت 4 سال عضو و کاپیتان تیم ملی کریکت کشورمان بوده است درباره این ورزش می گوید "در ایران فعالیت کریکت چندان مناسب نیست هرچند در آسیا چهارم هستیم و در جهان رتبه هجدهم را داریم اما هنوز در رده "ACC" یعنی کریکت آسیایی مشغول به فعالیتیم و بین المللی نشدیم، کشورهای حرفه ای در کریکت هم 10 تا 12 کشورهستند یعنی باقی کشورها آماتور هستند، پس ایران هم وضعیت آماتور در این ورزش دارد و بیشتر تیم کریکت کشور از بچه های سیستان و بلوچستان به دلیل نزدیکی با پاکستانی ها هستند و متاسفانه در شهرهای دیگر خبری از این ورزش نیست"

بچه های بالای 10 سال کم هستند
 وی درباره کلاس های آموزشی کریکت در آدریان بزرگ می گوید :"هر جمعه کلاس های آموزشی داریم که 15 نفر در این کلاس ها هستند رده سنی اکثریت آنها بین 6 تا 10 سال است و کمتر افراد 10 سال به بالارا در این تعداد 15نفر می بینیم" او با بیان اینکه این عامل یک ضعف برای این ورزش در جامعه محسوب می شود با ابراز امیدواری گفت  "برای شروع، حضور این تعداد افراد خود می تواند آغازگر راه باشد ولی من خواستار حضور افراد با سنین بالاتر هم در این ورزش هستم"

برخی از وسایل نیست
کاپیتان اسبق  تیم ملی کریکت ایران در باره اینکه مشکلات وی در مربیگری این ورزش در آدریان چیست از نبود برخی  وسایل می گوید که امیدوار است تا انجمن آنها را فراهم کند وی به زمین اصلی کریکت که 25 متر است و عدم استاندارد بودن زمین آدریان هم ،اشاره می کند نریمان بختیار امیدوار است تا با پشتکار خود بازیکنان این رشته ورزشی، طی 6 ماه تا یک سال آینده موفق به تشکیل یک تیم از جامعه زرتشتی شود و براین نکته تاکید دارد که با توجه به موقعیت ورزشی این رشته در ایران ،می توان با تلاش و جدیت یک یا  دو بازیکن همکیش را در تیم ملی ایران جای داد و معرفی کرد. وی می گوید کسانی که به این ورزش علاقه ندارند می توانند فعالیت های ورزشی دیگری را امتحان کنند ولی کسانی که به کریکت می ایند این ورزش را با جدیت ادامه بدهند"

مثل  دوچرخه سواری یاد می گیرید
بختیار اضافه کرد  یک کودک اگر بخواهد دو چرخه سواری یاد بگیرد اول چند بار به زمین می افتد تا سواردوچرخه شود کریکت هم همین طور است اولش سخت و بعد آسان می شود وی مطمئن است تا با تداوم آن می توان به موفقیت رسید" . او از مسئولین و سایت های خبری می خواهد تا بیشتر جوانان را با این ورزش آشنا کنند و خود نیز علی رغم مشغله هایش می گوید به طور جد،  این ورزش را برای جوانان جامعه آموزش خواهد داد به شرطی که جوانان جامعه هم کریکت را دنبال کنند .

گودالی که جا خوش کرده است
با پایان گفت و گو با نریمان بختیار مبارکه سری به  مکان تنیس روی میز و محیط کفپوش شده آن جا ، انبار در حال ساخت،  زمین آسفالتی بدمینتون ، می زنم و همین طور مکان تیر اندازی با کمان ! و البته هنوز هم همان گودال عمیق همشگی در آدریان که سر جای خودش است !!

 بیایید تا بهتر شود
به هر حال اگرچه دبستانی های الان، مثل دوره دبستان من در زمین خاکی قرار نیست فوتبال بازی کنند و با چمن مصنوعی از بازی کردن لذت می برند، ولی هنوز از لحاظ ساخت و ساز، آدریان بزرگ خیلی جای کار دارد. مطمئنا  هر چه قدر استقبال همکیشان ما از این مکان بیشتر باشد هم شیرین خوبچهر به عنوان مدیریت آن جا در ارائه برنامه هایش دلگرم تر می شود، هم مربیان ورزشی آنجا در کارشان جدی تر خواهند بود و هم انجمن زرتشتیان در تسریع عملکردهای بهبود این مکان بیش از پیش تلاش می کند .