| نقدی بر برگزاری جشن مهرگان در یزد |
|
|
| رشید شهرت | ||||||||||||
| ۱۹ مهر ۱۳۹۰ | ||||||||||||
 نخستین نتیجه ای که از این اتفاق می گیریم این است که همچنان جشن مهرگان از جایگاه مهمی در نزد زرتشتیان برخوردار است، جشنی که زمانی پنج روز به طول می کشیده است و آداب و سنتهای خاص خودش را داشته است، آداب و سنتهایی که حداقل در روز ده مهر ماه دیگر از آن خبری نیست، اما به هر حال، همانند زیارتگاه ها که زرتشتیان زمانی 5 روز به آنجا می رفتند و اکنون به یک شب خلاصه شده است، جشن مهرگان نیز در یک شب جشن گرفته می شود و البته بسیار متفاوت تر از آنچه در گذشته انجام می شده است. این روزها جشن مهرگان خلاصه شده به یک گردهمایی، گردهمایی با اتفاقات مختلف، یکی می آید و گروه موسیقی می آورد و شام می دهد، دیگری از جوانانش بهره می برد و نمایش های طنز برگزار می کند، یکی دیگر به گاهنبارخوانی اکتفا می کند و در این میان تقدیر از دانش آموزان و دانشجویان نیز جای خود دارد که بیشتر انجمنها برگزار می کنند. به هر حال هنوز تعداد زرتشتیان یزد آنقدر کم نشده است که برگزاری جشنهای متعدد در یک شب، تعداد اندکشان را گوشزد نماید، هنوز همانند کلاس دینی، که دانش آموزان هر محله گاها از تعداد آموزگاران هم کمتر بود، این ماجرا حاد نشده و بنابراین به فکر برگزاری متمرکز جشنها نیستند. اما اگر زاویه نگاهمان را کمی تغییر دهیم، شاید به این نتیجه رسیدیم که هم اکنون نیز وضعیتمان حاد است، همین چند سال پیش بود که در یزد گروه موسیقی و تئاتر داشتیم، چند نفری خواننده و نوازنده داشتیم که اگر نگوییم هر هفته ولی هر چند وقت یکبار تمرینی با هم می کردند و در برخی جشنها به هنرنمایی می پرداختند. امروز با وجود اینکه جشنهایمان بیشتر شده است، اما دیگر خبری از آن گروه ها و آن تمرین ها نیست، و این یعنی اینکه جشنهای ما هم از سنتهای خود دور شده اند و هم جایگاهی نخواهند بود برای هنرنمایی و کشف استعداد جوانان و نوجوانانمان. دیروز بودند جوانان علاقه مندی که با وجود همه سختی ها، اقدام به تشکیل گروه های هنری می کردند و با وجود همه ناملایمات کار خود را به بهترین نحو انجام می دادند، اما امروز که دیگر آن جوانها نیستند و این جوانها نیز انگیزه ای برای به میدان آمدن ندارند، باید از انجمنها بخواهیم که به جای ناملایمات این بار بستر مناسب را فراهم کنند و تلاش کنند تا دوباره آن گروه ها را شکل دهند. روزگاری نمایشها، آخرین برنامه های جشن بود، زیرا مردم برای دیدن آن تا انتها صبر می کردند، اما امروز که دیگر نمایشی نیست، با شام، باشندگان را تا آخرین لحظه نگاه می دارند. نکته دیگر اینکه چرا باید صبر کنیم تا کارد به استخوان برسد و آن موقع به فکر چاره باشیم، اگر نگاهی کلی به نحوه برگزاری جشنهای ماهیانه بیندازیم شاید به این نتیجه برسیم که انجمنهای ما بیشتر برای رفع تکلیف جشن می گیرند، حال که ما انجمنهای پرشماری داریم، و البته سالنهای خوبی نیز در اختیار داریم چرا انجمنهای ما نیایند و هر کدام یکی از جشنها را به بهترین نحو برگزار کنند، بدین ترتیب زرتشتیان یزد، در هر ماه از سال شاهد یک جشن زیبا و دیدنی خواهند بود، جشنی که حتی می توان به دلیل استقبال زیاد آن را در چند شب متوالی برگزار کرد. حرف آخر اینکه، اگر سنتهای برخی از جشنهایمان را نمی دانیم، اما در مورد جشن مهرگان به طور کامل از این سنتها آگاهی داریم و حتی هم اکنون نیز در برخی روستاها بر اساس گاهشماری قدیم آن را برگزار می کنیم، چرا ننشینیم و بررسی کنیم که آیا این سنتها با زندگی امروز ما همخوانی دارد؟ و اگر همخوانی دارد چرا تلاش نکنیم تا آنها را دوباره برگزار کنیم؟ چه اتفاقی می افتد اگر جشن مهرایزد و گشت همانند آنچه در زین آباد، مبارکه و یا چم برگزار می شود در نرسی آباد، قاسم اباد، کسنویه یا محله یزد نیز برپا شود؟ بازدید: 1066
|
||||||||||||
یادداشت ها (4)
تبلیغات
|