ماهنامه ی زرتشتیان و چهره نما از نشریات مرکز زرتشتیان کالیفرنیا، گفتگوهایی را به زبانهای فارسی و انگلیسی با مهیار کاووسی خواننده و هنرمند جوان زرتشتی انجام داده اند.

در ادامه مطلب متن این گفتگو ها را بخوانید:

گفتگوی منتشر شده در ماهنامه زرتشتیان، شماره 18 به قلم نسرین اردیبهشتی که عکس روی جلد مجله را نیز به خود اختصاص داد:

آگاهی یافتم که یک هنرمند جوان زرتشتی که به طور حرفه ای فعالیت هنری دارد به آمریکا آمده است و به زودی در مرکز زرتشتیان کالیفرنیا کنسرت خود را اجرا خواهد کرد. بسیار کنجکاو بودم که درباره این هنرمند که کسی جز مهیار کاووسی نبود بیشتر بدانم تا بتوانم او را به جامعه ی بزرگ ایرانی مقیم آمریکا بشناسانم. مهیار در یک خانواده زرتشتی در سال 1980 در دوران انقلاب اسلامی در ایران به دنیا آمد. مادرش از تهران به شهر یزد می رود تا بتواند فرزند خود را دور از هیاهو و آشوبهای آن زمان بدنیا بیاورد.

مهیار کاووسی از دوران کودکی به موسیقی علاقه ی ویژه ای داشت تا اینکه با کمک و حمایت خانواده اش به فراگیری و نواختن پیانو زیر نظر آقای رهام بهمنش پرداخت. او می گوید که پیشرفت هنری خود را مدیون حمایتهای مادرش شیرین سلامتی است. همچنین از پدرش رستم کاووسی سپاسگزار است که اولین ساز را برای او فراهم کرد. مهیار تا سن 19 سالگی به نواختن پیانو و سایر آلات موسیقی پرداخت. می گویند هر کس که موسیقی را خوب می داند و خوب می نوازد معمولا از صدای خوبی هم برخوردار است. مهیار هم صدای خوبی داشت و در این دوران بود که درس اواز را نزد اساتیدی چون محمد نوری فراگرفت. او از دانش استادانی چون پروفسور ناربد چولاکیان و دکتر اسفندیار قره باغی هم برخوردار شد و نزد ایشان پایه آواز کلاسیک را هم فراگرفت. مهیار به هنر بازیگری هم علاقه داشت و به مدت یکسال هم در کلاسهای بازیگری آقای امین تارخ شرکت کرد. او در گسترش دانش هنری خود در زمینه آهنگ سازی و تنظیم و میکس صدا و صدابرداری به آموختن این فنون هم پرداخت.

مهیار می گوید: «قبل از اینکه نواختن موسیقی را آغاز کنم، عاشق علم پزشکی بودم و از سنین نوجوانی کتابهای بهداشتی، پزشکی، روانشناسی می خواندم، یادم می آید 10-11ساله بودم که برخی از افراد فامیل به شوخی از من می پرسیدند چی بخورند و چی نخورند که برای سلامتی شان مفید باشد. بهمین دلیل همیشه دلم می خواست در هر دو رشته مورد علاقه ام یعنی موسیقی و پزشکی فعالیت داشته باشم.» بر اساس همین عشق و علاقه بود که مهیار موفق شد در کنار یادگیری هنر مورد علاقه اش موسیقی و آواز به تحصیلات آکادمیک خود هم ادامه دهد، مهیار توانست با موفقیت مدرک فوق لیسانس خود را در رشته میکروبیولوژی از دانشگاه آزاد ایران دریافت کند. مهیار کاووسی درباره کارهای هنری خود می گوید که اولین آلبوم خود را به نام شیرین در زمانی که به فراگیری آواز مشعول بود تولید کرد. سه سال بعد آلبوم دوم خود را به نام یک را به علاقمندان موسیقی هدیه کرد. شوربختانه انتشار آلبوم یک با نابسامانی های بعد از انتخابات همزمان شد که موجب شد این آلبوم در این دوران کمتر شنیده شود. همچنین به دلیل اینکه وزارت ارشاد اسلامی آلبوم یک را ریتمیک و بزمی می دانست و 2 تا از ترانه ها را مصداق عشق های خیابانی می دانست به البوم یک مجوز نمی داد.

مهیار با یکسال پیگیری و تلاش مستمر بالاخره توانست به عنوان اولین خواننده اقلیت مذهبی ایران مجوز را دریافت کند، از مهیار می پرسم که چگونه توانسته است فعالیتهای هنری خود را همزمان با کسب تحصیلات عالیه ی آکادمیک خود همراه کند و در هر دو رشته موفق باشد. او در جواب تلاش، پشتکار و برنامه ریزی درست را سبب موفقیتهای خود می داند و از جوانانی که به مانند او آرزوی پیروزی و رسیدن به رویاهای خود را دارند، می خواهد که هیچگاه تسلیم یاس و نا امیدی نشوند و همواره با تلاش و پشتکار و امید به آینده تا رسیدن به پیروزی از تلاش و کوشش دست برندارند.

می گویند اولین سروده ها و آوازهای مذهبی را موبدان زرتشتی در قرن ها پیش با خواندن گاتها که به فرم شعر نوشته شده است خوانده اند از مهیار می پرسم که آیا دین و آیین زرتشتی که باور مذهبی اوست چه تاثیری در زندگی روزانه و کارهای هنری او داشته است.

مهیار می گوید که او پیرو راستین دین پاک اهورایی است و پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک این سه پایه دین زرتشتی را سرمشق زندگانی خود قرار داده است و ایمان داد که با پیروی از این اصول است که آدمی می تواند زندگی موفق و وجدانی پاک و روحی آسوده داشته باشد. مهیار کاووسی از جوانان هنرمند تحصیل کرده ای است که بعد از فراگیری هنر خود نزد اساتید بزرگ آواز و موسیقی ایران به آمریکا مهاجرت کرده است تا هنر خود را به جامعه ایرانی مقیم آمریکا هم عرضه کند.

برای ایشان آرزوی موفقیت داریم و امید است که با پشتیبانی از کارهای هنری ایشان او بتواند در جامعه ایرانی بدرخشد با فداکاری و شهامت جوانان هنرمندی چون مهیار است که راه برای دیگر جوانان زرتشتی که هنری برای عرضه کردن دارند هموار می شود تا بتوانند در جامعه های بزرگتر ایرانی و جهانی موفق باشند. امید است که پدران و مادران ایرانی با نام نویسی کودکان خود در کلاسهای مختلف هنری و ورزشی که در این سرزمین فراوان در دسترس همه ما قرار دارد اجازه کشف استعدادهای نهفته در فرزندان خود را بدهند. این استعدادها در محیط مناسب رشد یافته و با پشتیبانی پدران و مادران بارور شده و هنرمندانی جوانی را که هر روزه شاهد پیدایش آنان در جامعه های مختلف هستیم را سبب می شود.


ترجمه ی گفتگوی منتشره در شماره 159 چهره نما:

چندی پیش این موقعیت برای من ایجاد شد که با خواننده با استعداد زرتشتی، مهیار، که در سال 2010 به آمریکا مهاجرت کرد، ملاقاتی داشته باشم، قبلا برساد و امرداد و... راجع به مهیار نوشته بودند و آلبوم یک او را معرفی کرده بودند.

مهیار اولین خواننده اقلیت مذهبی در ایران است که مجوز انتشار آلبوم موسیقی را از دولت ایران دریافت کرده است، اون چیزی که در مورد مهیار توجه من را جلب کرد، نه فقط استعدادش در موسیقی بلکه تاثیر عمیق اعتقادات و باورها و سنتهای و میراث فرهنگی زرتشتیان بر او بود، این به من الهام بخشید تا این مصاحبه را انجام بدهم، به امید حمایت شما از آثار و آرمانهای مهیار.

چی تو را به موسیقی علاقمند کرد در حالیکه دانشجوی میکروبیولوژی بودی؟

در کودک وقتی به پیرسبز و پیرنارکی و پیر هریشت می رفتم، شاهد این بودم که مادرم با آوازش و دف هنرنمایی می کرد و این آغازی بود بر اشتیاق من به موسیقی، وقتی 11 ساله شدم پدرم برای من یک کیبورد گرفت و در کلاس پیانو نام نویسی کردم، البته علاقه زیادی به علوم پزشکی هم داشتم.

چطور والدین شما روی یادگیری باورهای زرتشتی به شما تاثیر گذاشتند؟

هدایت اصلی این بود که زندگیم را روی سه اصل اندیشه، گفتار و کردار نیک بناکنم و آرزو می کنم زرتشتیان به این سه اصل پایبند باشند، به جای دنبال کردن برخی سنتها که معرف آیین زرتشت نیست.

عالیه، حالا چه طور این سه اصل زرتشتی را در حرفه موسیقی بکار می گیری؟

به جهت کسب برخی موقعیتها در صنعت موسیقی یک آرتیست گاها باید جوری رفتار کند که مطابق این سه اصل نیست، برای مثال برای معروف شدن بعضی وقتها باید دروغ گفت یا فریبکاری کرد و یا حتی آهنگهایی را اجرا کرد که برای اذهان نسل جوان مضر و مخرب است، اما اولویت من این است که این سه اصل را دنبال کنم، بعضی از دوستان من که خوانندگان خیلی معروف ایرانی هستند به من گفتند که اگر بخواهم اینقدر صاف و ساده و پاستوریزه باشم تو صنعت موسیقی ایران دوام نمی آورم.

به نظر می رسد می خواهی برای نسل آینده الگو باشی به عنوان یه هنرمند زرتشتی پیامت برای آنها چیست؟

شما در مورد من لطف دارید، حرف من به جوانها این است که اگر با تمام وجود چیزی را بخواهند و با تمام وجود برایش تلاش کنند به اون هدف خواهند رسید و در این راه باید این پیام اشوزرتشت را به خاطر داشته باشیم که راه در جهان یکی است و آن راه راستی است.

این قابل تحسین است، خوب، در این راه راستی هدف چیست و چه طور می خواهی طرفدارانت از اون حمایت کنند؟

در مسیری که من در حرکت هستم، چراغها در هر لحظه قسمتی از مسیر را برایم روشن می کنند، پس الان انتهای مسیر را نمی بینم، ولی مایل هستم در مسیر راستی حرکتم را ادامه بدهم، حتی اگر مسیر کمی طولانی تر بشود، هدفم اینه که روزی بتوانم در موسیقی جهان حرفی برای گفتن داشته باشم و مایلم تحصیلاتم را در زمینه علوم مربوط به پزشکی و بهداشتی ادامه دهم، از حمایتها و محبتهای مردم هم بسیار سپاسگزارم.

برای دریافت نشریات ماهنامه زرتشتیان و چهره نما به اینجا بروید.