|
هر پنجشنبه سروده ای از شاعری زرتشتی(132) برای وطنم |
|
|
| ناهید فلفلی | ||||||||||||
| ۱۴ مهر ۱۳۹۰ | ||||||||||||
 از خزر تا تنب و فارسش زیورست چشم نواز دیده هاست البرز او شب کویرش محرم بس آرزو بیشه زارانش پر از شیر ژیان برده آرام از همه اهریمنان در دلش مردان مرد بس خفته اند بهر ایران جان به کف بنهاده اند مام میهن جانفشانی ها بدید سرفراز او، قامت دشمن چو بید هر زمانی گاه رزم شد بی امان شد حباب من و تو، ما گشت عیان ترک و کرد و فارس، بلوچ یک موج شد همدلی و همزبانی ها وطن بر اوج شد دست در دست و همه با یک صدا همه پیروان ادیان خدا گفته ی فردوسی نیکونهاد تا ابد گفتیم«ایران زنده باد» سراسر همه تن به کشتن دهیم از آن به که کشور به دشمن دهیم ای وطن آنکه در آبادیت کوشیده است هم زمهرت جرعه ای نوشیده است آنکه شادی را برایت آرزوست گفته و کردار و پندارش نکوست همه به سربازان و جان بازان تو شیرمردان و زنان، فرزندان تو آن یلان و پهلوانان از روز کهن وین شهیدان سزاوار سخن صدهزاران آفرین باد و درود زانکه جانش نگهبان تو بود یادگار هر شهید است این سرود بر خلیج تا ابد فارست درود بازدید: 441
|
||||||||||||
یادداشت ها (4)
تبلیغات
|