بهزاد بهزادی و گودرزمهر هردو 17 ساله و دانش آموز دبیرستان علامه طباطبایی هستند که صاحب مدال طلای المپیاد ملی ریاضی امسال  شده اند ،و از شرکت در کنکور معاف !  طلایی که از میان ده ها هزار  شرکت کننده ایرانی نصیب 12 نفر می شود و این یعنی دو نفر از میان این 12 نخبه ای که خود را برای شرکت در المپیاد جهانی آماده خواهند کرد از همکیشان ماهستند ، با این دو دارنده طلای المپیاد ملی ریاضی به گفت و گو می نشینیم و ازآن ها این را هم می پرسیم که چرا در دبیرستان ویژه زرتشتیان  درس نخواندند :



راجع به این رقابت ها توضیح دهید و بگویید که چه شد که در این رقابت ها شرکت کردید:

گودرز مهر:المپیاد ریاضی یک مسابقه ملی است که هر ساله توسط باشگاه دانش پژوهان جوان (البته الان این سازمان با سازمان ملی پرورش استعداد های درخشان  (سمپاد) ادغام شده و نام آن به مرکز ملی پرورش استعدادهای درخشان و دانش پژوهان جوان تغییر یافته است) که متولی رسمی المپیاد های علمی در ایران است برگزار می شود. روال المپیاد ریاضی  چنین است که هر ساله, مرحله اول آن با حضور نزدیک 200000 دانش آموز از سراسر کشور در اوایل بهمن ماه برگزار می شودکه شامل 15 سوال تستی و 10 سوال پاسخ کوتاه است که 4 ساعت زمان دارد. سپس برگزیدگان این مرحله که حدود 2000 نفر هستند, در مرحله دوم این رقابت ها که در اوایل اردیبهشت ماه سال بعد برگزار می شود شرکت می کنند.  این آزمون در دو روز برگزار می شود که هر روز آن  شامل 3 سوال تشریحی و 5/4 ساعت زمان است.برگزیدگان این مرحله  که حدود 40 نفر هستند, به مدرسه تابستانی باشگاه دانش پژوهان  جوان راه پیدا می کنند. آنجا پس از گذراندن دوره ای آموزشی در حدود 8 هفته, از دانش پژوهان امتحان گرفته می شود و به آن ها مدال های طلا, نقره و برنز تعلق می گیرد.
من سال اول راهنمایی توسط یکی از دبیرانم به نام مسعود نژادمبشر, از وجود چنین مسابقه ای آگاه شدم, و در هنگام ورود به دبیرستان, با راهنمایی های استاد گرانقدرم جناب آقای نصیر کریمی مدیر سابق واحد المپیاد در مجتمع علامه طباطبایی, به این واحد راه یافتم و از آن پس  شروع به درس خواندن حرفه ای برای ورود به  دنیای المپیاد کردم.
بهزاد بهزادی:همان طور که گفته شد  در این رقابت ها ابتدا حدود 200000 نفر ثبت نام کردند و بعد از بین آنها 2000 نفر انتخاب شدند و بعد در آزمون بعدی 40 نفر انتخاب شدند که در تابستان به کلاس هایی که توسط باشگاه دانش پژوهان جوان برگزار می روند و از بین آنها به 12 نفر طلا به حدود 20 نفر نقره و به حدود 10 نفر برنز می دهند من هم وقتی به مدرسه رفتم در آنجا کلاس هایی در این رابطه برگزار شد و وقتی در آن ها شرکت کردم به آن ها علاقه پیدا کردم و ادامه دادم

آیا در رقابت های سال های پیش شرکت کردید؟ و موفقیت امسالتان را در چه می بینید؟

گودرزمهر: بله, من سال قبل هم در این رقابت ها شرکت داشته ام و آن سال موفق به کسب مدال نقره کشوری در المپیاد ریاضی شدم.موفقیت امسالم را اول از همه در لطف خدا می بینم, پس از آن درکمک های والدینم, و همچنین کمک های دوست بسیار عزیزم آرتین اسپریدونف (هم کلاسی من که پارسال که من مدال نقره را کسب کردم, وی توانست مدال طلا را به دست بیاورد)  که همواره با گشاده رویی, تجربه ها  و توصیه های لازم را به من منتقل می کرد و بسیاری از مطالب درسی را با سخاوت بی مانندی برایم فراهم می ساخت.صد البته تلاش شخصی  و کمک ها و راهنمایی های دبیران و مشاوران دبیرستان هم در این امر بی تاثیر نبوده است.
بهزاد بهزادی: در رقابت پارسال هم شرکت کردم ولی در آن دوره 40 نفر قبول نشدم

خیلی ها از ریاضی می ترسند.شما از آن دست آدم هایی هستید که از هرچه بترسید با آن خودتان را روبرو می کنید و یا اینکه اصلا ترسی از ریاضی ندارید؟ وگرنه مثل خیلی های دیگر از آن فراری بودید؟

گودرزمهر:من تا آنجایی که یادم می آید هیچ گاه ترسی از ریاضی نداشته ام. به نظرم ریاضی نه تنها ترس ندارد, بلکه حتی حل کردن مسئله های ریاضی بسیار لذت بخش است. من کلا به کارهایی که فکر را به چالش  می کشند علاقه زیادی دارم.
بهزاد بهزادی: ریاضی را از بچگی دوست داشتم!!و ترسی از آن هم نداشتم

گفته می شود که تنها 12 نفر این عنوان را در سطح کشور کسب کرده اند.این به این معناست که دو نفر از این 12 نفر زرتشتی بوده اند؟

گودرزمهر:هر ساله به 12 نفر از میان 40 نفر شرکت کننده در مدرسه تابستانی مدال طلا تعلق می گیرد.

بهزاد بهزادی: بله دو نفر از این 12 نفر زرتشتی بودندواز بین این تعداد هم 6 نفر برای المپیاد جهانی اعزام می شوند


فکر می کردید همچنین عنوانی را کسب کنید؟

گودرزمهر:با توجه به این که پارسال توانسته بودم مدال نقره کشوری را به دست بیاورم, کسب مدال طلا چندان دور از ذهن نبود. البته لطف خدا و تلاش شخصی هم برای رسیدن به این مرحله لازم بود.
بهزاد بهزادی: خب هر کسی که یک مسابقه ای را دنبال می کند طبعا کمی امید دارد که در آن شرکت می کند من هم کمی امید داشتم.

چقدر درکنار هم بودن شما دو نفر در مدرسه و همکیش بودنتان ورقابتتان با یکدیگر باعث شد تا در راستای موفقیت در این آزمون تلاش کنید؟

گودرزمهر:به نظر من وجود افراد با انگیزه و درسخوان برای ارتقای سطح کلاس لازم است, و  خوشبختانه کلاسی که من  و بهزاد در آن بودیم افراد قوی بسیاری داشت, و در پایان هم کلاسمان با کسب 4 مدال طلا (از بین 14 نفر همکلاسی) نتیجه بسیار خوبی را داد. (1 مدال طلا پارسال و 3 تای دیگر امسال).
بهزاد بهزادی: این که ما همکیش بودیم و با هم درس می خواندیم هم تا حدودی تاثیر داشت

مدرسه را تا چه میزان در این موفقیت تاثیرگزار می دانید و فکر می کنید اگر در دبیرستان فیروزبهرام درس می خواندید هم  می توانستید با تلاش خودتان به  چنین مقامی برسید؟

گودرزمهر:به نظر من مدرسه هم سهم زیادی در موفقیت ما داشته است. ویژگی واحد المپیاد در دبیرستان علامه طباطبایی این بود که  در راستای المپیاد سازمان یافته بود و برنامه ریزی به گونه ای بود که ما حدود 12 زنگ از 24 زنگ در هفته را در کلاس های المپیاد می گذراندیم  و می توانم بگویم دبیرانی که انتخاب شده بودند بهترین دبیران المپیاد در کل کشور بودند (جا دارد اینجا از همه آن عزیزان تشکر کنم. نام تنی چند از آن ها بدین قرار است: داود وکیلی, دکتر علیرضا علی پور, ارشک حمیدی, محمد قراخانی, آرش امینی, خشایار خسروی,نادر عطرچین, محمد پیش نماز). به نظرم اگر قرار بود در دبیرستان فیروزبهرام المپیاد را دنبال کنم, رسیدن به این مرحله بسیار سخت تر می بود.
بهزاد بهزادی: تاثیر مدرسه خیلی زیاد بود و با کلاس های که برکذار میکرد و معلمانش در پیشرفت دانش آموزان تاثیر داشت ولی انسان در هر جا که تلاش بکند می تواند به موفقیت دست یابد مثلا در فیروزبهرام هم کسانی بودند که با تلاش به رتبه های بالا دست یافتند

به نظرتان مدارس داخلی ما باید چه اقداماتی را انجام دهند که افرادی مثل شما را بیش تر به خود و تحصیل در آن جذب کنند و چه کاستی هایی دارند؟

گودرز مهر :به نظرم اگر در دبیرستان های ما افراد علاقه مند به المپیاد مشاهده  شوند, اگر بشود روی آن ها سرمایه گذاری  کرد نتیجه خوبی به دست خواهد آمد. شرط اول موفقیت در هر کاری علاقه داشتن به آن کار است. یکی از کاستی های اساسی که در دبیرستان های ما وجود دارد, این است که به علت مهاجرت بسیاری از بچه ها به خارج و کم شدن تعداد دانش آموزان زرتشتی در کلاس ها, رقابت آن طور که باید به وجود نمی آید و اگر رقابت نباشد, خیلی زود افراد علاقه مند به المپیاد دلسرد خواهند شد.
بهزاد بهزادی: البته من دبستان و راهنمایی را در جمشیدجم و رستم آبادیان گذراندم ولی به نظر من مدرسه با آشنا کردن دانش آموزان با مسابقات و برگزاری چند کلاس می تواند این کار را انجام دهد

با کسب این عنوان شما از آزمون کنکور معاف شدید؟ این به چه معناست؟ یعنی هر رشته و هر دانشگاهی را که بخواهید می توانید انتخاب کنید؟ و تصمیمتان برای  رشته و دانشگاهتان چیست؟ چرا؟

گودرز مهر: بله. در واقع دارندگان مدال طلای کشوری  همانند رتبه صفر کنکور حساب می شوند
الآن زود است که بخواهم در مورد رشته آینده ام صحبت کنم, اما به شخصه ترجیح میدهم در دانشگاه رشته مهندسی مکانیک را دنبال کنم. چون علاوه بر ریاضی به فیزیک هم علاقه مندم.
بهزاد بهزادی: کسانی که مدال طلا میگیرند میتوانند در هر رشته و دانشگاهی ثبت نام کند ولی من هنوز تصمیم نگرفتم که چه رشته ای بروم

قرار هم نیست خودتان داوطلبانه در کنکور شرکت کنید؟

گودرز مهر:به هیچ وجه!!من با کنکور به خاطر این که برعکس المپیاد, بر روی توانایی حل مسئله افراد تمرکز نمی کند و به جای آن افراد را مجبور به فراگیری درس هایی می کند که خیلی ها آن ها را دوست ندارند (از جمله عربی!!!!!) مخالفم. ضمنا به این نکته توجه کنید که دادن معافیت از کنکور به افرادی  که مدال طلای کشوری را کسب می کنند بی مورد نیست. این افراد باید در کلاس هایی موسوم به دوره طلا که در باشگاه دانش پژوهان جوان برگزار می شود و از اواسط آبان تا اواخر اردیبهشت ماه است شرکت کنند و برای آزمون انتخابی تیم  آماده شوند. بدیهی است که با شرکت در چنین کلاس هایی دیگر فرصتی برای کنکور دادن باقی نمی ماند!!!!
بهزاد بهزادی: خیر من هم وقتی معاف شدم دیگر لزومی ندارد شرکت کنم .

به نظرتان معافیت از کنکور لذت بخش تر است یا معافیت از خدمت سربازی؟ چرا؟

گودرز مهر:برای من معافیت از کنکور لذت بخش است, چون می توانم یک سال دیگر را هم به یادگیری مطالبی بپردازم که به آن ها علاقه دارم. در مورد معافیت از سربازی حسی ندارم چون خود به خود (به خاطر سن پدرم) معاف شده هستم!!!!
بهزاد بهزادی:معافیت از کنکور

جدا فکر می کردید هر دویتان طلا بگیرید؟

گودرز مهر:با تو جه به شناختی که از بهزاد و خودم داشتم, این احتمال را می دادم که هر دویمان طلا شویم, البته این به چگونگی امتحان دادنمان هم بستگی داشت که خوشبختانه خوب امتحان دادیم.
بهزاد بهزادی: همانطور که گفتم انسان برای هر امتحانی امیدی دارد ولی هیچ وقت معلوم نیست که آیا این تصور به حقیقت می پیوندد و یا نه

کمی هم  در مورد المپیاد بین المللی ریاضی برایمان بگویید.آیا می توانید در آن شرکت کنید؟

المپیاد بین المللی ریاضی در سال 1959 شروع شد و ایران هم  از زمانی که به این مسابقه وارد شده است, نتایج خوبی را کسب کرده است.این مسابقه هر ساله در یکی از کشورهای دنیا برگزار می شود و در سال 2012 در آرژانتین برگزار خواهد شد. زمان برگزاری آن هم اواخر تیر ماه هر سال است.در ایران از بین کسانی که مدال طلای کشوری را به دست می آورند, در بهمن ماه و اردیبهشت ماه آزمون هایی گرفته می شود و در نهایت 6 نفر اول این آزمون ها تیم ملی المپیاد ریاضی ایران را تشکیل می دهند.

نظرتان راجع به مهاجرت افراد به خارج از کشور چیست؟

گودرز مهر :به نظر من افرادی که برای کسب علم به خارج از کشور مهاجرت می کنند, باید برگردند و علم خود را در راه خدمت به کشور و جامعه خود صرف کنند. البته  بسیاری از افراد هنگامی که به ایران بر می گردند, به خاطر عدم توجه ها و کمبود امکانات,دلسرد می شوند و درباره به خارج از کشور می روند, و این معضلی است که ما تا آن را رفع نکنیم, نمی توانیم از نخبگان خود انتظار ماندن در ایران را داشته باشیم.
بهزاد بهزادی: هنوز در این باره تصمیم نگرفتم و اینکه فکر کنم می خواهم از اینجا بروم یا ایران بمانم . در مورد روند مهاجرتی افراد حامعه هم نمی توان همین طور بدون بحث کارشناسی درباره خوب یا بد بودنش سخن گفت .

آرزوهای بزرگ را چه طور می توان دست یافتنی کرد؟و یک آرزوی بزرگ خودتان را بگویید.

گودرزمهر :قدم اول در رسیدن به آرزوها و اهداف, ایمان داشتن به آن هدف  و داشتن  اعتماد به نفس است. تلاش و پشتکار هم مسیر رسیدن به این آرزوها را هموار خواهد ساخت. ترجیح می دهم از گفتن آرزوی بزرگ خودم صرف نظر کنم!
بهزاد بهزادی: انسان برای موفقیت در هر زمینه باید تلاش کندو حال این آرزو هرچه که می خواهد باشد .


سخنتان با هم سن و سال هایتان و کنکوری های امسال چیست؟

جمله معروفی در المپیاد وجود دارد و بسیار مورد علاقه ما است که می گوید: در المپیاد تلاش مهم است نه طلاش. به نظرم این جمله را می توان به همه زمینه ها تعمیم داد, یعنی شرط موفقیت و پیروزی در هر کاری تلاش و پشتکار است. من به هم سن و سال هایم توصیه می کنم که کنکور را جدی بگیرند و برای موفقیت در آن تلاش کنند. کنکور آزمون سنجش هوش نیست, آزمون سنجش همت های بلند است.