تبلیغات

دانش آموزان مدارس زرتشتی کجا هستند؟

همراه برساد

۲۵ تير ۱۳۹۰

هر وقت با بچه ها دور هم جمع میشیم آخر حرفامون به خاطرات دوران دبستان میرسه. جالبه که با گذشت سالها هنوزم همه بچه ها لحظه به لحظه خاطرات و گوشه به گوشه مدرسه را به یاد دارن.از درخت پسته دم در گرفته تا تاب و سرسره و چرخ و فلک. از تئاترها و حرفها و کتبی ها و معلم ها تا قهر ها و آشتی ها و دوستی ها!

یکی از بچه ها پیشنهاد میده یه روز با هم بریم دبستان و بقیه با خوشحالی قبول میکنن.

همراه بچه ها با شور و نشاط وارد حیاط میشیم، بقیه رو نمی دونم ولی من انتظار دارم هنگام ورودم بچه های زرتشتی رو ببینم که دارن بازی میکنن یا سر کلاس نشستن! اما انگار ی سطل آب سرد رو سرم میریزن! مارکار! مدرسه ای که همیشه تو ناحیه و استان رتبه می آورد، مدرسه ای که با همت بچه های زرتشتی همیشه جزو بهترین ها بود! مدرسه ای که همیشه بهترین معلم ها را داشت. مدرسه ای که خلوت ترین کلاسش 30 نفره بود!حالا تبدیل شده به چی؟!

- قدیما از پدربزرگم شنیده بودم که مارکار توی هند خیلی سختی کشیده تا پولی را جمع کنه و بفرسته برای زرتشتیهای ایران تا این مدرسه رو بسازن یا یه سری زمین بخرن و بسازن و آبادشون کنن. ولی وقتی خودمون به خودمون احترام نذاریم چه توقعی از بقیه می تونیم داشته باشیم؟! مثلا آتشکده که بزرگترین میراث تاریخی شهر یزد! با اون همه بودجه و این همه خیر! حاضر نیستیم چهار تا فرش نو یا چهارتا مبل نو توش بذاریم. همین حالا که تابستون است طرف بازدید کننده غیر زرتشتی کولر داره ولی طرفی که ما میریم فقط ی پنکه داره که اونم از بس سر و صدا میکنه ترجیح میدیم خاموش باشه.

کی قراره پاسخگو باشه؟! انجمن ها که اونقدر سرشون با موقوفات جدید گرم کردن که دیگه وقتی برای رسیدن به وقف ها و خیرهای خیرین قدیمی ندارن یا چون دردسرهاش زیاده ولش کردن و اصلا دنبالش نمیرن! هیچکس هم که به طور فردی حاضر نیست دنبالش بره! چون توی جامعه ما اینطوری جا افتاده که فقط با کمک مبلغ مادی میشه خیراندیش شد و از دعای خیر مردم بهره برد!

حرفای دوستم را میشنوم! توی دلم بهش حق میدم. به این فکر میکنم، آیا مارکار قصدش از اینهمه کمک فقط این بوده که عکسشو بزرگ کنن و بذارن یه کنج تاریک تو درمهر؟! آیا قصدش کمک به بچه ها بوده؟ آموزش و پرورش درست بچه هایی که قراره آینده این جامعه رو بسازن؟!

نمیدونم تا کی قراره دست رو دست بذاریم؟ نمیدونم تا کی قراره مسئولیت ها رو به گردن همدیگه بندازیم؟ نمیدونم تا کی قراره با پاک کردن سئوالها و جواب ندادن به این سئوالها وجدانمون رو آسوده بذاریم؟

ولی میدونم اگه زودتر کاری نکنیم خیرینی مثل مارکار فراموش میشن و برای نسل بعدی چیزی جز خاطره نمیمونه! خاطراتی که اگرچه برای ما شیرینه ولی برای اونا فقط نشون از سهل انگاری و کوتاهی ماها داره!

بازدید: 804

یادداشت ها (4)

1. نویسنده A.P, در ۱۳۹۰/۰۴/۲۵ - ۱۹:۰۰:۳۱
vaghan ke hamin tore ke migi ghablana hame ye moalemaye madrese markar zartoshti budan vali hala chi?hame ye moalemaye khoobe zartoshti raftan tu madrese haye dige tadris mikonan va faghat do ta moaleme zartoshti munde tu in dabestan oo yeki khanom e bozorg chami tu rahnemayi oo to dabestan yeki khanuume diniye yeki dige ham khanuume amadegi

2. نویسنده آشنا, در ۱۳۹۰/۰۴/۲۵ - ۱۹:۲۸:۵۱
حرفم با خانواده هایی هست که فکر میکنن اگه بچه هاشون مدرسه غیر انتفاعی برن آینده بهتری دارن ،ولی مگه خیلی از افراد موفق جامعه تو همین مدارس عادی درس نخوندن؟؟ ای کاش کمی هم به این فکر میکردن که مهم ترین فایده مدارس زرتشتی اینه که بچه ها از فرهنگ خودشون دور نمیشن.

3. نویسنده بهار, در ۱۳۹۰/۰۴/۲۵ - ۲۲:۴۴:۵۵
فقط میتونم بگم متاسفم!
واقعا چقدر حیفه که ما با دستهای خودمون مدارس و اماکن زرتشتی رو به همین راحتی خراب میکنیم!!!واقعا حیف!!!

4. نویسنده مشتاق, در ۱۳۹۰/۰۴/۲۶ - ۰۸:۱۶:۳۳
عزيز دل
پدر مادرهاي جوون اين دوره خيلی دوست دارن رو بچه هاشون مانور بدن كه فلان مدرسه قبول شده يا فلان كلاس علاوه تر ميره و شايد دين تو اولويت بعديشون باشه.خب از يه طرف واقعا حق دارن كه بخوان بچه هاشون لااقل از حداكثر امكانات استان استفاده كنه اين كمترين چيزيه كه بخوان در اختيار بچشون بذارن از طرفی انجمن ها هم بايد مثل كلاس دينی كه دارن برنامه درست و حسابي واسش می ریزن واسه مدارس ما هم فكری بردارن.بايد تو بازسازي،جذب معلم خوب و با هنر و از همه مهمتر در مرحله بعد جذب دانش آموز زرتشتی اقدام كند.

ایجاد یادداشت
لطفا نظرات خود را در مورد این مطلب در اینجا ثبت کنید
نام:
پست الکترونیکی شما:
وب سایت شما:
یادداشت
کد امنیتی: (کد مقابل را داخل کادر وارد کنید)*

تبلیغات