با تو من همچون بلبل نغمه خوان
بی تو من چون کودک نالان و زار

با تو من همچون نهالی در بهار
بی تو من دل خسته و زار و نزار

با تو بودن رنگ خوب زندگیست
بی تو بودن سردی و نالیدگیست

با تو غم از چهره ام می رود
بی تو بی تابی ام افزون می شود

با تو من همچون ستاره در آسمان
بی تو چشمم غرق خون و آه

یاد باد آن گفت و گوهای ناز
یاد باد آن خنده ها و آن نیاز

یاد باد آن روزهای پر ز راز
یاد باد آن خنده های شیرین و ناز

آه ، چون گذشت این ایام شاد
چون عقابی بود و بگذشت چو باد

کاشکی من با تو می ماندم همی
کاشکی من با تو می بودم دمی

لیک از فراق تو من روز و شب
می کنم فریاد و می گویم زیر لب

کاش یا رب آشنایی ها نبود
یا که در کنارش جدایی ها نبود

یا که او با من نمی شد آشنا
یا که او از من نمیگشت جدا

چون که من از تو گشتم اینچنین جدا
چیست چاره ، چیست چاره؟ ای خدا

جز صبوری نیست هیچ راه چاره ای
چون که صبر است راه هر بی چاره ای

بهروزی من از بهر تو بود اینچنین
با تو بودن ، با تو ماندن بعد از این