یک زمانی برای خودش غولی بود. از آن غول هایی که خود ماهم بزرگ و بزرگترش می کردیم تا بیشتر از آن بترسیم!! کنکورکارشناسی و رفتن به دانشگاه.
 
اما دیگر خبری از آن غول نیست. حالا دیگر همه می خواهند تا در یک کنکور دیگر شرکت کنند به اسم کنکور کارشناسی ارشد!

سیلی که شاید تا چند سال دیگر برای قبولی در آزمون دکترا هم به راه خواهد افتاد! اما هنوز هم کسب رتبه های خوب و درخشان  در هر یک از این آزمون ها(کارشناسی و کارشناسی ارشد) ارزشمند است. امسال هم خیلی ها برای آزمون کارشناسی ارشد پذیرفته شده اند .اما کسب رتبه های تک رقمی و دو رقمی کنکور کارشناسی ارشد جوانان  زرتشتی بهانه خوبی بود. برای آنکه پای صحبت های این عزیزان بنشینیم و در این باره به گفت و گو بپردازیم .
افرند دینی (نفر سوم  ارشد مکانیک)، مهران فلفلی (نفر ششم ارشد مکانیک)، مازیار حکیم (نفر دوازدهم ارشد مهندسی شیمی)، نوشین ایرجی (رتبه 22 مدیریت صنعتی) و آرمین نمیری (رتبه 62 مهندسی عمران)، به سوالات ما در باره این موفقیتشان پاسخ می دهند. در میان این افتخار آفرینان جای مهرداد خاوریان رتبه 21 ارشد علوم کامپیو تر هم خالی است که به خاطر سفرچند هفته ای به خارج از ایران ، شرایط گفت و گو با ایشان فراهم نشد.
 
این روزها دیگر از تب کنکور کارشناسی خبری نیست و همه  کسانی که روزی برای لیسانس امتحان می دادند امروز همان تب را برای کارشناسی ارشد دارند، فکر می کنید این روند، که در کشور وجود دارد یک نقطه ضعف است و یا قوت؟ به نظرتان این امر، نشان از بالا رفتن سطح سواد دانشجوها دارد یا بالارفتن ظرفیت پذیرش دانشجو و کم اهمیت شدن تحصیل در دانشگاهها؟

افرند دینی: به نظر من این موضوع هم از نقاط ضعف سیستم آموزش عالی کشور است و هم یکی از نقاط قوت آن. در حال حاضر ورود به مقطع بالاتر از کارشناسی(کارشناسی ارشد و دکترا) صرفاً جهت گذراندن وقت، گرفتن مدرک، افزایش حقوق و بالا رفتن مزایای کاری، چشم هم چشمی و ... است، در حالی که به نظر من، هدف از ورود به این مقاطع باید تولید علم، فناوری و دانش باشد. این موضوع باعث شده که تعداد دانشجویان این مقاطع بیش از حد مورد نیاز علمی کشور باشند که نتیجه آن کم اهمیت شدن مدرک در دانشگاه­ها، افزایش افراد تحصیل کرده­ی این مقطع با کیفیت علمی نچندان بالا(در خیلی از دانشگاه­ها) است.

از طرف دیگر هرچند که از نظر خیلی­ها برگزاری کنکور یکی از نادرست­ترین سیستم­های انتخابی دانشجو در دانشگاه­ها می­باشد، اما به نظر من مرور تمامی دروس گذشته، یادآوری و تکمیل آن­ها برای کنکور باعث جمع­بندی اطلاعات چهار سال دانشگاه برای به­کارگیری در صنعت و تولید علم در مقاطع بالاتر می­شود و این از ویژگی­های مثبت کنکور است.

مازیار حکیم: به نظر من کنکور کارشناسی هنوز دارای همان تب و تاب است اما کنکور کارشناسی ارشد همه گیر تر شده است و این می تواند هم معنی خوبی داشته باشد هم بد: از طرفی نشان دهنده رو آوردن بیشتر جوانان به تحصیلات تکمیلی وبالا رفتن سطح تحصیلات است ولی می تواند نشانه نبود فرصت شغلی مناسب در کشور باشد که موجب رو آوردن بیشتر جوانان به شرکت در این آزمون شده است.

مهران فلفلی: بله وجود دارد و جالب تر اینکه در کارشناسی ارشد هم با افزایش سالیانه ی ظرفیت ها رو به روهستیم و به نظر می رسد تا چند سال آینده تب دکترا به راه خواهد افتاد. افزایش علم در تمام ابعاد انسان تاثیر می گذارد و با این کار در جامعه ای بهتر زندگی خواهیم کرد ولی قطعا سطح علمی هم کاهش خواهد یافت به عبارتی می توان گفت از کیفیت، کم و به کمیت افزوده می شود، در این مورد تا زمانی که تعادل مناسب بین کیفیت و کمیت برقرار باشد مناسب است ولی با توجه به کیفیت آموزش و وضعیت اشتغال به نظر من این افزایش ظرفیت ها مناسب نیست.

نوشین ایرجی: مسلماّ بالارفتن توان علمی کشور در گرو بالارفتن سطح سواد دانشجوها است. پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد باید متعادل باشد ولی هرسال با افزایش ظرفیت  شدیدی روبروییم، و اینگونه افزایش کمیت، از سطح کیفی می کاهد و این نشان از کم اهمیت شدن تحصیل در دانشگاهاست.

آرمین نمیری: به نظر من یکی از دلایل سیاسی بالارفتن ظرفیت پذیرش دانشگاهها کاهش کاذب آمار بیکاری در جامعه است و البته با توجه به این روند، شاید تا چند سال آینده یکی از شرایط استخدام در شرکتهای نسبتا معتبر، داشتن حداقل مدرک کارشناسی ارشد باشد. در حال حاضر می توان سیستم نادرست یک کنکور 4ساعته برای ارزیابی دانشجویان را یک نقطه ضعف دانست، ولی به نظر من ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر سبب افزایش سطح درک، خلاقیت و شعور عمومی جامعه می شود.

شما خود چرا ارشد را انتخاب کردید؟ در واقع انتخاب مقطع تحصیلات تکمیلی برایتان یک هدف بود یا یک وسیله و یا ناشی از ادامه همان روند تغییر جهت دادن تب کنکور لیسانس به فوق لیسانس ؟

افرند دینی: هدف اصلی من از تحصیل در رشته مهندسی مکانیک، رسیدن به معنای واقعی کلمه­ی مهندسی(فردی توانا به ساخت وسایل جدید برای افزایش کیفیت زندگی آدمیان) است که برای رسیدن به این آرمان جمع­بندی و تکمیل تمامی دروس دوره­ی کارشناسی لازم بود؛ بنابراین در آزمون ارشد شرکت کردم. البته تنها این اطلاعات کافی نبوده و به علوم بیشتر و تخصصی­تری نیز نیاز است. اگرچه هنوز در ابتدای راه هستم، امیدوارم که با تلاش و کوشش بتوانم به این آرمان برسم.

مازیار حکیم: در ارشد شرکت کردم چون هدفم ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر است .

مهران فلفلی: من به رشته ی مکانیک علاقه ی زیادی دارم و مهم تر از آن این توانایی را در خود می دیدم که می توانم در کنکور نتیجه ی خوبی بگیرم وهدف نیز داشتم از این رو در ارشد شرکت کردم. اگر چه موارد دیگر هم بی تاثیر نبود.

نوشین ایرجی: من کار نیمه تمام را دوست ندارم. کاری را شروع نمی کنم یا اگر شروع کنم  تا آخر مسیر را می روم و کارشناسی ارشد حرکتی در جهت هدفم  است.

آرمین نمیری: هردو. هم ناشی از روند تغییر تب کنکور بود(هدف) و هم شاید معدل نسبتا پایینی که در دوره لیسانس از دانشگاه علم و صنعت کسب کردم که برای استخدام به هیچ دردی نمی خورد، برای همین شاید مهمترین دلیل من برای انتخاب ارشد، جبران دوره لیسانس و جمع آوری اندوخته هایی ارزشمند برای آینده ام بود(وسیله).

برخی می گویند که بازار کار در مقاطع تحصیلات تکمیلی تفاوتی با لیسانس ندارد ، شما تا چه میزان در انتخاب رشته امتحانی خود به این امر توجه کردیدو چه میزان نسبت به آن رشته ای  که در فوق لیسانس برگزیده اید و بازار کار آن  شناخت دارید ؟

افرند دینی : ممکن است که در حال حاضر در بعضی رشته­ها­ و گرایش­های تحصیلی کشور تفاوتی بین بازار کار دانشجوی لیسانس با فوق­لیسانس وجود نداشته باشد اما این اختلاف در خارج کشور به وضوح دیده می­شود. با توجه به روند تکنولوژی در دنیا و نیاز به افراد متخصص، با گذشت زمان این تفاوت­ها نیز در کشور از بین رفته و تخصص جای خود را پیدا می­کند. من نیز در انتخاب رشته و گرایش فوق­لیسانس سعی کردم که بازار کار و کاربردی بودن رشته­ی مورد علاقه­ام را در دنیا درنظر بگیرم.

مازیار حکیم: من هم با این امر موافقم. اما در مورد گرایشی که در آن پذیرفته شده ام بازار کار خوبی موجود است.

مهران فلفلی : قطعا بیشتر از مدرک، توانمندی فرد در اشتغال مهم تر است ولی در ابتدا برای شروع کار به معدل و . . .  توجه می شود 

نوشین ایرجی: با پرس و جوهایی که من انجام دادم، از آنجایی که مدرک کارشناسی من مهندسی صنایع است، یک مهندس صنایع با دید مدیریت بازار کار بسیار عالی دارد و امیدوارم انتخاب درستی کرده باشم.

آرمین نمیری: شاید الان تفاوت محسوسی نداشته باشد، ولی تا چند سال دیگر اوضاع چنین نخواهد ماند. درست است که تواناییهای هر شخص در هنگام مصاحبه، مورد توجه زیادی قرار میگیرد، ولی داشتن مدرک و معدل بالا نیز بی تاثیر نیست(یا داشتن پارتی و نداشتن هیچکدام از موارد دیگر) ولی برای من که پارتی درجه یکی برای استخدام ندارم(الان حدود 1.5 ماه است که دنبال کار مرتبط با رشته خود هستم ولی متاسفانه ...) شاید بهترین راه ادامه تحصیل باشد.

چندمین باری بود که در آزمون فوق لیسانس شرکت کردید؟ دلیل موفقیتتان چه بود؟ و آیا از کلاس ها ی خاصی هم در این زمینه بهره بردید؟ و فکر می کنید آیا برای قبولی در کارشناسی ارشد نیازی به استفاده از این کلاسها و یا شرکت در آزمونهای آن هست؟

افرند دینی: در سال­های سوم و چهارم دانشگاه به صورت آزمایشی و در سال پنجم در آزمون اصلی کارشناسی ارشد شرکت کردم. در حقیقت کسب این رتبه نتیجه­ی یک کار گروهی(گروهی مشتمل بر مادرم، پدرم، برادرانم، دوستانم و من) بوده است. این گروه با حمایت­های معنوی و کمک­های خود، آرامش و فضای مورد نیاز برای مطالعه­ی من را فراهم آوردند. به جرئت می­توانم بگویم که تمام موفقیت خود را مدیون این گروه هستم.
در تمام مدت درس خواندن این دو ضرب­المثل را همیشه به خاطر داشتم:
خواستن، توانستن است-  نابرده رنج، گنج میسر نمی­شود/ مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد
با یادآوری این مثل­ها همواره سعی می­کردم تا تلاشم را بیشتر کرده تا به رتبه­ی مطلوبم دست پیدا کنم. به همین دلیل از همان روزهای اولیه­ی درس خواندن، تصمیم گرفتم که به تنهایی و با سعی و تلاش خود به نتیجه­ی مورد نظرم برسم و در هیچ کلاس تقویتی، آموزشی و .... شرکت نکنم. رفتن به اکثر این کلاس­ها علاوه بر صرف وقت و هزینه باعث گیج شدن بیشتر دانشجو می­شود در حالی که در یک محیط آرام مانند خانه در کنار اعضای خانواده می­توان خیلی بیشتر از این کلاس­ها اطلاعات و مفاهیم درسی را فراگرفت.

مازیار حکیم : دومین تجربه ی من در مقطع کار شناسی ارشد بود که بار اول سال پیش بود که به طور آزمایشی شرکت کرده بودم. دلیل موفقیتم تنها و تنها آرامش و بیخیالی سر جلسه بود.در کلاس خاصی شرکت نکردم ولی فکر کنم استفاده از این کلاسها فقط در یک یا دو درس بسیار بسیار تاثیر خوبی داره و اگر قرار بود دوباره کنکور بدهم حتما حداقل در یکی از این کلاسها برای یکی از درسهای امتحانی شرکت می کردم. اما به نظر من استفاده از این کلاسها در بیش از 2 درس به جز وقت گیر بودن هیچ سودی نخواهد داشت.

مهران فلفلی: اولین بار بود، دلیل موفقیتم تلاش بود. نه انسان باهوشی هستم و نه کلاس خاصی رفتم من در لیسانس  رتبه 297 آوردم و در آنجا هم همین طور عمل کردم. در کنکور لیسانس من فقط دو درس فیزیک و ریاضی پیش دانشگاهی را زود تر در کلاس هایی یاد گرفتم ولی نکته ای نبود و برای زودتر یاد گرفتن بود. دبیرستان من هم فیروز بهرام بود که از تمام معلمانم به خاطر لطفشان تشکر می کنم و واقعا دبیرستان خوب با سطح علمی بالا بود و هست. در کل توصیه ی من این است که زودتر با اراده ی کامل شروع به درس خواندن کنند و شرکت در آزمون را نیز توصیه می کنم چرا که به جای نشان دادن راه های ساده، باعث امتحان و تثبیت خوانده ها در ذهن می شود .

نوشین ایرجی: پارسال تفریحی شرکت کرده بودم که مجاز هم نشدم. فقط در کنکورهای آزمایشی ماهان شرکت می کردم و بی تآثیر نبود. ولی اصلی ترین رکن  اراده و تلاش است که می تواند نتیجه دهد. رتبه ی من نتیجه 5 ماه تلاش بی وقفه و ساعات مطالعاتی زیاد( متوسط 10 ساعت در روز) بود.

آرمین نمیری: در کنکور سراسری 89 بطور آزمایشی شرکت کردم و بدون هیچ مطالعه قبلی و فقط با استفاده از مطالبی که در ذهن داشتم و شاید کمی دید مهندسی، رتبه 3310 از بین 38000 نفر شرکت کننده را کسب کردم و از اینجا بود که فهمیدم رقابت اصلی بین کمتر از 3000 نفر است و این خودش نسبت به دیدی که قبلا داشتم نقطه مثبتی بود. در کنکور آزاد 89 هم در گرایش سازه-تهران جنوب شرکت کردم و با شرایطی مشابه با کنکور سراسری(بدون مطالعه) در جلسه آزمون شرکت کردم و خودم باورم نمی شد که رتبه 68 از حدود 2000 را بیاورم و در تکمیل ظرفیت قبول شدم. در کل معدل پایین لیسانس(انگیزه برای جبران آن)، دوره و فهم بهتر مطالب مورد مطالعه در دوره لیسانس و علاقه به گرایش مدیریت و ساخت، انگیزه قوی در من ایجاد کرد تا این 5 ماه تمام تلاشم را بکنم و خدا را شکر که این قدرت را به من داد که طی فراز و نشیب های این مدت، ذره ای از هدفم عقب نشینی نکنم. من در هیچ کلاسی شرکت نکردم، با اینکه اعتقاد دارم کلاس رفتن بعضی از دروس می تواند سرعت مطالعه را خیلی بالا ببرد، ولی من از ابتدا تصمیم داشتم بدون کلاس و فقط با شرکت در 8مرحله کنکور آزمایشی برای ارزیابی خودم در این چند ماه، کار را ادامه دهم و همچنان نظرم همین است که: کلاس هم نرویم مشکلی نیست، ولی شرکت در یک دوره کامل آزمونهای آزمایشی یک موسسه معتبر لازم است، به چند دلیل: ارزیابی و بهبود روند مطالعه خود(آزمون به آزمون)، داشتن استرس آزمون آزمایشی که بعنوان یک محرک برای تسریع و افزایش ساعات مطالعه عمل می کند.

اگر بخواهید تفاوت ها و شباهت های کنکوری که برای لیسانس و آنچه که برای فوق لیسانس دادید را باهم مقایسه کنید چه می گویید؟ از نحوه درس خواندنتان گرفته تا حال و هوای قبل از کنکور و تفاوت های رفتاریتان؟

افرند دینی: در هر دو کنکور کلید موفقیت تکرار دروس است که این تکرارها در آزمون کارشناسی ارشد به دلیل وجود فرمول­ها و مفاهیم تخصصی بیشتر نمود پیدا می­کند. در کنکور لیسانس وجود درس­های عمومی مانند زبان انگلیسی، ادبیات فارسی و ...، از خشکی دروس تخصصی می­کاهد و فرد میل به درس خواندن بیشتری دارد؛ در حالی که در کنکور ارشد به علت کاملاً اختصاصی بودن مواد امتحانی، خشکی تمام دروس به وضوح مشخص است که در دراز مدت باعث نوعی افسردگی حاد در انسان می­شود. در کنکور لیسانس اکثر دانش­آموزان هدفشان کسب رتبه­ی خاصی نیست و برای آینده چندان برنامه­ای ندارند به همین دلیل استرس کمتری دارند؛ در حالی که در کنکور ارشد دانشجویان بر روی اهداف آینده و زندگی خود بیشتر تمرکز می­کنند و بنابراین در پی کسب رتبه­های خاصی هستند که این خود باعث افزایش میزان استرس در آن­ها می­شود

مازیار حکیم: حال و هوای این دو شبیه هم هستند اما بنظر من تفاوت اصلی آنها درمعلوم نبودن منابع واستفاده از آنهاست در کارشناسی ارشد که کمی موجب سردرگمی بسیار می شود.

مهران فلفلی: همه چیز مثل قبل بود، فقط زمان درس خواندنم کمتر بود که دلیل آن این بود که اندکی مشغله ی ذهنی داشتم و درس ها هم همش حل کردنی بود و بعد ازمدتی بازدهی مناسب نداشتم.

نوشین ایرجی: تفاوت آنچنانی در نحوه درس خواندن نیست. در هردو رقابت بسیار زیاد است.ولی در ارشد شروع کار بسیار سخت بود. طی 4 سال فقط شبهای امتحان درس می خواندم و عادت به درس خواندن زیاد نداشتم، روزهای اول یه جورایی شکنجه بود.

آرمین نمیری: قبولی در کنکور فوق لیسانس از کنکور لیسانسی که من در آن شرکت کرده بودم، راحتتر بود. کنکور لیسانس از حجم مطالب خیلی بیشتری نسبت به کنکور ارشد برخوردار بود، و با اینکه حجم مطالب کنکور ارشد کمتر از کنکور لیسانس است ولی مطالب عمق خیلی بیشتری دارند و نیازمند خلاقیت و قوه تحلیل بالاتر است.با یک حساب سرانگشتی فکر می کنم زمانی که برای خواندن کنکور ارشد گذاشتم تقریبا با زمان مطالعه کنکور لیسانسم برابری می کند(کنکور لیسانس را خیلی خوب نخواندم و استرسی که قبل، روز کنکور و بعد از کنکور لیسانس داشتم خیلی بیشتر از استرس کنکور ارشد بود)

اگر امسال، اصلا در آزمونها قبول نمی شدید چه می کردید؟ آیا دو باره هم برای قبولی تلاش می کردید یا یک هدف دیگر را انتخاب می کردید ؟

افرند دینی: طرز تفکر من برای تمام آزمون­های ورودی به این گونه است که اگر حداقل رتبه­ی دلخواهی را که در ذهن خود دارم نتوانم در آزمون کسب کنم، برای سال آینده مجدداً در آن شرکت خواهم کرد.

مازیار حکیم: نمی توانم بگویم اصلا تلاش نمی کردم برای آزمون، اما اینبار برای apply هم تلاش می کردم

مهران فلفلی: با اینکه اطمینان داشتم قبول می شوم (با توجه به کنکور های آزمایشی قبلی که داده بودم) ولی اگر قبول نمی شدم ، سال آینده شرکت نمی کردم چرا که به نظر من زمان هم عامل مهمی است که باید در نظر گرفته شود.

نوشین ایرجی: دوباره تلاش می کردم تا به هدفم برسم ولی اهداف دیگری را در کنارش دنبال می کردم از جمله آینده شغلی ام را.

آرمین نمیری: اگر امسال قبول نمیشدم سرباز می شدم و فکر نمی کنم بعد از اتمام خدمت مجددا برای قبولی بطور جدی تلاش می کردم، احتمالا دنبال کار می رفتم

بعد از گرفتن مدرک کارشناسی ارشد چه تصمیمی دارید؟

افرند دینی: در حال حاضر انتخاب­های زیادی برای آینده وجود دارد که با توجه به شرایط زندگی ممکن است تغییر کند؛ ولی در حال حاضر تصمیم دارم تا در گرایش­های مختلف مهندسی مکانیک در خارج از کشور ادامه تحصیل بدهم تا با استفاده از این علوم، بتوانم برای جامعه­ی انسانی مفید باشم.

مازیار حکیم: اگر خدا بخواهد تحصیل در مقطع بالاتر در خارج از کشور.

مهران فلفلی: تصمیم خاصی  ندارم ولی می دانم بعد از گذراندن این دوره دیدگاه مناسب برای تصمیم گیری را بدست خواهم آورد. 

نوشین ایرجی: صد در صد برای مقطع دکترا اقدام خواهم کرد

آرمین نمیری: هنوز مشخص نیست، بسته به عملکردم در ارشد شاید به کنکور دکتری فکر کنم، شاید هم برای دکتری به اپلای فکر کنم و شاید هیچکدام.

تحصیل یک عادت است یا یک اجبار یا یک وظیفه یا یک انتخاب، چرا ؟

افرند دینی: تا مقطعی از تحصیل(در حال حاضر لیسانس)، می­توان آن را وسیله­ای برای رسیدن به رشد فکری و افزایش فهم و شعور اجتماعی دانست و با توجه به تحولات تکنولوژی در دنیا یک اجبار است. اما از مقطعی به بعد تحصیل یک انتخاب است؛ انتخابی برای متخصص شدن، پیشرفت علم، افزایش کیفیت زندگی و ...

مازیار حکیم: فکر کنم برای ما ایرانی ها تحصیل معمولا به صورت یک اجبار خانواده شروع می شود بعد به اجبار جامعه برای موفقیت در زندگی تبدیل می شود و در آخر نیز به یک انتخاب تبدیل می شود. در مورد اینکه عادت است یا انتخاب اظهار نظری ندارم چون ممکن است از روی عادت خودم درس خواندن را انتخاب کرده باشم...

مهران فلفلی: با دیدگاه کنونی اجبار است ولی خوشبختانه علاقه ی من با این اجبار هم جهت بود و اختیاری انتخاب کردم و پس از مدتی تحصیل به صورت عادت در آمد. به نظر من تمام موارد بالا صحیح است و چه خوب و چه بد، تحصیل لازمه ی زندگی مدرن است.

نوشین ایرجی: هیچ مفهوم مجردی درباره واژه تحصیل وجود ندارد، تحصیل هرکدام از این واژه ها می تواند باشد به شرطی که در بستر مربوطه اجرا شود. در یزد هم اجباراست هم وظیفه وهم عادت. . .گاهی هم انتخاب

آرمین نمیری: از نظر من تحصیل تا مقطع دیپلم یا فوق دیپلم وظیفه، تا مقطع لیسانس شاید یک اجبار، و برای فوق لیسانس و دکتری یک انتخاب باشد، و تحصیل بعد از دوره دبستان دیگر به صورت یک عادت در می آید.

خیلی ها می گویند، شرایط جامعه به گونه ای است که اگر به دانشگاه نروی و یا اگر مثلا در کنکور(در هر مقطعی لیسانس یا فوق لیسانس) قبول نشوی، نگاه ها به آدم طوری است که انگار جرم مرتکب شدی!! شما چه قدر با این جمله موافق هستید؟ چرا؟

افرند دینی: من اصلاً با این موضوع موافق نیستم. حتی اگر خودم در آزمون ارشد رتبه­ی مطلوبم را کسب نمی­کردم تلاشم را برای سال آینده افزایش می­دادم تا به نتیجه­ی دلخواه برسم.

مازیار حکیم: بله تا حدودی موافقم گاهی خانواده ها نا خواسته چنین رفتاری را نسبت به فرزندان خود نشان می دهند که به نظر من شرایط جامعه موجب آن می گردد.

مهران فلفلی: در مورد لیسانس تا حدی این گونه است ولی در مورد فوق لیسانس در آینده ای نزدیک اینگونه می شود، اگر چه درس خواندن تاثیر مناسبی در شخصیت فرد می گذارد ولی اصلا این دیدگاه را مناسب نمی بینم، چرا که از چشم و هم چشمی سرچشمه می گیرد که سرتاسر زندگی انسان از خرید اسباب خانه گرفته تا برگزاری جشن ها مورد اثر قرار داده و درست نیست.

نوشین ایرجی: نکته اول اینکه زندگی هرشخص مختص به خود اوست به نظر من به نگاه و حرف دیگران نباید زیاد اهمیت داد. دوم اینکه در این نظام آموزشی دانشگاه رفتن لازم است چون تازه آنجاست که شما با واقعیت جامعه متکثر آشنا می شوید و رشد می کنید یعنی یاد می گیرید زنها، مردها، لرها، کردها، بلوچها و آذریها . . .هرکدام چه ایده هایی دارند، یاد می گیرید دنیای بیرون از این مملکت در زمینه دانشی که  شما فرا می گیرید چه ایده هایی دارد و می اموزید که خلاقیت باعث می شود که زندگی چهره جذابتری پیدا کند. به هرحال تحصیلات دانشگاهی همه زندگی نیست، اما برای آشنا شدن با دنیایی بزرگتر به نظر کوتاهترین و بهترین راه است .

آرمین نمیری: من خیلی با این جمله موافق نیستم، شاید اگر خودم سرمایه ای داشتم با آن کار می کردم و خیلی جدی هم به ارشد فکر نمی کردم. آدمهای سیکل یا دیپلمه زیادی را می بینیم که به چه موفقیتهای شغلی ای رسیده اند و لیسانس و فوق لیسانسهایی که تو روزنامه دنبال کار می گردند. فکر می کنم نگاه آدمها به هم، بیشتر از اینکه در حوزه تحصیلی باشد اقتصادی است.

پسرها، بعد از گرفتن لیسانس با مشکل خدمت سربازی مواجه اند شما در این باره وضعیتتان چگونه است؟ و این رفتن به خدمت و یا معاف نشدن سربازی را چه قدر مانع برای چندبار خواندن برای کسب یک رتبه خوب  قبولی در رشته کارشناسی ارشد می دانید و یابرعکس ان را عملی برای انگیزه بیشتر پسرها به درس خواندن در مقطع تحصیلات تکمیلی می دانید؟

افرند دینی: من هم همانند خیلی­ها این مشکل را دارم و به اصطلاح سرباز هستم. در مورد من رفتن به سربازی انگیزه­ای برای درس خواندن نبود ولی شاید در مورد خیلی از هم سن و سال­های من این­گونه نباشد؛ که این خود یکی از مشکلات سیستم آموزشی است که خیلی از پسرها تنها برای نرفتن به سربازی به ادامه­ی تحصیل می­پردازند و پیشرفت در مقاطع علمی و کسب دانش برایشان چندان اهمیت ندارد

مازیار حکیم: من معاف بودم اما به نظر من تاثیر مثبت یا منفی داشتن به شخصیت افراد بر می گردد بعضی ها برای فرار از آن انگیزه می گیرند و بهتر تلاش می کنند، بعضی ها مثل من استرس باعث نتیجه ضعیف تر می شود.

مهران فلفلی: من هم سربازم، برای معاف شدن از سربازی (مثلا از نظر سن پدر) عده ای به چندبار خواندن برای کسب یک رتبه خوب روی آورده اند، ولی برای عقب انداختن سربازی به نظر من این کار اشتباه و بی نتیجه است. در کل به نظر من سربازی در میزان تلاش برای درس خواندن تاثیر خاصی ندارد ولی در تصمیم گیری در رفتن به دانشگاه قبول شده، یا 1 سال دیگر خواندن موثر است.

نوشین ایرجی: اولاّ من پسر نیستم و در ضمن کشوری که ارتش منظم و قدرتمند داشته باشد نیازی به سربازی ندارد. ولی کلاّ deadline باعث می شود، انسان در کوتاهترین زمان بیشترین تلاش را بکند و بالاترین بهره وری را بدست آورد.(منظور 6ماه فرجه معافیت تحصیلی پسرها از زمان اتمام تحصیل تا ارسال مدارک اعزام می باشد)

آرمین نمیری: من خودم مشمول هستم و یکی از دغدغه های مهم چند سال اخیر برای من همین موضوع سربازی است. نمی توان پاسخ مشخصی به این سوال داد. از طرفی ایجاد انگیزه می کند که آدم درس بخواند که مثلا می گویند در مقاطع بالاتر سربازی راحتتر است، ولی با 3 درجه تقلیلی که چندوقت پیش شنیدم کمی دلسرد شدم و با خود می گفتم اگه بعد از دیپلم می رفتم سربازی شاید همین درجه ای را داشتم که الان بعد از ارشد قراراست داشته باشم.

به نظرتان اگر خانم ها هم بعد از گرفتن لیسانس، خدمت سربازی داشتند، چه می شد؟ مشکلات آنها در درس خواندن برای کنکور کارشناسی ارشد دوچندان می شد یا تاثیری در خواست خانم ها برای پذیرش در فوق لیسانس نداشت؟

افرند دینی: از آن­جا که خانم­ها نیز مشکلات خاص خود را دارند، بنابراین شرایطی مشابه سربازی پسرها را دارند و اضافه شدن یک مشکل به مشکلات آن­ها باعث کاهش تعداد خانم­های با تحصیلات کارشناسی ارشد و بالاتر می­شود که خود این موضوع نیز عواقب وخیمی را در خانواده و جامعه به دنبال خواهد داشت.

مازیار حکیم : استرس در نتیجه ی کنکور بسیار بسیار تاثیر گذار است (البته می تواند مثبت که موجب تلاش بیشتر شود یا با وارد کردن فشار روحی بیشتر موجب تاثیر منفی داشته باشد) به نظر من واقعا تاثیر گذار خواهد بود.

مهران فلفلی: کار آنها هم اندکی سخت تر می شد ولی با این وجود من حدس می زنم باز هم تعداد قبول شدگان کنکور در خانم ها بیش تر از آقایان بود.

نوشین ایرجی: اگر خانم ها بعد از گرفتن لیسانس خدمت می رفتند تازه برابری زن و مرد معنا می گرفت. انصاف نیست خانم ها هرچند سال که می خواهند در کنکور شرکت کنند ولی آقایان به خدمت سربازی بروند و مطمیناّ میزان پذیرش خانم ها در کارشناسی ارشد به طور چشم گیری کم می شد، به هرحال نبود سربازی برای خانم ها امتیاز محسوب می شود.

آرمین نمیری: هیچ ایده ای در مورد خانم ها ندارم.

فکر خروج از ایران را برای زندگی و یا ادامه تحصیل دارید چرا ؟

افرند دینی: بله البته نه از طریق سازمان­هایی مانند هایاس و امثال آن بلکه به صورت کاملاً عاقلانه و منطقی. هدفم نیز از این کار بالابردن تجربه­های شخصی، استفاده از امکانات پیشرفته­، افزایش سطح علمی، بالاتر بردن کیفیت زندگی و آشنایی با فرهنگ و نحوه­ی زندگی دیگر ملت­ها است.

مازیار حکیم: بله برای ادامه تحصیل حتما اما برای زندگی تصمیمی ندارم فعلا

مهران فلفلی:  تصمیم خاصی نگرفتم ولی می دانم با اینکه کشور های خارجی برای زندگی و ادامه ی تحصیل مناسب است، سختی دوری از کشور و زندگی با زبان غیر پارسی را نیز دارد. در کل خوبی و بدی های مربوط به خود را دارد که به سلیقه ی شخص بستگی دارد و من نظر خاصی ندارم .

نوشین ایرجی: در حال حاضر خیر. من معتقدم تا جایی که بتوان در ایران پیشرفت کرد دلیلی برای خروج از کشور نیست.

آرمین نمیری: فعلا که نه. بعد از ارشد(شاید تا سال آینده) مشخص می شود تصمیمم برای ادامه زندگی چیست.

توصیه شما به همه کسانی که دارند برای کنکور کارشناسی ارشد سال بعد خود را آماده می کنند ؟

افرند دینی: به نظر من تنها کسانی که قصد تولید علم، فناوری، افزایش دانش و .... را دارند به ادامه­ی تحصیل در کارشناسی ارشد و دکترا بپردازند نه فقط برای گذراندن وقت و تعدادی واحد درسی. با گذر از این مرحله برای کسب رتبه­ی خوب در کنکور ارشد تنها خواستن، اراده کردن و تلاش کردن لازم است نه کلاس تقویتی، نه استاد خصوصی و نه چهار سال درس خواندن.

مازیار حکیم: این که در این راه هيچ وقت نا امید نشوند و نگذارند نا اميدی مانع انجام کاری که واقعا توانايیش را دارند بشود، ديگری اينکه هیچ وقت برای شروع کردن دير نیست حتي تا 2 ماه آخر که به نظر من کلیدي ترين بازه است نتیجه هاي باور نکردنی و عالی می شود بدست آورد که تنها لازمه ی آن  تصمیم جدي هست و در آخر هم يک واقعیت وجود داره که تمام ماه ها یا سالها تلاش شما طی يک سیستم غلط در 4 ساعت باید ارزیابی بشود، همه از فشار استرس این 4 ساعت یا بیشتر خبر داریم اما باور کنيد کسي موفق خواهد بود که در  این 4 ساعت خودش باشد.

مهران فلفلی: این نوید را به آنها می دهم که این کنکور خیلی ساده تر است و برای موفقیت زود تر شروع کنند و در آزمون های آزمایشی شرکت کنند تا از وضعیت درسی خود آگاه باشند و تنبلی نکنند

نوشین ایرجی: دشوارترین مرحله، شروع کار است. برای شروع هیچ وقت دیر نیست. ایمان داشته باشید هیچ کوششی بی جواب نمی ماند و در پایان برای تضمین موفقیت همیشه قبل از اینکه پا در مسیری بگذارید تصمیم بگیرید که مقصد شما کجاست.

آرمین نمیری: هدف خود را از همان ابتدا مشخص کنید. از تابستان(اوایل امرداد) به دروس عمومی ریاضی و بخشی از زبان مسلط شده باشید(کاری که خودم نکردم، ولی به آن اعتقاد دارم). حتی المقدور یک جای مناسب و ثابت برای درس خواندن انتخاب کنید. تعویض جا باعث صرف مدت زمانی برای عادت کردن به محیط جدید و همچنین رسیدن دوباره به تمرکز ایده آل می شود. در تابستان خیلی به خود فشار نیاورید و فقط به پشت میز نشستن و تمرکز کردن برای مدت طولانی عادت کنید تا از اوایل مهر بطور جدی و با برنامه ریزی 2 هفته ای(مطابق با برنامه آزمون آزمایشی) کار خود راشروع کنید و سعی کنید حتی المقدور چند روزی از برنامه آزمون جلوتر باشید تا محاسبات تقریبی در زمان مطالعه را پوشش دهد. یکی دو جمله با انرژی مثبت که خود به آن اعتقاد دارید را با خط و سبک خود بنویسید و آن را جایی که جلوی دیدتان باشد بچسبانید. آرامش روز آزمون نیمی از قبولی در کنکور است و نیمی دیگر اطلاعات شما.