کانون دانشجویان زرتشتی به مانند سالهای قبل، روزی را برای بزرگداشت شاعر پارسی گوی ایران زمین در نظر گرفته و آنرا پاسداشتند. روز چهارشنبه هنگامی که پای در سالن خسروی می گذاشتی یاد سروده  مشهور این بزرگ مرد افتادم که چه خوش گفت:

بناهای آباد گردد خراب             ز باران و از تابش آفتاب
پی افکندم از نظم کاخی بلند       که از باد و باران نیابد گزند
بسی رنج بردم بدین سال سی     عجم زنده کردم بدین پارسی

این برنامه که با حضور اسفندیار اختیاری نماینده ایرانیان زرتشتی، سرهنگ دکتر رستم خسرویانی فرنشین انجمن زرتشتیان تهران و استقبال همکیشان همراه بود با شیوه ای متفاوت برگزار گردید. شروع برنامه با گاتها خوانی جوانان کانون آغاز شد. خانمها مهسا نمیری، ارمغان خسروی، فرزانه جمشیدی، شهرزاد آبادیان، نیلوفر فولادی، ندا مژگانی، پریسا ماوندادی و آقایان فریدون مستغنی، فرشاد یزدانی، ویشاسب نمیرانیان به سرپرستی ارمان فلاحتی با صدای خوش کلام گاهان را خواندند.

مجریان برنامه پانته آ سروش پور و پیروز اختیاری با اجرای پرده اول نمایش "کیست این پنهان مرا" به نویسندگی و کارگردانی حسن باستانی برنامه را آغاز کردند. شبه نمایشی که به گفتگوی بین رستم پهلوان وفردوسی طوسی پرداخته بود. متن شیوایی که چگونگی و چرایی نوشتن شاهنامه را به نمایش گذاشته بود. دکلمه خانم ارمغان خسروی ما بین پرده اول و دوم این نمایش، اجرا شد تا معنای گفتار را صد چندان کند.

پس از پایان نمایش، نقالی آرمین بمانی چم، شینا سرداری و آریا نوشیروانی به سرپرستی موبدیار پریا ماوندی و همیاری رستم خسرویانی مسئول دفتر انجمن زرتشتیان کرج ادامه دهنده برنامه بود.

سپس پای صحبت حسن باستانی نشستیم. فردی که بیش از یک دهه است در راه نوشتن متون تاریخی و تبدیل آن به نمایشنامه تلاش می کند. نویسنده بسیاری از نمایشنامه هایی که در سالن های تاتر اجرا شده است. وی تاکید کرد وظیفه ایرانیان بازگشت به فرهنگ خود است و سخنانی از بهرام بیضایی را بیان کرد که هرآنچه که خود داریم از دیگران گدایی می کنیم.

موسیقی گروه کوبه ای شنایا با هنرنمایی هدیه کشاورزیان، پرنیان خرمی، تریتی کیانی، بهناز یزدانی، لیدا گوهربخش، مهران کاویانی، آریانا خضری، سروش نمیرانیان، فرزام فروزان و تک خوانی شهین شیرمردی همراه بود.

نمایش فیلم کورش به همراه نوشته های اولین لوح حقوق بشر و سخنرانی در رابطه با نزدیکی متون حکیم ابولقاسم فردوسی و حکیم عمر خیام توسط خشایار زارع پارسه ادامه دهنده برنامه بود.

موسیقی آقایان مسلم علیپور و میلاد علیپور  با خوانندگی و سرپرستی آرش اوستا که همراه با بیتهایی از شاهنامه همراه بود برنامه را به پایان می برد .

در انتهای برنامه دبیر کانون شهریار بهرامی در سخنرانی کوتاه ضمن تشکر از برگزار کنندگان این برنامه به تجلیل از مقام فردوسی و شاهنامه پرداخت. اهداء یادبود به هنرمندان و سخنرانان این برنامه، پایان بخش روز بزرگداشت فردوسی بود.

در انتها هنگامی که از سالن خارج می شدم ابیاتی دیگری از شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی طوسی به ذهنم رسید که:
نمیرم از این پس که من زنده ­ام        که تخم سخن را پراکنده ­ام
هرآن کس که دارد هـُش­و رای­ ودین   پس از مرگ، بر من کند آفرین
و تنها کلماتی که بر اساس گفتهای این بیتها می توان گفت این است: آفرین و آفرین


















































عکس از بنفشه باستانی و پدرام خرمی