اسفندیار نامی دوران یگانگی است
آن زنده یاد همدم خوبان یگانگی است

نیکوسرشت پاکدل آنکو به نام نیک
برده زهمگنان خویش گروگان[i] یگانگی است

بخشنده یی که کرده روان جویهای آب
در دشت خشک بایر ویران یگانگی است

دلداده یی کز آبیاری و آبادسازیش
گسترده دامنی به وسعت ایران یگانگی است

آن آشیان بهشت که اینک غنوده [ii] است
در مینوی سرای گرودمان[iii] یگانگی است

اکنون خجسته وارث آن افتخار ونام
رستم فروغ دیده ی آن دودمان یگانگی است

شایستگی رستم است از آن خاندان پاک
کز ریشه وتبار[iv]  بزرگان یگانگی است

مردی که دل گسسته ز دل بستگی دهر
آزاده یی چو رستم دستان یگانگی است

آنکو به کار خیر گشوده است دست و دل
همچون پدر نمونه ی احسان یگانگی است

رستم اگر یگانه بود به دوران باستان
اینک یگانه رستم دوران یگانگی است

دریادلی سرآمد خوبان روزگار
بخشنده یی چو ابر بهاران یگانگی است

آن ملک جان گشوده به تدبیر و راستی
آن بسته دل به پاکی و ایمان یگانگی است

با چشم تنگ کیسه پر سیم و زر چه سود
آن کس که برده سود فراوان یگانگی است

آن شهسوار تیزتک[v] آن پیشتاز عشق
گوی مراد در خم چوگان[vi] یگانگی است

آن کاخهای سر به فلک چیست جز ستم
سرو بلند سایه گستر یاران یگانگی است

آنکو گرفته جای چو دردانه در صدف
مهرش به قلب پاک جوانان یگانگی است

رستم به سان دار پر از بار سر به زیر
و آن سربلند درگه یزدان یگانگی است

با سینه یی گشوده و با همتی چو کوه
با دست باز و چهره ی خندان یگانگی است

آن پیرو اشویی و آیین راستی
راد[vii] ردان و رهرو رادان یگانگی است

گویی به جای پای پدر بر نهاده پای
پابند بر اراده ی آن خاندان یگانگی است

خورشید عمر و کوکب بختش بلندباد
کاین بسته دل به کیش نیاکان یگانگی است

[i] گروگان بردن: پیروزی در مسابقه
[ii] غنودن: آرامش گرفتن
[iii] گرودمان: سرای سرود، خانه سرود، بهشت متضاد دروج مان
[iv] تبار: اصل و نسب
[v] سوارکار چالاک
[vi] گوی مردا در خم چوگان بودن: کنایه از موفق بودن است
[vii] راد=رد: بخشنده و دلیر