همکیشان گرامی، اینجانب آرمین وفاداری شریف آباد که مدتی به سمت بلیط فروشی در پیرسبز مشغول به خدمت بودم بر آن شدم تا با نوشتن این نامه به ذکر بعضی از مطالب بپردازم تا مزیت فروش بلیط برایمان روشن شده و همچنین به بیان کاستی ها در راه ارائه خدمات به بازدیدکنندگان و مشکلات زیارتگاه بپردازم.

اینجانب مهندس زمین شناسی می باشم و به علت اینکه مدتی به اعزام خدمتم مانده بود با انجمن زرتشتیان شریف آباد همکاری نموده و در تاریخ 5/ 9/ 89 به عنوان بلیط فروش در کیوسک تعبیه شده در پایین جاده منتهی به زیارتگاه مشغول به خدمت شدم، می دانم کمه فروش بلیط در بین همکیشان مخالفانی نیز به همراه داشته است ولی باید به حضور محترم همکیشان برسانم فروش بلیط دارای فوایدی بوده که به ذکر آنها می پردازم:

-کسب درآمد برای زیارتگاه
-حفظ امنیت برای بازدیدکنندگان زرتشتی و غیرزرتشتی بخصوص بازدیدکنندگان خارجی
-عدم ورود افراد شرور، معتاد و زنان فاسده که محلی برای رفت و شد آنها بود.
-صرفه جویی در مصرف آب که هر ساله در هنگام زیارت با کمبود آن روبرو بودیم.
-رفاه حال خادمان زیارتگاه
-حفظ اموال عمومی که مورد دستبرد و مصرف ناصحیح قرار می گرفت.
-منع ورود افرادی که به صورت سازماندهی شده برای تخریب آیین زرتشت می کوشیدند و با دادن اطلاعات ناصحیح زرتشتیان را چهره ای خرافی در میان بازدیدکنندگان معرفی می کردند.

به راستی باید بگویم یک ماه اول کاری اینجانب و دو ماه کاری فردی که قبل از من این کار را انجام می داد به دشواری گذشت. افرادی که زیارتگاه را صحن تفرجگاه خویش کرده بودند و حاضر به پرداخت ورودیه نبودند، چه بسا بعضی از افراد با تهدید و فحاشی و پرتاب سنگ عطش راه آمده را برطرف می نمودند، ناگفته نماند حاضر بودم نفری 1000 تومان به آنها بپردازم تا به زیارتگاه نروند و راهی منزل شوند.

روزانه به طور میانگین 50 نفر برای بازدید می آمدند و بازدیدکنندگان غیرایرانی بیشتر از کشورهای روسیه، کره جنوبی- بلاروس، آلمان و اوکراین بودند و گاهی هم سفرا و فرماندارها، نمایندگان مجلس  و از نهادهای مختلف دولتی همچون استانداری و ریاست جمهوری برای بازدید می آمدند.

به طور میانگین با آمارگیری که در طول یک ماه انجام دادم، یک درصد زرتشتی، 12 درصد توریست خارجی و 87 درصد هموطنان مسلمان بودند و این آمار مربوط به فصل سرد سال و مطابق با کمترین میزان جهانگردی و سیاحت در داخل کشور می باشد.

با احتساب نوروز، تابستان و چهار روز زیارت زرتشتیان و کمک های نیک اندیشان درآمد زیادی به این مکان روانه می شود.

البته مخارج ساخت و ساز با توجه به موقعیت منطقه ای در مکان زیاد می باشد، به طوری که حمل مصالح با قاطر و همچنین هزینه ایاب و ذهاب استادکار و شاگرد نیز بیشتر از میزان متعارف است، به طور کلی هزینه ساخت 5 / 2 برابر هزینه ساخت در زمین معمولی است.

از این ها بگذریم، باید مشکلاتی را که در زیارتگاه وجود دارد را نیز بیان نمود تا برای همکیشان پوشیده نماند:

1.عدم وجود حداقل نیاز خادم و شخص بلیط فروش به صورت داشتن یک اتاق مناسب با حداقل امکانات ظرف شویی-آبگرمکن-تلویزیون-حمام و...

2.عدم دریافت حقوق و مزایای کافی برای اشخاص ذیربط که در زیارتگاه مشغول به خدمت می باشند، روزانه 20 هزار تومان به هر نفر می پردازند معادل ماهیانه 600 هزار تومان با توجه به شرایط منطقه ای و ساعت کاری 7 صبح تا 8 شب، شخص اجبارا شب را در آنجا می گذراند و این برابر با 24 ساعت کاری می باشد که با کم کردن هزینه بنزین و خوراک حداقل درآمد 400 هزار تومان می باشد که برای شخصی که در آن شرایط مشغول به خدمت است، کافی نیست.

3.عدم بیمه کردن شخص مشغول به خدمت و می دانیم که در آن شرایط مکانی فاقد امنیت می باشد و نزدیک ترین نیروی انتظامی به منطقه، 40 کیلومتر فاصله دارد، معادل 45 دقیقه طی کردن مسیر.

البته ذکر مطالب فوق بخشی از مشکلات افراد مشغول به خدمت در آنجا می باشد و مشکلات زیر که تعدادی از آنها نظر بازدیدکنندگان می باشد را بیان می کنم:

1.عدم داشتن جاده مناسب
2.عدم داشتن شخص آگاه برای اطلاع رسانی و پخش بروشور و ...
3.عدم وجود فروشگاه مواد غذایی و کتاب
4.نبود نظافت راه پله و خیله ها
5.نبود جایی برای دفن زباله
6.ریزش سنگ از کوه که هم جان بازدیدکننده را تهدید می کند و هم خطری برای تخریب خیله ها می باشد.
7.مشکل راه آب اکثر خیله ها که منجر به ویرانی آنها خواهد شد.
8.ساخت و سازی که بدون هماهنگی با بافت و همچنین غیر مهندسی بودن آنها صورت می گیرد.
9.عدم وجود بخشی برای رفاه حال بازدیدکنندگان
10.نبود جایگاهی برای صرف غذا و نوشیدنی به صورت رستوران و کافی شاپ

البته نبود روشنایی در راه پله ها و آب بهداشتی- خرابی مسیر- فروش بلیط فاقد طرح و رنگ و... بماند.

خلاصه همه مسائل فوق ریشه در نبود مدیریت با کفایت در راس امور و عدم  هماهنگی و برنامه میان مسئولین دارد.

اینجانب بارها برای تعویض لامپ، ایجاد فضای سبز، طراحی بلیط ، نظافت راه پله و ... به مسئولین گزارش داده ام، ولی متاسفانه پیشنهادات اینجانب را به عنوان دخالت در امور انجمن و جوانی و ناپختگی بنده قلمداد نموده اند و مسئولیت همه کارها را به شرکت پارس کویر نسبت می دهند که هویت آن نامشخص حداقل برای بنده نامشخص می باشد.

عکسهایی را بدین مضمون مثل حمام و اتاق خادم، محل ریختن زباله، هدر رفتن آب بارانی که می تواند آب لازم برای احیای فضای سبز را فراهم کند همراه با طرح بلیط آماده شده را در اینجا می آورم تا شاهدی بر ادعای بنده باشد.

خلاصه دو ماه و بیست روز کاریم بدین منوال گذشت و خود را موظف می دانم به صورت شفاف به نقد آن بپردازم تا جامعه زرتشتی را آگاه سازم که کسب درآمد یک بعد قضیه می باشد و ارائه خدمات به بازدیدکنندگان و حفظ این میراث برای نسل آینده زرتشتی که نشان در فرهنگ ما دارد بعد دیگر قضیه. و بها دادن به یک مجموعه و ارائه خدمات مناسب ارزش آنرا تعیین می نماید.

لذا خواهشمند است با نظرات خود مسئولان را آگاه فرمایید که برای پیشبرد اهداف و سازماندهی جامعه زرتشتی به همت والا نیاز است، نه چشم را به ندیدن و گوش را به نشنیدن وادار کردن و زبان را از برملا کردن واقعیت منع کردن.

با تشکر
آرمین وفاداری شریف آباد

محل ریختن زباله

محل ریختن زباله

دیوار اتاق خادم

حمام



هدر رفتن آب

طرح پیشنهادی برای بلیط پیرسبز