|
هر پنجشبه سروده ای از شاعری زرتشتی(109) جشن سده |
|
|
| جمشید زره پوش | ||||||||
| ۰۷ بهمن ۱۳۸۹ | ||||||||
 شعله ها بر سردی سرمای جانفرسازده آتش اردیبهشت امشاسپند سربلند نور و گرمی داده بر شهر و ده و کوی و کده ای فروغ جاودان ای جلوه ی دلجوی او ای پرستشسوی نیکان و وهان کوی او سینه مالامال مهر پر شکوه روی او روی ما بر سوی آتش روی دلها سوی او از شکوه و فر هوشنگ شهنشه سالهاست کاتش جشن سده گرمی ده دلهای ماست در شب تاریک و بوران و زمستانهای سرد نور و گرمایی بغیر از مجمر آتش نخاست چشم عالم را فروغ از تابش و تابندگی است وآتش سوزنده ات کانون گرم زندگی است از فروزان آتش و از گرمی سوزان آن دانش و فناوری و صنعت و سازندگی است شعله ی آتش فشاند پرتو ایمان به جان جان و دلها را دهد شور و سروری بیکران از دد و دام و گیاهان و گروه مردمان شوق بی پایان بهر روشنایی بیگمان ای سده ای یادگار فر ایران کهن جشن پاک نور و آتش جشن شاد مرد و زن رقص شاد شعله های سرکشیده بر فلک چون پریزادان دست افشان گلگون پیرهن شعله ی آتش به شادی ها فراخواند تو را پرتو مهر اهورایی برافشاند تو را جسم و جانت را چنان گرمی و سرمستی دهد کز می گلگون دو صد پیمانه نوشاند تو را ای ز رقص شعله ها در شوق و شور و التهاب وز سرود موبدان دلداه ی گفتار ناب می توان با روشنی دیدن میان شعله ها پرتو روی اهورای هزاران آفتاب ای خوشا بر عاشقان شاد و آیین بهی سرخوشان پاکی و دانایی و فرزانگی صد گل صد رنگ شادی در وجودت بشکفد در مه بهمن ازین شور و سرور زندگی بازدید: 570
|
||||||||
اولین یادداشت
تبلیغات
|