• default color
  • red color
  • green color

تبلیغات






asho

zaban


rambod


آموزش دستور زبان اوستایی، درس هژدهم
چاپ ارسال به دوست
الیکا بقایی   
۲۱ دي ۱۳۸۹
Image
قید در اوستا

1- قید در اوستا از نظر ساخت برسه گونه است

الف)
قیدهایی که تنها قیدند

مانند iδa «اینجا»، «اکنون»

ب)
قیدهایی که به عنوان حرف اضافه و پیشوند فعلی هم به کار می روند
                        مانند upairi «بر»

ج)
قیدهایی که در اصل اسم و صفت و ضمیرند در حالتهای غیر فاعلی
                        مانند aparəm «بعداً» حالت رایی مفرد خنثی از صفت apara  به معنی «بعد»
                        Čit «نیز» حالت رایی مفرد خنثی از kay ضمیر پرسشی در معنای «که»
                        Nōit «نه»
                        Kat «چگونه»
                        nūrąm «اکنون، سریع»
                        Nąma «به وسیله نام»
                        It  «حتی»
                        Apara «بعداً» حالت بایی مفرد  خنثی از صفت apara  به معنی «بعد»
                        Yavata «مادامی که»
                        Tā «بدین وسیله، بنابراین»
                        Yā «که بدان وسیله»
                        Āiš «بدان وسیله»
                        Daxšina «به سمت راست»
                        Yesnyata «شایسته ستایش»
                        Tarasca «سراسر»
                        Fraca «به جلو»
                        Θrityāi «ثالثا، سومین بار» حالت برایی مفرد خنثی از θritya «سوم»
                        Āat «پس» حالت ازی مفرد خنثی از ā «این»
                        antarə «در درون»
                        dūrāt «از دور»
                        Paskāt «پس، پشت»
                        Xšapō «در شب» حالت وابستگی مفرد مونث از xšap «شب»
                        Dūraē «به دور» دری مفرد خنثی از dūra صفت در معنای «دور»
                        Asnaē «نزدیک»

              
2-قیدها بر اساس نقشی که در جمله می پذیرند نیز بر سه گونه اند

قیدمکان
                        مانند aiwitō  «پیرامون»

قید زمان
                        مانند yadā  «وقتی که»

قید چگونگی
                        مانند uiti  «بدین سان»

3- حالت دیگری از قیدها که در اصل صورت در تقابل با حالت سوم از دسته اول هستند قیدهایی هستند که صورت صرفی از ستاکها اسمی، صفتی و ضمیر نیستند بلکه با افزودن یک پسوند به این ستاکها قید می سازند که برخی از قیدهای معرفی شده در بالا از جمله تمام قیدهای ذکر شده در دسته دوم را شامل می شوند.

                        مانند aiwitō «پیرامون» از افزودن پسوند tō ساخته می شود
                            Yadā «وقتی که» از افزودن پسوند dā ساخته می شود
                           Ūiti «بدین سان» از افزودن پسوند ti ساخته می شود


در این زمینه بخوانید:
آموزش دستور زبان اوستايي- پيشگفتار
آموزش دستور زبان اوستايي- درس نخست
آموزش دستور زبان اوستایی- درس دوم
آموزش دستور زبان اوستایی- درس سوم
آموزش دستور زبان اوستایی، درس چهارم
آموزش دستور زبان اوستایی، درس پنجم
آموزش دستور زبان اوستایی، درس ششم
آموزش دستور زبان اوستایی- درس هفتم
آموزش دستور زبان اوستایی- درس هشتم
آموزش دستور زبان اوستایی، درس نهم
آموزش دستور زبان اوستایی، درس دهم
آموزش دستور زبان اوستایی، درس یازدهم
آموزش دستور زبان اوستایی، درس دوازدهم
آموزش دستور زبان اوستایی، درس سیزدهم
آموزش دستور زبان اوستایی، درس چهاردهم
آموزش دستور زبان اوستایی، درس پانزدهم
آموزش دستور زبان اوستایی، درس شانزدهم
آموزش دستور زبان اوستایی، درس هفدهم
آموزش دستور زبان اوستایی، درس نوزدهم
آموزش دستور زبان اوستایی، درس بيستم  

بازدید: 608

  اولین یادداشت

ایجاد یادداشت
  • لطفا نظرات خود را در مورد این مطلب در اینجا ثبت کنید
نام:
پست الکترونیکی شما:
وب سایت شما:
یادداشت

کد امنیتی: (کد مقابل را داخل کادر وارد کنید)* Code

تبلیغات