| نگاهي به دومين كنگره جوانان برگزيده زرتشتي |
|
|
| کورش مرادیان | |||||||||||
| ۱۱ آذر ۱۳۸۹ | |||||||||||
|
دومين كنگره جوانان برگزيده زرتشتي با همهي فراز و فرودهايش و با همهي حمايتها و انتقادها به پايان رسيد. كنگرهاي كه ميتوان آن را در زمرهي يكي از بحثبرانگيزترين برنامههاي هازمان زرتشتي به حساب آورد. برنامهاي كه سال گذشته به وسيلهي گروهي از جوانان ايراني كه نوشتارهايي به كنگره جهاني زرتشتيان ارايه كرده بودند و به پيشنهاد برگزاركنندگان كنگره جهاني براي شركت در مسابقه پايه ريزي شد. برگزاركنندگان اين كنگره براي سال دوم كوشيدند كه نه به دنبال ايجاد ارگاني جديد براي برگزاري آن باشند و نه به دنبال وابستگي به ارگاني ويژه، بلكه با ياري همهي ارگانهاي زرتشتي و شركت در نشستهاي نمايندگان انجمنهاي زرتشتي استقلال خود را نگه داشته و در عين حال از راهنماييها و كمكهاي آنان بهرهمند گردند. البته اين استقلال طلبي و عدم وابستگي به ارگاني ويژه نخستين انتقاد به اين كنگره را در پي داشت. به هر حال كنگره دوم به كار خود ادامه داد و پس از تبليغات فراوان نزديك به 150 جوان زرتشتي براي شركت در آن ثبتنام كردند كه پس از طي شدن مرحلهي گزينش حدود 42 نفر براي شركت در كنگره دوم برگزيده شدند (كه از ميان آنان نزديك به ٧ نفر براي بار دوم توانسته بودند امتيازهاي لازم براي حضور در كنگره را به دست آورند) اما در اين مرحله انتقادهاي بسياري به كنگره وارد شد و روش گزينش نفرات برگزيده و خود عنوان «برگزيده» به زير سوال رفت كه اگرچه دليل استفاده از واژه برگزيده در معرفي كنگره در سايت آن يافت ميشد ولي متاسفانه كميته برگزاري پاسخ انتقادها به شيوه گزينش را بسيار دير با ارايه جدول امتيازدهي فرمهاي نامنويسي داد. اما با وجود همهي انتقادها، كنگره دوم در روزهاي ٢٦ تا ٢٨ آبان ماه برگزار شد. از ويژگيهاي كنگره دوم برجسته كردن ميزگردها بود كه در كنگره نخست نتيجه كنگره از آن برداشت شده بود و موفقترين بخش كنگره نام گرفته بود. در ميزگردها كه امسال برخلاف سال گذشته در هر سه روز برگزار ميشد، شركتكنندگان در شش گروه تقسيم شده و در هر گروه يك كارشناس آشنا به مسايل هازمان زرتشتي و يك برگزاركننده قرار گرفته بودند و موضوع بحث هر روز هم مشخص و براي همهي گروهها يكسان بود و در پايان ميزگردهاي هر روز كارشناسان به همراه نماينده شركتكتندگان از هر گروه در نشستي به ارايه نتايج به دست آمده در گروهها پرداخته و نتيجه كلي به نگارش در ميآمد. در ميزگرد پاياني، هركدام از گروهها به ارايه و دفاع از پروژههايي كه براي حل مشكل يا بهبود هازمان زرتشتي آماده كرده بودند پرداختند و در پايان براي گزينش پروژههاي برتر رايگيري از شركتكنندگان انجام شد. اگرچه كميته برگزاري كوشيده بود تا با برگزاري ميزگردها جوانان برگزيده زرتشتي را بر آن دارد كه به بررسي مشكلات هازمان خود بپردازند و براي حل آنها راه حل بيابند و بدين گونه اين گروه از جوانان را ترغيب به حضور بيشتر در فعاليتهاي اجتماعي كند ولي به دليل آنكه راهكارهاي عملي شدن پروژهها مشخص نبود در عمل چندان موفق نبود. از سويي ديگر نبود نشستهاي پرسش و پاسخ با مسوولين ارگانهاي زرتشتي كه ميتوانست از سويي جوانان شركتكننده را با فعاليتها و نظرات و مشكلات ارگانها آشنا کند و از سويي ديگر مسوولين هازمان زرتشتي را با تواناييها و خوستها و نظرات گروهي از جوانان زرتشتي، يكي از كاستيهاي كنگره دوم بود. در حالي كه در كنگره نخست، برگزاري نشست پرسش و پاسخ با رييس انجمن موبدان با استقبال بسياري روبرو شد. از ديگر برنامههاي كنگره دوم برگزاري كلاسها و سمينارهاي آموزشي و بازديد گروهي بود. اگرچه در كنگره نخست هم اين برنامهها اجرا شده بود ولي كميته برگزاري كوشيده بود كه با برگزاري كلاسها و سمينارهاي موازي مشكل عدم علاقهمندي به برخي موضوعات در ميان شركتكنندگان را حل كند كه اگرچه تا حدي توانستد اين مشكل را حل كنند ولي عدم ارايه اطلاعات اوليه دربارهي موضوع هر كلاس و سمينار، شركتكنندگان را در گزينش موضوع مورد علاقه دچار مشكل ميكرد. از ديگر نكاتي كه در كنگره دوم بسيار به چشم ميآمد ديركردها و حذف برخي برنامه ها و دگرگوني زمان برخي ديگر بود كه با توجه به ارايه برنامه كامل در روز نخست نميتوان آن را از بيبرنامگي دانست و بايد آن را برنامهريزي ابدهآل ناميد، بدين معني كه كميته برگزاري در برنامهريزيهاي خود بسيار ايدهآل گرايانه عمل كرده بود و ديركردها و امكان رخدادهاي گوناگون را در نظر نگرفته بود. از نظر محل برگزاري و اقامت بايد گفت كه اگرچه ماركار تهرانپارس به دليل داشتن محيطهاي گوناگون بسيار مناسبتر از سالن خسروي بود، ولي هتل محل اقامت با وجود آنكه در يك منطقه بسيار زيباي تهران قرار داشت، امكانات رفاهي مناسبي نسبت به هتل كنگره نخست نداشت. اگرچه در كنگره دوم ارتباط بهتري بين شركتكنندگان برقرار شد ولي برخلاف سال گذشته، راهكاري براي ادامهي اين ارتباط ارايه نشد و در واقع يكي ديگر از نتايج بسيار مهم كنگره دوم هم بدون استفاده ماند، در حالي كه ميشد با استفاده از گروه اينترنتي كنگره دوم ارتباط ميان شركتكنندگان كنگره اول و دوم را هم به وجود آورد. در پايان بايد گفت اگر چه كنگره دوم كوشيد از بسياري جهات پيشرفت كند اما عدم برنامهريزي براي به كارگيري نتايج به دست آمده پس از كنگره در عمل اين برنامه را كم فايده كرده است، كه اميدوارم كميته برگزاري با ارايه راهكارهايي اين مشكل را هر چه سريعتر رفع كند. بازدید: 695
|
|||||||||||