اشکان رستمی از جوانان هنرمند کرمانی است که حدود 10 سال است به صورت حرفه ای دف نوازی را دنبال می کند. در آستانه همایش موسیقی که گروهی از شاگردان وی نیز در قالب گروه اهورا در آن حاضر هستند به یکی از کلاسهای آموزشی دف نوازی این جوان موفق در آدریان کرمان رفتیم و گفتگوی کوتاهی با او انجام داده ایم که در ادامه می آید:

هفته قبل پس از آنكه كلاس تمام شد از اشكان رستمي خواستم تا با هم به گفتگو بنشينيم و او با فروتني پذيرفت. امروز پسين آدينه است. طبق هماهنگي كه از قبل انجام شد يك ساعت زودتر سر كلاس حاضر خواهم شد تا با وي به گفتگو بنشينم. قلم و كاغذ، دوربين و دف را برمي دارم و راهي مي شوم. هر دو با هم مي رسيم و گفتگو را آغاز مي كنيم:

معرفي:
اشكان رستمي تنها فرزند روانشاد پريچهر همايي و منوچهر رستمي و نوه زنده ياد موبد رشيد رستمي، موبد بزرگ كرمان است. در روزهاي پاياني خوردادماه سال 1361 خورشيدي در خانواده اي متولد شد كه همگي دستي در شعر و شاعري و هنر داشتند. و اكنون دانشجوي سال دوم رشته IT است.

معرفي دف از زبان اشكان رستمي:
آنچه تحت عنوان موسيقي دف در عصر حاضر شناخته مي شود منشا خود را از نحوه تلقي آييني و قومي باستاني ايراني - اكراد - اخذ كرده است. چگونگي پيدايش شيوه اصيل دف نوازي در حلقه هاي ذكر به اجراي «اهوراخواني ها» يا دعاهاي و آوازهاي مقدس زرتشتي باز مي گردد. دف سازي است كه عمرش قرين پيدايي حضور شاعرانه آدمي بر زمين است.

ريشه لغوي دف: دف از واژه اي سومري گرفته شده و در اصل دوب dub بوده است. دوب به معني لوح و خط در زبان سومري است و بعدها وارد زبان اكدي شده است و به صورت duppu و tuppu به كار رفته است. واژه دوب در زبان آرامي دو مرتبه تغيير يافته و به صورت دوپ dup به همان معني به كار رفته است اين واژه در زبان عربي دف شده و به معني لوح نيز به كار رفته است.

علاقمندي به دف:
از كودكي به موسيقي علاقه داشت و در سال سوم راهنمايي «تار» را از دايي اش هوشنگ همايي و «آكاردئون» را از دايي ديگرش پرويز همايي آموخت. در اولين برنامه اي كه با اجراي خويشاوندان نزديكش برپا شد متوجه شد كه به ساز «دف» علاقه بيشتري دارد از آن پس آموزش اين ساز را دنبال كرد. مقدمات «دف نوازي» را زير نظر دختر دايي اش مهردخت همايي و فرنام خداداد كوچكي كه اين ساز را مي دانستند آموخت. اما بطور جدي آموزش تكميلي را نزد استاد علي عرفاني گروه (سما)، داوود فواد و پس از آن استاد عماد توحيدي گروه (ارفع كرماني) دنبال كرد. به دليل علاقه اش به اين ساز، در زماني كوتاه پيشرفت قابل توجهي داشته است.

حدود 10 سال است كه بصورت حرفه اي دف مي نوازد و تمام هنرش را مديون تلاشهاي خودش مي داند. وي از ساعتها تمرين در شب و در زيرزمين منزلشان مي گويد و از دف بعنوان همگويي ياد مي كند كه در خلوت راز دل را با آن مي گويد. وي نواختن دف را كار دل مي داند و هنرش را با كمال ميل و فروتني در اختيار علاقمندان قرار مي دهد.

اجراي كنسرت:
در كنسرتهاي مختلفي صداي سازش را طنين انداز كرده است. همراه با گروه (ارفع كرماني) در كنسرتي كه به مناسبت بزرگداشت حضرت مولانا در قونيه تركيه نيز برگزار شد شركت داشته و از استقبال بي نظير مردم آنجا سخن گفت. از اجراي برنامه در شاه نعمت الله ولي ماهان كرمان و چندين اجراي ديگر نيز ياد كرد. و اجراي موسيقي براي جشن زايش اشوزرتشت، جشن تيرگان، جشن مهرگان، جشن سده و ...  را نيز از افتخارات باارزش هنري اش دانست.

درد دل:
يكي از درد دلهايش روي آوردن جوانان به سازهاي غربي و فراموش كردن سازهاي سنتي و اصيل است. وي فرهنگ اصيل ايراني را بسيار غني مي داند و جايگزين كردن آن را با فرهنگ غرب شايسته ايراني نمي داند. اما علاقه گروهي جوان بهدين را براي يادگيري سازهاي سنتي جاي اميدواري مي داند. كه البته بايد آنرا در بين جوانان بيش از پيش تقويت كرد و گسترش داد.

وي از استقبال جوامع بيرون از هنر و هنرمند سخن راند استقبالي كه هرگز در جامعه ما مورد توجه نيست. از ديدگاه او اجراي قطعه اي موسيقي در برنامه هاي داخلي تنها بدليل پر كردن برنامه هاست. در حاليكه هيچ يك از امكانات لازم آماده نيست و همين بيشتر باعث دلسردي هنرمند خواهد شد.

خاطرات:
از وي در مورد خاطرات تلخ و شيرينش در اين راه پرسيدم و در پاسخ، اجراي برنامه ها بصورت موفقيت آميز را بعنوان خاطرات شيرين و كنسل شدن برنامه به هر دليل پس از تمرينات زياد را جزو خاطرات تلخ مي داند.

سخن پاياني:
اشكان رستمي تلاش و پشتكار را لازمه موفقيت در كار و زندگي مي داند و در پايان براي تمامي جوانان آرزوي سلامتي و موفقيت مي كند.