قدم در تالار خسروی که می گذاشتی، در چند قدمی خیابان های خلوت شهر که پسین آدینه، برخلاف هر زمان دیگری در تهران به چشم می آيد، جمعیت فراوانی را می بینی که انتظارش را نداشتی. جمعیتی با سن ها، دین ها، و عقاید مختلف. گویا ایران با همه گوناگونی اش یکپارچه آمده است. آمده است تا بزرگداشتی برای یکی از برترین بانوانش بگیرد.

همه با گرایش های مختلف آمده اند. چهره هایی که کمتر چیزی می تواند آنها را در زیر یک سقف جمع کند. آمده اند تا برای توران شهریاری(بهرامی)، گرامیداشتی در خور بگیرند و از وی به پاس سالها تلاش قدردانی کنند. استاد دانشگاه و نماینده مجلس و فرنشین انجمن و معاون وزیر ارشاد و وکلای دادگستری و هنرمند صداوسیما و شاعران و فرهنگ دوستان ایرانی تا خانه دارانی که هریک به نحوی توران شهریاری را همراه خود می دانند.





برنامه ها با سرود ملی و خوانش گاتها با آوای راشین جهانگیری آغاز می شود.. فیلمی نیز از زندگی توران خانم به نمایش در می آید. پس از آن افشین زعیم، مجری توانای برنامه، نخستین سخنران را به جایگاه دعوت می کند.



دکتر ژاله آموزگار، استاد 30 ساله فرهنگ و زبان های باستانی. وی که به روی سن آمده است در سخنان خود از اسطوره ها می گوید و مهر. مهری که تنها در هنگام شکستن پیوند ناخشنود می شود و به اینگونه به یاد می آورد که توران بهرامی یک مادر است و مهربان.

برنامه بعدی را نحجوی بر عهده دارد. هنرمندی که سروده های توران بهرامی را به آواز خوانده است و در این جا سروده ای را از این نوع را اجرا می کند.

 پروفسور سید حسن امین، سخنران بعدی است، مدیرمسئول ماهنامه حافظ و استاد حقوق دانشگاه گلاسکو، از روی دیگر توران بهرامی را بزرگ می داند. وی را به خاطر زن بودن و موفقیت در جایی که هنوز برای زنان موفق شدن دشوارتر است. موفقیت به عنوان یک همکار حقوق دان و موفقیت به عنوان یک همکار شاعر. وی دین را و چندگونگی را لازم می داند و با خاطرنشان کردن آنکه 70 درصد جمعیت حاضر، دینی غیر از دین توران دارند وی را شاعری ملی می داند.



دکتر اسفندیار اختیاری، نماینده ایرانیان زرتشتی، با مقدمه ای سخنانش را شروع می کند با مقدمه ای در مورد کوروش و یادآوری می کند هر جا مهر و مهربانی است، راستی نیز هست. نماینده ایرانیان زرتشتی از سفرش به مکزیک می گوید و از آوازه کوروش که به دیار آنجا نیز رسیده به نحوی که دستفروشان نیز کوروش را می شناسند و سبب افتخار ایرانیان. وی در پایان با قدردانی از توران بهرامی وی را فردی دوست داشتنی می داند که سبب افتخار برای جامعه زرتشتیان ایران شده است.

نماینده کانون وکلا اما بزرگی توران شهریاری را در حقوق یادآوری می کند. از اینکه وی جز 5 زن نخست وکیل است. از اینکه وی آنقدر در جامعه وکلا اعتبار دارد که به عنوان یگانه زن اقلیت به عضویت کانون در آمده است.

در ادامه مدیرکل امور اقلیت های وزارت ارشاد، تقوی، پس از گلایه از آنکه وی به این برنامه دعوت نشده است و درصورتی که دعوتی بود حتما گروه فراوانی از وزاتخانه ارشاد و خارجه برای پاسداشت توران بهرامی می آمدند، به یاد می آورد که توران بهرامی به عنوان یکی از 60 زن افتخارآفرین جامعه زرتشتی، از دست وزیر لوح تقدیر گرفته است. به یاد می آورد که وی بارها به عنوان افتخارآفرینی از اقلیت های ایران نکوداشته شده است.





پس از آن نوبت پذیرایی است و موسیقی. گروه باغ شیرین به سرپرستی شیرین حیات بخش، خواهر زاده استاد شهریار، موسیقی های ایرانی اجرا می کنند. موسیقی های قدیمی و خاطره انگیز. صدای آواز و سنتور و تمبک و ویلن است که فضا را برای دقایقی پر می کند.





اشخاص برجسته ای چون غلامرضا اربابی و کوروش زعیم نیز از توران شهریاری تقدیرمی کنند. تا آنکه سخنران پایانی برنامه موبد پدرام سروش پور، یاد توران خانم را با یاد کوروش گره می زند و از افتخارات کوروش می گوید. وی را فردی می داند که نخست افتخار انسانیت است و پس از آن ایران و زرتشتیان. پدرام سروشپور اما از جشن هایی یاد می کند که ملی است و به خاطر عدم توجه، جامعه زرتشتی آنها را برگزار می کند. از فروهر می گوید و نکات این نماد. نمادی که به مانند جشنها از آن ایران است و جامعه زرتشتی تنها نگاهبان او.





دکتر رستم خسرویانی، فرنشین انجمن تهران نخستین کسی است که به جایگاه می آید تا از توران بهرامی قدردانی کند. پس از آن موبد فیروزگری، نماینده انجمن موبدان و در پی آن انجمن های گوناگون چون سازمان زنان، کتابخانه یگانگی، خانواده یگانگی، انجمن زرتشتیان شریف آباد مقیم مرکز، هفته نامه امرداد، انجمن همدانی ها و ...

و البته بنیاد فرهنگی جمشید که برگزارکننده برنامه است و آنها فراتر از بانو توران شهریاری(بهرامی)، از همسر و فرزندانش نیز قدردانی می کنند.



قدردانی از برگزار کنندگان و همیاران بنیادجمشید چون صدابردار، فیلمبرداران و البته انجمن زرتشتیان تهران، آخرین بخش برنامه است که با سرود ای ایران به پایان می رسد.