جوانی چو آمد به یک زرگری
بدید و پسندید انگشتری

بدو گفت زرگر یکی دیگر است
که دور نگینش همه گوهر است

چو باشد در آن گوهر بیشمار
من آن را فروشم به نرخ دلار

به زرگر چنین گفت آن مشتری
بدانم که باشد از این بهتری

اگر جنس آن خوب و عالی بود
بدان پول من هم ریالی بود

هر آن مشتری را که باشد دلار
تو آن جنس عالی برایش بیار

چو فرق است در بین مردم نظر
یکی مس پسندد یکی طوق زر

به هر کس که هر چیز خواهد فروش
تو بر خوبی و بهترینش کوش

چه گویم من از دست این روزگار
حقوقم ریال است و خرجم دلار