در بخشی از این نوشته، توضیحاتی در مورد ایرانیان زرتشتی آورده شده و اشاره داشت که زرتشتیان دومین جمعیت غیر مسلمان از لحاظ ترکیب جمعیتی در ایران هستند و تعدادشان حدود 45000 نفر است. داشتن 10 نشریه داخلی و عمومی با موضوعات دینی، اجتماعی و فرهنگی و به همیاری فرهنگی و آموزشی زرتشتیان در کشور بخشهای دیگری از این نوشته بود و در قسمت دیگر به مشارکت زرتشتیان در دفاع از ایران اهورایی و شهدای ( جان باختگان) داده شده در این راه تاکید شده بود.     

اما روز دوم نشست (دوم نوامبر) با موضوع نمایندگان و شهروندان با سخنرانی آقای Bambanz اغاز شد. وی یکی از حقوق شهروندی را آزادی و حق احترام دانست و در ادامه بر مشارکت سیاسی و فرهنگی تاکید کرد و با بررسی روند تاریخی کشورش دربوجود آمدن اقلیت، آنرا محصول مستعمره دانستن دانست. در انتها نیز خواستار گفتگوی اقلیتهای بومی با مقامات شد.

آقای Cascante از ونزوئلا، انقلاب این کشور را سرفصل جدیدی برای اقلیتها دانست و با اشاره به حضور نامزدهای گروه مختلف به عنوان نامزدهای اقلیت در انتخابات، قدرت آنها را جهت تصمیم گیری کافی ندانست و حل این مشکل را در صورت وجود اراده قوی همه دانست

آقای Sircilla از هند، روند دموکراتیک برای مشارکت فعال و موقعیت برابر را لازم دانست و کشور خود را نمونه ای موفق در این زمینه اعلام کرد. در سیستم پیشنهادی وی اجازه فعالیت و مشارکت فعال باعث صلح و آرامش در کشور می شود.

سپس نماینده اکوادور کشور خود را کشور چند فرهنگی دانست و با انتقاد به دولت کنونی بدلیل حذف آموزش ویژه اقلیتها، آنرا گام به سمت عقب ذکر کرد.

نماینده کنیا کشورش را کشوری بدون قانون مناسب اقلیتها نام برد که احزاب سیاسی حرف اول و آخر را در این زمینه می زنند.

نماینده نپال مشارکت اقلیتها را به معنای تاثیر تصمیم گیری ها بر نحوه اجرای آن دانست.

نماینده شیلی کشور خود را از این لحاظ عقب مانده خواند و حضور خود را در این نشست جهت آموزش اعلام کرد.

نماینده ونزوئلا رسیدن به قوانین اقلیتها در قانون کشورش را حاصل زحمات بسیاری از انسانهایی دانست که به این موضوع اعتقاد داشتند.

نماینده کشور کانادا نسبت به نمایندگان گروه اکثریت که در برخی موضوعات، اقلیت را حذف کرده و از آنها نظر خواهی نمی کنند، انتقاد کرد.

نماینده بوروندی داشتن نماینده در پالمان را یک حق دانست نه یک لطف و نماینده نیوزیلند خواستار آن شد که تعداد نمایندگان اقلیت 50 درصد کل نمایندگان باشد تا امکان تاثیرگذاری داشته باشند.

نماینده قزاقستان با دفاع از کشورش آنرا از این نگاه کامل دانست.

نماینده پرو خواستار تشکیل یک اتحادیه اقلیتها در دنیا شد.

در نشست دوم روز دوم موضوع احزاب سیاسی در دستور کار قرار گرفت. آقای Petek از کشور اسلوانی به عنوان اولین سخنران، سخنان خودش را با یک سوال شروع کرد. ایا فکر می کنید احزاب سیاسی اقلیتها بهتر می توانند نماینده اقلیت باشند؟ سپس با جواب دادن مثبت به این سوال تاکید کرد که حقوق اقلیتهای قومی با این خواست به نتیجه می رسد. وی با توضیح شرایط کشور خود، وجود دو حزب سیاسی اقلیت ایتالیائی و اتریشی در اسلونی را به عنوان یک مثال تشریح کرد.

آقای Cruz از کشور اکوادورسخنرانی خود را با جواب منفی به سوال سخنران اول آغاز کرد و شرط این جواب را دمکرات بودن کشورها دانست. وی احزاب چپ گرا را یکی از احزابی دانست که به اقلیتها بشترین یاری را رسانده اند و از روند کشورش که احزاب به افراد خاص محدود شده است انتقاد کرد.

سپس نماینده بلژیک به سئوال آیا با ممنوعیت احزاب سیاسی موافق است، جواب منفی داد و کشور بلژیک را بدون اقلیت دانست.

نماینده اکوادر تجربه احزاب اقلیت را در کشورش را موفقیت آمیز خواند و علت آنرا شناخت گرایش سیاسی آنها نامید.

نماینده رومانی تاکید کرد که اقلیتها را با احزاب سیاسی باید به رسمیت شناخت.

نماینده نیوزیلند وجود احزاب سیاسی برای اقلیتها را لازم دانست.

نماینده کانادا وجود احزاب سیاسی را موثرتر دانست و نماینده کنیا این احزاب را به بسیاری مسائل مرتبط دانست و اصولا کار کردن اقلیتها با احزاب راست را دشوار اعلام کرد.

نماینده مراکش با عنوان اینکه اعراب آمازی با جمعیت 40 میلیون در آفریفا هنوز جایگاهی ندارند خواستار توجه بیشتر به آنها شد.

در نشست پسین روز دوم موضوع با عنوان ساختار خود مختار در داخل پارلمانها و دولت محلی-استانی و منطقه ای پیگیری شد.

خانم Leonhc   از پرو، کشورش را متعلق به 71 قوم مختلف دانست که از نظر فرهنگ، زبان و نژاد متفاوت هستند و بیان کرد که آنها را اقلیت ننامیم بلکه آنرا اقوام بومی نام گذاری کنید. ایشان درگیری بین اقوام بومی را نتیجه دست درازی به دارایی های آنان عنوان کرد و با بیان آنکه امروز کنگره بومی تشکیل شده و آنها در پارلمانها دارای بیشترین تعداد هستند. بزرگترین چالش را، رسیدن به اتحاد با نمایندگان و احزاب دیگر دانست و خواستار تشکیل یک کمیسیون مستقل اقوام بومی در مجلس شد.

آقای Gyongyosi از مجارستان کشورش را دارای تنوع فرهنگی خواند و گفت اقلیت رومانی بیشترین تعداد را در این میان دارند. وی اقلیت ملی در مجارستان را مستقل دانست که دارای حکومت خود مختار می باشند. نماینده کشور مجارستان پارلمان کشورش را دارای 8 نمانده اقلیت رومانی عنوان کرد و افزود 13 قوم دیگر هر کدام دارای یک نماینده در پارلمان هستند که دارای دو کمیته داخی در مجلس هستند.

خانم Parke از استرالیا با بیان انکه بومیان این کشور تا سال1960 حق رای دادن نداشته اند و آنها را رانده شده از کشور مادریشان نامید و گفت: بومیان قشری هستند که از نظر اقتصادی و قضایی تحت فشارند و به این اشاره کرد که در پارلمان ملی تنها یک نماینده بومی وجود داد و آن نیز خود بومی نیست. وی خواستار تغییر قانون اساسی کشوراسترالیا شد تا حقوق بومیان را رعایت کند و از حبس بومی استرالیایی در صندوق یک ماشین سخن گفت. در ادامه جلسه با نحوه حکومت خودمختار اقلیتها و بومیان ادامه پیدا کرد.

نکته ای که در تمام این نشستها بسیار بارز بود، عدم امکان بحث بصورت متمرکز است که علت را در تفاوت تعاریف مختلف اقلیتها و بومیان در بین کشورها می توان جست.

 
در این زمینه بخوانید:
گزارشی از روز نخست اجلاس پارلمانها، اقلیتها و افراد بومی
گزارشی از افتتاحیه اجلاس پارلمانها، اقلیتها و افراد بومی
گزارشی از سفر دکتر اسفندیار اختیاری به مکزیک