| آیا انتقاد پذیر خوبی هستیم؟ |
|
|
| پندار | ||||||||||||||
| ۱۰ آبان ۱۳۸۹ | ||||||||||||||
 از نوشتارها كه بگذريم (البته نوشتارها هم برگرفته از اتفاقات واقعي رخ داده هستند كه بر صفحه اي سپيد جاودانه مي شوند) حتي در زندگي روزمره هم با بسياري از اين موارد مواجه مي شويم. زمانيكه همكيشي از نحوه عملكرد فرنشينان جامعه انتقاد مي كند، يا مادري كه از آموزگار فرزندش بدليل انتقادي كه انجام گرفته ناراحت مي شود، يا ميوه فروشي كه وقتي از ميوه هاي خرابش انتقاد مي كنيم جوابمان را نمي دهد و بسياري موارد مشابه ... اما اين به چه معناست، آيا فرد انتقاد كننده نحوه درست انتقاد كردن را نمي داند؟ يا واقعا ما انسانهايي هستيم كه انتقاد را دوست نداريم!؟ يا فكر مي كنيم كه بهترين هستيم و كسي حق ندارد از ما انتقاد كند! اما انتقاد در بسياري مواقع مطالبي را برايمان روشن مي كند كه ناخواسته انجام مي پذيرفته در صورتيكه هدف اصلي چنين نبوده است. شايد يكي از دلايل از هم كسيختگي انواع جوامع همين موضوع باشد. اگر سران جامعه انتقادپذيران خوبي باشند و بتوانند واقعيت ها را ببينند و بپذيرند مي توانند بسياري از مشكلات جامعه را حل كنند. زمانيكه شخصي انتقادپذير خوبي باشد به اطرافيانش هم نحوه درست انتقادكردن را مي آموزد. همانطور كه مي دانيم تمام بشرها داراي خوبي ها و بدي هايي هستند كه خوبي ها نياز به تشويق و بدي ها نياز به گوشزد و انتقاد دارد تا باعث پيشرفت و بهتر شدن شخص شود. اگر زبان درست انتقاد كردن را بياموزيم و انتقادپذير خوبي هم باشيم قطعا انسان موفقي خواهيم شد. كسيكه انتقاد را مي پذيرد و در پي تغيير خويش برمي آيد در واقع يكي از اصول مهم سلامتي روان را بدرستي مي داند. حال شما بعنوان يك خواننده آيا انتقادپذير خوبي هستيد؟ بازدید: 743
|
||||||||||||||
یادداشت ها (6)
تبلیغات
|