| عملکرد انجمن مادر، به کدام سو؟ |
|
|
| همراه برساد | ||||||||||||||
| ۱۷ مهر ۱۳۸۹ | ||||||||||||||
|
در همه جای دنیا از افراد نخبه و باهوش خود، برای تصمیم گیریهای مهم و مدیریتی که با سرنوشت جامعه سر و کار دارد، استفاده می کنند تا آنها همیشه راه حلهای مناسب را که بیشترین سود را برای کل و کمترین زیان را حتی برای شخصی داشته باشد، انتخاب کنند. انجمن زرتشتیان تهران، به اصطلاح انجمن مادر، مادری که باید سعی در فعال کردن ارگانهای هازمان زرتشتی و حتی در خیلی مواقع باعث همبستگی بیشتر در بین هازمان و ارگانهای آن بشود و خود را فراموش کند، در این اواخر به گونه ای عمل می کند که باعث می شود به فکر فرو رویم، اینان که ما بهشون رای دادیم تا سکان انجمن مادر را به دست گیرند چه می کنند؟ چرا خصومتهای شخصی خودشان را با شخص یا ارگانی، سر کارهای مهم هازمان و جشنهای ایرانی، ملی زرتشتیان به اینگونه بچه گانه و بی هدف و شاید تنها از سر لجبازی و به رخ کشیدن قدرت و ریاست ارگانی و یا شخصی، خالی می کنند؟ تا آنجا که ما دیدیم وظیفه یک مادر در قبال فرزندان در صورت مثبت بودن کارها، تشویق است، نه تنبیه. سال پیش، جشن مهرگان و سده در کوشک ورجاوند با مدیریت اجرایی سازمان فروهر و حمایت مالی انجمن تهران و مدیریت آيين دینی انجمن موبدان برگزار شد، بدون شک ایجاد هماهنگی بین سه سازمان بسیار سخت بوده آن هم در برنامه ای که سه ساعت آن به درخواست انجمن تهران برای جایزه دادن به دانش آموزان ممتاز صرف شد و اگر فراموش نکرده باشید، سازمان فروهر توانست به خوبی مصوبه انجمن تهران را اجرا کند و از ورود غیر زرتشتیان جلوگیری کند، اتفاقی که در سالهای قبل رخ نمی داد. به هر حال جشن مهرگان و سده سال گذشته در حد مطلوبی برگزار شد و بیشتر شرکت کنندگان و انجمنها و نهادها از آن راضی بودند. اما امسال چه رخ داد؟ انجمن تهران از سازمان فروهر می خواهد تا برنامه خود را برای برگزاری جشن مهرگان اعلام کند، سازمان نیز آمادگی خود را برای برگزاری جشن مهرگان با توجه به درخواست انجمنیها، تحت نامه ای رسمی اعلام می دارد و از آن زمان برنامه ریزی ها شروع می شود، نیایش، نمایش، دکلمه، سخنرانان و رای زنی با آنان، مجری، پذیرایی، نحوه چیدمان، پرس و جو برای زمان و روز جشن مهرگان و مشورت با افراد گوناگون مبنی بر اینکه این جشن تا کنون طبق مصوبه انجمن برای همکیشان بوده است و جشنی داخلی است و با توجه به آدينه و تعطیلی 9 مهر و احتمال باشندگی بیشتر همکیشان و اختلاف 1 روزه با 10 مهر (جشن مهرگان)، تصمیم گرفته می شود تا جشن مهرگان 9 مهرماه در کوشک برگزار شود و به اطلاع انجمن رسید. بعد از 2 ماه یعنی در تاریخ دوشنبه 29 شهریور ماه، در مرحله اول با مکان برگزاری مخالفت شد، دلایلی همچون هزینه بالا کرایه صندلی، دوری راه تا کوشک و عدم امکان کنترل بیشتر برای جلوگیری از ورود غیر همکیشان، که همه موارد با توضیحات داده شده برطرف شد، از هفته پیش که گردهمایی در کوشک برگزار شده بود، صندلی ها موجود بود و مسلما هزینه کرایه صندلی ها نصف می شد، کنترل هم که سال پیش به بهترین نحو ممکن انجام شده بود و انجمنی ها نیز پیش از این به آن اشاره کرده بودند و اما برای راه دور و رفت و آمد هم که اتوبوس در نظر گرفته شده بود، وقتی هر هفته در برنامه های تابستانی در کوشک نزدیک به 2500 تن از همکیشان حضور می یابند و هر کدام به نحوی، اتوبوس های تدارک دیده شده، اتومبیل شخصی و ... تشریف مي آورند، پس دوری مسیر آن هم این روزها بهانه ای بیش نیست. اما زمانی که سازمان اقدام به برگزاری پیک نیک دانش آموزی برای دانش آموزان و یا گردهم آيي خانوادگي در کوشک برای برگرداندن تنها قسمتي از هزینه های خود در قبال ارائه خدمات بیشتر می نماید، با استقبال کم همکیشان مواجه می شود، که انجمن با فلان قیمت برگزار می کند و چرا سازمان با فلان قیمت؟ بازگو نمودن این سخن که سازمان دنبال سود کلان است، آن هم از زبان هموندان انجمن نشانه چیست؟ اینجاست که باید اندیشید تا کی قراراست انجمن برای برنامه هایی که به دلخواه انتخاب می کند، یارانه های کلان پرداخت کند؟ بهتر نیست به جای اینکه خود انجمن اجرا کننده باشد، اين یارانه های کلان را به نهاد ها یا ارگانها بدهد و از آنها ارائه خدمات بخواهد، آیا بهتر نیست ارگان مادر هازمان زرتشتی به جای اینکه با سرمایه خود، اقدام به برگزاری پیک نیک دانش آموزی، گردهم آيي خانوادگی با مبالغ ناچیز کند، این بودجه را در اختیار ارگانهای هم سطح قرار دهد و رقابت، حس همکاری و مشارکت و خلاقیت و استفاده از نیروهای جوان ارگانهای زرتشتی داشته باشد، به راستی تا کی قرار است منم منم ارگانها به این گونه آشکار، از خلاقیت افراد، جوانان بکاهد و ارگانی ریاست خود را با پول و سرمایه اش به رخ دیگری بکشد. رییس قابل، رییسی است که رییس باشد و ریاست نکند. یک هفته مانده به جشن مهرگان انجمنیها تصویب می کنند مکان برگزاری بایستی مارکار باشد و بهتر است نهم باشد و البته با تعداد اکثریت، سازمان هم بایستی همکاری کنه با ما، جلسه بعد یعنی 3 روز مانده به برگزاری رای قبلی خود را نقض و دوباره زمان برگزاری را از جمعه به شنبه، روز کاری تغییر می دهند، که توجیهی باشد برای نپذیرفتن مکان کوشک، چون بهونه هزینه ها میسر نشد، بهونه محدودیت افراد غیرهمکیش نشد، بهونه راه دور نشد، حال تنها راه حل تغییر روز است. این تصمیمات را بایستی انجمن مادر برای آبروی خود و هازمان زرتشتی، بایستی حداقل 2 ماه قبل از برگزاری بگیرد. امیدواریم در دور بعدی انجمن محترم زرتشتیان تهران به افرادی که دلسوز هازمان زرتشتی هستند و با خدمت به زرتشتیان این امر را اثبات نموده اند، رای مثبت دهند تا شاید راهی در جهت هر چه پیروزی و بهروزی هازمان زرتشتی برداشته شود و از کینه ورزی، خشم و نفرت کاسته شود. هرچه ارگانها و انسانها بزرگتر و بالاتر می روند یا می بریمشون، افکارشان هم همینطور می شود یا بالعکس. به هر حال جشن مهرگان هم برگزار شد، جشنی که چند نتیجه داشت یکی اینکه نهادهای تهران از هم دور تر شدند و دوم بهانه ای شد برای کوبیدن سازمانهای دیگر، سومین نتیجه و البته مهمترین نتیجه هم رضایت یا نارضایتی مردم است، رویدادی که برگزارکنندگان به خوبی آن را درک کرده اند و با جوسازی تمام تلاششان را به کار بسته اند تا آن را تغییر دهند. بازدید: 596
|
||||||||||||||