| مانتره 17، چند گام رو به جلو حرکت کرد؟ |
|
|
| همراه برساد | |||||||||
| ۰۸ مهر ۱۳۸۹ | |||||||||
 اعتراضهایی که بعد از دیدن نمرات داوران یا عدم انتخاب به مرحله نهایی صورت می گیرد و البته بی انگیزگی هایی که بعد از چند سال حضور در مانتره دیده می شود. البته داستان گاتاشناسی کمی تفاوت دارد، گروهی هستند که می نشینند و هر سال برای مانتره مقاله های خوبی می نویسند، گروهی دیگر هم بیشتر به دنبال پیدا کردن مقاله هایی هستند که آن را به اسم خودشان بفرستند مانتره و یا چند مقاله را با هم ترکیب کنند، عده ای هم کم کم دارند شروع می کنند که خودشان بنویسند، گروه بعدی هم همچون من فقط فرم ها را پر می کنند، البته یک گروه مهم دیگر هم هستند که مقاله را برایشان می نویسند و آنها مسئولیت ارائه را بر عهده می گیرند. البته به غیر از شرکت کننده و برگزارکننده چند باری هم بیننده یا تماشاچی مانتره بوده ام، در زمان ارائه مقاله ها حرف زده ام تا انتظامات بگوید لطفا ساکت باشید، یا به جای گوش دادن به اوستاخوانی ها بیرون رفته ام تا با دوستانم صحبت کنم و البته گاهی نیز به مقاله ها گوش فرا داده ام و با حساسیت مسابقات اوستاخوانی را دنبال کرده ام. اینها را گفتم که به شما ثابت کنم، چند سالی است مانتره را می شناسم و حداقل نیمی از مانتره های برگزارشده را از نزدیک دیده ام، و بعد ادعا کنم مانتره امسال اتفاقی باور نکردنی بود. اگر پارسال یکی به من می گفت قرار است امسال مانتره در دو سالن برگزار شود، به صورت تمسخر آمیزی می خندیدم، از آن مهمتر اگر کسی می گفت امسال داوری گاتاشناسی انجام نمی شود، با خودم می گفتم طرف حالش خوب نیست. یا اگر می گفت امسال اگر در یک رده اوستاخوانی فقط یک شرکت کننده هم اسم بنویسد باید در مرحله مقدماتی شرکت کند، فکر می کردم مشکل دارد، یا همین بخش پوستر، اینکه گروهی از شرکت کنندگان در کنار نوشتارهایشان بایستند و آن را برای دیگران توضیح دهند، را شاید در خواب هم نمی دیدم، مانتره سپند رنگی که دیگر هیچ، اصلا با خود گفتم چه اتفاقی دارد می افتد؟ اگر مانتره امسال را از نزدیک دیده باشید متوجه می شوید که همه تغییرات به این موارد خلاصه نمی شد و تغییرات کوچک و بزرگ دیگری همچون پروژه محور شدن اردو و یا برگزاری برنامه هایی در خارج از سالن برای کودکان هم اتفاق افتاد. از آن جالب تر اظهار نظرهای گوناگونی بود که در مورد این تغییرات انجام شد، به ویژه حذف امتیاز دادن به نوشتارهای گاتاشناسی که دقیقا در بین داوران جناح بندی خاصی را به وجود آورده و گروهی این طرف ایستاده اند و گروهی آن طرف. راستش با وجود اینکه خیلی با این تصمیمات موافق هستم و از رخ دادن این اتفاقات در مانتره حال می کنم اما در جایگاهی نیستم که بگویم این تصمیمات درست است یا خیر. اما می توانم بگویم مانتره امسال مانتره فوق العاده ای بود، در مانتره امسال برای اولین بار دیدیم که تماشاچی ها نیز بعد از ارائه مقاله ها نظر خود را اعلام کردند، نسبت به سالهای گذشته با وجود اینکه گروهی اعتقاد داشتند تعداد مقاله ها به دلیل حذف داوری کاهش می یابد اما تعداد و کیفیت مقاله ها افزایش یافته بود، با وجود اینکه گروهی فکر می کردند دو سالنه شدن باعث می شود هر دو تالار خالی باشد ولی این اتفاق نیافتاد. نحوه انتخاب شرکت کنندگان اوستاخوانی منطقی تر شده بود، دیگر شرکت کننده ای در مانتره نبود که هنگام همایش بیکار باشد و.... آری باید به شجاعت کانون، شورای دینی اش و از همه مهمتر کورش مرادیان هماهنگ کننده ای که چنین مانتره متفاوتی را برگزار کرد تبریک گفت، البته مطمئنا کانونی ها این تغییرات را بعد از ساعتها بحث و جدل تصویب کرده اند و امیدوارم در سالهای آینده این روند ادامه یابد نه اینکه قطع شود. اما آنچه شاید از این روند مهم تر باشد، این است که کانونی ها برنامه ریزی برای مانتره 18 را در این روزها آغاز کرده باشند تا این پیوستگی شکل گیرد و سال آینده شاهد جهش بزرگتری باشیم. در این زمینه بخوانید: با تغییر نگاه به تماشاچیان مانتره، مانتره ای کاراتر داشته باشیم نقدي بر بيانيه پاياني مانتره هفدهم بازدید: 420
|
|||||||||
یادداشت ها (1)
تبلیغات
|