پنج شنبه 25 شهریور در شهری که فقط 52 خانواده زرتشتی دارد، برای نخستین بار به گهنبار رفتم و به همتشان آفرین گفتم. این مراسم با گهنبارهایی که تا به حال رفته بودم متفاوت بود، با توجه به تعداد نه چندان کم زرتشتیان در اصفهان، آتشکده خیلی خلوت بود، ولی صفای خاصی داشت.

به دلیل ترافیک پیش بینی نشده و غیر قابل تصور اصفهان با تاخیر به درمهر اصفهان رسیدم.

موبد اوستا را شروع کرده بود و عده ای در حیاط مشغول ریختن شله زرد در کاسه ها و تزیینشان بودند.

پس از اتمام اوستا، موبدیار نیکدین گهنبار پیته شهیم گاه، آخرین گهنبار فصل تابستان را به باشندگان شادباش گفت و از فواید داد و دهش سخن گفت. وی در ادامه هتک حرمت به قرآن را زشت دانست و خاطر نشان کرد چون ما زرتشتیان مورد حمله اعراب قرار گرفته ایم و کتابهایمان را سوزانده اند، می دانیم که این کار چقدر زشت و ناپسند است و آرزو کرد که معابد و زیارتگاه های پیروان تمامی ادیان الهی باز و پابرجا باشند. در ادامه با لرک و میوه و شله زرد از باشندگان پذیرایی شد.