همایش امسال قاسم‌آباد قدمی دیگر به سوی برقراری یگ گفتگوی ایده‌آل بود. گرچه نباید این واقعیت را نادیده گرفت که هنوز برای رسیدن به این هدف، راهی طولانی و پرپیچ و خم در پیش روی ماست.

در اینجا این همایش مهم را از سه جنبه مورد بررسی قرار داده‌ایم، به این امید که روزی بتوانیم با گردنی افراشته به سطح آگاهی و توان هم‌اندیشی جامعۀ خود ببالیم.

1- بخش برنامه‌ریزی و برگزاری

این بخش همانطور که آقای ماوندادی در گفتگوهای خود بدان اشاره کرده بود، امسال با مشکلات بسیاری روبرو بود که به آن نمی‌پردازیم. آثار این مشکلات در عنوان و موضوع مقالات پدیدار بود. از آنجاییکه برای این همایش فراخوان مقاله داده نشده بود، تعدادی از سخنرانان جامعه زرتشتی برای ارائه نوشتار دعوت شده بودند و با وجود این که هر سخنران یکی از موضوعات پیشنهادشده را برگزیده بود ولی با این حال مطالب تکراری در نوشتارهای مختلف زیاد به چشم می‌خورد و همچنین سخنرانانی بودند که متن مشخص و آگاهی جدیدی را ارائه ندادند و تنها با استفاده از فن بیان و توانایی سخنرانی خود از فرصتی که در اختیارشان گذاشته شده بود، استفاده کردند.

2- موضوع مقالات

نکته بسیار بسیار مثبت و مهمی که در همایش امسال به چشم می‌خورد، این بود که موضوعی واحد برای این همایش انتخاب شده بود و برای بخش مقالات نیز انجمن قاسم‌آباد موضوعاتی را برای بررسی همه‌جانبه «باورهای ناهمگون با دین و فرهنگ زردشتی» پیشنهاد داده و از هر سخنران خواسته بود یکی از این موضوعات را برگزیند. این موضوعات عبارت بودند از: تاریخچه باورهای ناهمگون، معیارهای سنجش این باورها، بسترهای شکل‌گیری، نقش موبدان در آگاهی دادن و مبارزه با این باورها. این کار انجمن قاسم‌آباد، بسیار سودمند و تخصصی بود و همایش را به گفتگویی هدفمند تبدیل کرده بود.

در این بخش با این که نمی‌توان تلاش سخنرانان را برای ارائه بهترین مطلب نادیده گرفت و باید از همه آنان سپاسگزاری نمود، ولی شاید به دلیل همان مشکلاتی که در بالا به آنها اشاره شد، کیفیت نوشتارها ایده‌آل نبود. از سوی دیگر موضوعات همایش به نظر بسیار خوب و مفید بود، ولی ترتیب ارائه مطالب گسسته بود و باشندگان همایش را در ارتباط و پیگیری موضوع دچار مشکل می‌کرد. 

بهتر بود که موضوعات به ترتیبی که در بالا ذکر شد، ارائه می‌شد و دبیر همایش با جملات کوتاهی این موضوعات را به هم ربط داده و همایش را به سوی نتیجه‌ای مشخص و کاربردی سوق می‌داد.

نکته بعدی این بود که جای مقاله‌ای با عنوان «راهکارهای مبارزه با عقاید ناهمگون با دین و فرهنگ زرتشتی» در این همایش خالی بود، اگرچه هدفمندی موضوع مقالات به نحوی بود که باشندگان می‌توانستند با پیگیری نوشتارها، به برخی از این راهکارها دست یابند.

3- میزگرد همایش

در پایان همایش میزگردی برگزار شد که گفتگویی بود دو سویه، بین مردم و سخنرانان و به ویژه انجمن موبدان؛ بعد از هم‌اندیشی‌های انجمن موبدان که در تهران برگزار می‌شد، نخستین همایش سنت‌ها در قاسم‌آباد (سال 88) و جلسات پرسش و پاسخ مردم با انجمن موبدان، این همایش قدمی دیگر بود برای ارتباط دوسویه، هم‌اندیشی و گفتگوی انجمن موبدان با زرتشتیان.

این گفتگو به جز سودمندی فراوانی که برای همه بهدینان دارد و سطح آگاهی و دانش جامعه را بالا می‌برد، مسئولیت سنگین انجمن موبدان را به ایشان یادآور شده و برای آنان راه‌های برقراری یک ارتباط درست و دوسویه را هموار می‌کند.

همه موبدان ما در این جلسات متوجه می‌شوند که مردم بسیار نکته‌بین و تیزهوش‌اند و کم‌ترین حرف‌ها و کوچک‌ترین رفتارهای ایشان را زیر نظر دارند و می‌توانند با مهارت و با شجاعت موبدان را به چالش کشیده و مورد نقد و بررسی قرار دهند. موبدان متوجه می‌شوند که توقعات جامعه زرتشتیان از آنان بسیار بالا است و از اشتباهات به راحتی نمی‌گذرند و نمی‌توان این جامعه نکته‌بین را با پاسخ‌های تکراری و توجیهات بی‌اساس معطل گذاشت.

گفتگوی مردم یزد با انجمن موبدان در همایش امسال قاسم‌آباد هنوز از یک گفتگوی ایده‌آل و سازنده فاصله دارد ولی نسبت به همایش سال گذشته قدمی به جلو به شمار می‌آید. پرسش‌های مردم هدفمندتر و رفتار موبدان در پاسخگویی منطقی‌تر شده بود و رضایتی که در پایان همایش در چهره دو طرف به چشم می‌خورد، نسبت به همایش سال گذشته به طور محسوسی بیشتر بود.