در روز آغازین همایش مانتره 6 نوشتار ارایه شد که 4 نوشتار آن در تالار بزرگ مارکار و در رده اصلی بالای 18 سال بود و 2 نوشتار دیگر در تالار دوم و در رده جنبی بالای 18 سال.

با پایان یافتن افتتاحیه، به دنبال عدم حضور داوران، همایش مانتره با کمی تاخیر آغاز شد و در ابتدای مقاله نخست تنها یکی از داورا گاتاشناسی حضور داشتند تا اینکه بقیه داوران نیز کمابیش تا پایان مقاله نخست خود را به سن مانتره و جایگاهشان رساندند.

بهنام مرادیان نخستین ارایه کننده همایش بود. وی گفت: برای بررسی جایگاه روحانیت در دین و بهبود آن، ابتدا باید بدانیم که دین، پدیده ای است که روحانیت، بخشی از آنرا تشکیل می دهد. دین یک ساختار اجتماعی است که هدف از ایجاد آن، بهبود شاخصهای یک جامعه است که با افزایش توانایی های اخلاقی، انسانها را به هدفی نزدیکتر می کند.
عنوان نخست این مقاله، خواستگاه و سیر تاریخی مغان بود. واژه ی مغ، از واژه ی مگو ریشه می گیرد که طایفه ی روحانیت ایران باستان، شامل دستور، موبد و هیربد را در بر می گیرد.
مرادیان، در بخش دیگر مقاله، در مورد دیدگاهای مختلف نسبت به دین، در جوامع امروزی نوشته است. بینش مدرن، با نگاهی سکولاریته به مذهب نگاه می کند و آنرا به صورت یک پدیده ی جنبی نگاه می کند و نگرشی تقریبا ضد دینی دارد و در مقابل آن بنیاد گرایی و تعصب دینی و مذهبی قرار دارد که معتقد اند حقیقت مطلق نزد خودشان است.
نگاه پست مدرن، همه نگرشها و مذاهب موجود در جوامع مختلف را، محترم می شمارد و مرادیان معتقد است، دین زرتشتی نیز باید در این بستر حرکت کند.
وی در مقاله ی خود نظرات انتقادی خود را درباره ی بهبود انجمن موبدان، ارایه کرد. رسم موروثی بودن موبدی و شرط موبد زادگی را مخالف اختیار دانست و همچنین معتقد است که موبدی برای بانوان نیز رسم پسندیده ای بوده که باز زنده کردن این رسم، می تواند مفید باشد.

دومین نوشتار از آن روشنک مهرشاهی بود. که البته خبر از جابجایی برنامه های مانتره را می داد، وی در نوشتارش با عنوان هدف آفرینش از دیدگاه زرتشت و دیگر مکاتب کوشیده بود تا شیوه های عرفانی را در دین زرتشت و آیین ودایی بازگو کند. مهرشاهی معتقد است عرفان به معنی شناخت خداوند که به گفته اشوزرتشت پرورش و پویایی ویژگی های نیک اخلاقی و نزدیکی به اهورامزدا (مهمترین هدف) است. وی در ارایه خود از 2 نوع عرفان واقعی و کاذب گفت و گفت در عرفان دروغین خدا را فقط در خلق کردن می بینند. وی که به مقایسه آیین ودایی با زرتشتی در این باره می پرداخت عنوان کرد در حالی که در دین زرتشتی تناسخ وجود ندارد و به نوعی بهشت و دوزخ در همین دنیا است ولی در آیین ودایی پدیده تکامل از سنگ آغاز می شود و پس از طی مراحلی تازه به انسان می رسد و آنگاه نوبت انسان است که تکامل یابد. مهرشاهی از 7 مرحله تکامل در دین زرتشتی نام برد. وی اعتقاد داشت با آنکه این مراحل در آیین های مختلف در سخن متفاوت هستند ولی در واقع یکی هستند و همگی سعی در راه رسیدن به خدا دارند.

سومین نوشتار را راشین جهانگیری ارایه کرد. وی که در تالار اصلی سخن می گفت در نوشتار خود در طی یک جستار تخصصی کوشیده بود آرایه های ادبی را در هات 28 به دست آورد. وی در آغاز علم بدیع را معرفی کرد و بیان کرد هر سخنی قابل پژوهش و بررسی نیست. وی افزود سخنانی باقی می مانند که دارای انگیزه و اندیشه باشند و برای این کار دو روش وجود دارد یکی ایجاد کردن زیبایی آوایی و دیگری استفاده از واژه هایی که انسان را به اندیشه وا می دارد. جهانگیری در ادامه آرایه های ادبی و علم بیان را چون استعاره، تشبیه، سجع و مجاز را شرح داد و ویژگی ها و انواع آنان را بر شمرد. وی کوشیده بود در 11 بند نخست گاهان این آرایه های ادبی را واکاوی کند. جهانگیری که در مدت ارایه خود توانست بند نخست گاتها را برای باشندگان شرح دهد، آرایه های این بند را بر شمرد. گفتنی است داوران این کار را بسیار تخصصی دانستند و ورود به این مقوله را ستودند.