|
مهسا داوودی، مربی تیم آترین: جایی نیست که از تیم ها حمایت کند |
|
|
| كامبيز رستمي | |||||||||
| ۰۶ شهريور ۱۳۸۹ | |||||||||
|
آترین تیم با سابقه ای در فوتبال است. ولی این بار آترین برای بارنخست دو تیم فوتسال بانوان به مسابقات گسیل کرده بود. تیم هایی که همراه با مربی گری یک مربی غیر همکیش به نام مهسا داوودی به جام ایراندخت آمده بودند. این دلیلی شد تا با این مربی به گفتگو بپردازیم که در ادامه آن را می خوانید:
لطفا خودتان را معرفی کنید و از سابقه مربی گری خود بگویید؟ مهسا داوودی هستم با 23 سال سن. این اولین تجربه مربیگری من بوده است. با اینکه دارای کارت مربی گری نیستم ولی آقای بهرامی لطف کردند و مرا به عنوان مربی این تیم پذیرفتند. من 7 سال است که فوتبال و فوتسال را به صورت باشگاهی دنبال می کنم. چندین سال در باشگاه های شهید پناهی، برقتهران، تیم منطقه 11 تهران در رشته فوتسال و در رشته فوتبال نیز در باشگاه پرسپولیس به بازی پرداخته ام. چگونه به تیم آترین پیوستید؟ یکی از دوستان زرتشتی من عضو تیم آترین بود که از طریق ایشان به یکی از جلسات تمرین آمدم و توانستم با آقای بهرامی آشنا بشوم که ایشان هم به من اعتماد کردندو مربی گری تیم را بر عهده من گذاشتند. چند وقت است که با آترین به تمرین می پردازید و بازیکنان در تمرین چگونه بودند؟ در حدود یک ماه ونیم است که آن هم با آنکه دو جلسه در هفته تمرین داشتیم ولی در واقع به دلیل نامناسب بودن ساعت تنها هفته ای یک روز تمامی بازیکنان در تمرین شرکت می کردند. در تیم آترین بچه ها خیلی خوب تمرین و بازی میکردند. یکی از مهمترین چیزها در بازیهای فوتبال جو دوستانه بازی ها است که از دیدگاه من عامل موفقیت اصلی تیم آترین این است که بچه های نیمکت و زمین خیلی خوب با یکدیگر هماهنگ هستند و جو دوستانه خود را حفظ کردند. آیا شما بازیکنی با استعداد خاصی داشتید؟ بچه های ما هنگامی که شروع به آغاز تمرین کردند تقریبا همگی در یک سطح بودند ولی کم کم تعدادی از بچه ها بهتر تمرین کردند. می توانم از تینا اهورایی به عنوان یکی ازبازیکنان خوب نام ببرم و البته ونوس ماوندادی که بهترین بازیکن ما بود ولی به دلیل آنکه نتوانست مرخصی بگیرد در این رقابت ها حاضر نشد. سطح بازی ها را چگونه دیدید؟ روز اول که به عنوان مربی یک تیم اقلیت معرفی می شدم فکر می کردم به عنوان اینکه اقلیت هستند خیلی خوب از سازمان ها و ارگانهای جامعه این تیم ها حمایت می شوند. همانگونه که ارمنی ها به خوبی از باشکاه خود آرارات حمایت می کنند. ولی اینگونه نبود و شاید به خاطر این عدم حمایت بیشتر تیم ها خیلی زیاد تمرین نداشته اند. در فوتسال بانوان در سطح کشور شاید نزدیک به 200 تیم داریم به طوری هر منطقه و یا محله ای برای خود یک تیم دارد. در حالی که از تهران تنها 4 تیم زرتشتی در این مسابقات شرکت کرده است که دو تیم نیز آترین داده است. شهری مانند تهران بیشتر از این ها می توانست تیم به این مسابقات اعزام کند. نقاط ضعف تیم ها شرکت کننده را چه دیدید؟ تعداد کم تیم ها و نبود کسانی که به خوبی از آنها پشتیبانی کند. که موضوع دومی سبب شده است این تیم ها خیلی تمرین نداشته باشند. با این حال با این تعداد کم جلسات تمرین که گمان کنم برای تیم یسنا تنها یک هفته و یا ایران شید تنها یک جلسه بود، خوب بازی می کردند. به طور کلی گمان می کنم بتوان حداقل 200 بازیکن در بین زرتشتیان یافت که از میان آنان 20 بازیکن پیدا شود که به خوبی بتوانند در حد بازیهای لیگ حاضر شوند. نقاط ضعف تیم شما در چه بود؟ کم تجربگی و نداشتن بازی دوستانه. این بچه ها برای بار نخست است که به بازی ها می آیند و اصلا بازی دوستانه نداشته اندو این سبب می شد که وقتی در جو ورزشگاه و حضور تماشاگران به بازی می پرداختند دچار استرس شوند. موضوع دیگر کمبود تمرین بود. ما در هفته دو جلسه تمرین داشتیم که از ساعت 8 تا 10 شب برگزار می شد و جز این ساعات باشگاهی در اختیار ما نبود تا بتوانیم تمرین کنیم که یکی از این ساعات نیز به دلیل نامناسب روز بسیاری از بچه ها در تمرین حاضر نبودند. از سوی دیگر گرچه آقای بهرامی این تیم را به خوبی حمایت می کرد ولی به دلیل اینکه کانون و یا انجمنی نبود تا بتواند به خوبی بچه ها را جمع کند و از تیم حمایت کند، تمرینات بیشتری تنوانستیم انجام دهیم. هم اکنون نیز با به پایان رسیدن این جام، دیگر جایی برای تمرین نداریم و تمرینات تا سال دیگر تعطیل میشود. چون این سانس های تمرین قرار است برای تیم بسکتبال در نظرگرفته شود. تیمی را در آن سطح دیدید که بتواند در رقابت های باشگاهی و لیگ بازی کند؟ به نظر من چنانچه گلچینی از بازیکنان این مسابقات را بردارند و به خوبی تمرین کنند می تواند تیمی برای لیگ تشکیل شود. البته این در شرایطی است که کانونی حاضر شود این بچه ها را گردهم جمع کند. از دیدگاه من لیاقت دارد که زرتشتیان کشورمان یک تیم در لیگ داشته باشند. در کل فوتسال پسران و دختران چه تفاوتهایی با یکدیگر دارند؟ از لحاظ قدرت بدنی دو موضوع کاملا جداگانه هستند. همچنین پسران نفس بیشتری دارند و بیشتر می توانند بدوند.ولی با این حال دو تیم پسران و دختران آترین با یکدیگر بازی کردند و دختران به خوبی در مقابلشان توانستند بازی کنند. گرچه آنها در گام نخست نمی خواستند بازی کنند و از این بازی می ترسیدند ولی با بازی در مقابل آنها توانستند به خوبی آماده این رقابت ها شوند. چه پیشنهادهایی برای پیشرفت فوتسال بانوان دارید؟ تمرینات منظم و کانون حمایت کننده. در واقع همه چیز بر می گردد به کانونی که بتواند به خوبی از تیم حمایت کند. محل برگزاری مسابقات را چگونه دیدید؟ زمین مسابقات بسیار خوب بود. مهم تر از همه وجود جایگاه تماشاگران است که حتی در جاهایی که ما بازی می کنیم چنین چیزی در نظر گرفته نشده اند. آیین گشایش خوب برگزار شده بود و همچنین تیم داوران در قیاس با سطح مسابقات خیلی خوب بودند. برخورد برگزار کنندگان نیز عالی بود. سخن دیگری دارید؟ نه . فقط می خواستم پدر و مادرم هم در اینجا حضور داشتند تا در کنار شادی ها و غم های من باشند. بازدید: 890
|
|||||||||