با درود به روان همه درگذشتگان و با درود به تمامی خواندگان عزیز . مقاله ی جامهای ورزشی جایگاهی برای زرتشتیان (1) را قطعا به یا د دارید . این مقاله را در تاریخ 5/5/1389 نوشته بودم و از آن زمان تا کنون روی این مساله خیلی فکر کرده ام . 

با پیشکسوتان بسیاری در این زمینه صحبت نمودم و با عده ای ازداوران زرتشتی نیز مشاجره کردم و با نماینده ایرانیان زرتشتی مختصرا گپی زدیم و...... و از این صحبتها و فکر کردنها و مشاهداتی که در جام های مختلف داشتم توانستم موارد زیر را استخراج ونتیجه گیری کنم.

1-      بعضی ها با ابن مساله کاری ندارند و برایشان هیچ فرقی ندارد .

2-      ورزشکاران بعضی از تیم های ما به خود مغرور هستند و تصور می کنند که بازیکن تیم ملی هستند اما این تفکر غلط است بلکه اینگونه باید فکر کنند که ما بازیکن درجه 3 هستیم پس باید خود را در حد تیم ملی برسانیم .

3-      داوران ما بخصوص آنهایی که کارت داوریشان مربوط به 15 سال قبل و قبل از آن است اطلاعاتشان به روز نیست .

4-      اکثر داوران ما اندامشان ورزشی نیست و به قول معروف بدنشان روی فرم نیست .

5-      داوران زرتشتی به داوری به عنوان یک شغل نگاه نمی کنند و سالی و شاید چند ماه یکبار برای اینکه جلوی مردم بگویند ما هم داور هستیم داوری می کنند.

6-      اکثر داوران ما در بازی های حساس ترس دارند.

7-      عده ای از داوران که تازه پا در عرصه داوری گذاشته اند به حرفهای داوران پیشکسوت توجهی ندارند.

8-      تعداد کمی از داوران ما در هنگام داوری جو گیر می شوند وبه قول معروف رو دست می روند.

9-      عده ای نیز تنها فقط برای تقدیر وتشکر ازآنها در اختتامیه داوری می کنند.

 

بنابراین تا زمانی که این مسایل وجود داشته باشد برگزار کنندگان جامها رغبت نخواهند کرد تا از تمامی داوران زرتشتی در همه رشته ها جهت داوری استفاده نمایند زیرا باعث دعوا بین برگزار کنندگان وبازیکنان و سرپرستان می شود .

امید است تا این مسایل رفع گردد.

 بهزاد نابکی  -  خورداد امشاسپند وشهریورماه 3748 دینی