روی کره زمین یک کشوری بود که مهد تمدن بود و در این کشور جامعه اقلیتی زندگی می کردن که اجداد این جامعه اقلیت نقش زیادی در این تمدن داشتند.

در این جامعه ارگان ها و سازمان های زیادی وجود دارد که هر کدام اعضایی داشتند برخی اعضایش همه میان سال ، برخی اهل محله ای خاص ، برخی فقط زن ، برخی فقط دانشجو و ...این گروه ها و ارگان ها کارهای زیادی انجام می دادند و اعضای ان نیز برگزار کننده این برنامه ها بودند و برگزارکنندگان این برنامه از دلسوزترین اعضای این جامعه.

اما گاهی بعضی از این افراد دلسوز کارهایی می کنند که باعث سوزاندن دل دیگران می شود زمانی که در ان سازمان یا ارگان اسم و رسمی وقدرت پیدا می کنند به خود مغرور می شوند وطوری با دیگران رفتار می کنند که انگار ... و زمانی که از عضوی در ان ارگان به دلایل کاملا شخصی خوششان نیاید از قدرت خود استفاده می کنند و به هر قیمتی برای ان فرد حرف در می اورند و زیراب زنی می کنند  تا ان شخص خارج شود و زمانی که ان فرد می بیند نتیجه زحماتش به جزء حرف ناحق چیز دیگری نبوده است دچار جامعه زدگی می شود و افسوس می خورد برای زمان و انرژی که چند سال با عشق صرف جامعه کرده است. درست است بعضی از افرادی که از جامعه ترد می شوند لیاقت بدتر از این ها را دارند با این وجود از خوبی حرف می زنند

 واقعیت بسیار تلخی است که درجامعه ما وجود دارد، جامعه ای که اعضای ان خود را پیرو اندیشه و گفتار و کردار نیک می دانند جامعه ای که به جای ان که ارگان ها با هم متحد باشند به هم یاری رسانند یا حداقل رقابت سالم داشته باشند حسادت می کنند، مگر این ارگان ها و سازمان ها و انجمن ها برای خدمت به یک جامعه نیستند اما نه پشتیبان هم هستند ونه دوست، حتی در برخی از ارگانها اعضای ان نیز با هم اختلاف و مشکل جدی دارند که باعث ضربه زدن به ان ارگان می شود و از هدف اصلی خود خارج می شود

 بعضی ها در این جامعه هستند که خود را نیک مرد می دانند و با تظاهر به کارهای خوب  دیگران نیز فکر می کنند که انها انسانهای خوبی هستند و حرفهایی می زنند که انسان های خوب را بد نشان دهند پس انسانهای خوب، خوش فکر، دلسوز می روند و افراد نالایق جای انها را می گیرند و چون این افراد کاری نمی توانند از پیش ببرند و فقط به فکر منافع خود هستند برای جامعه نفعی ندارند.

شاید این مسائل و مشکلات در تمام جوامع وجود داشته باشد اما در بسیاری از کشورها البته از نوع توسعه یافته با ایجاد ساختار و قوانین از بروز این مشکلات جلوگیری می کنند و انقدر ساختارها و قوانین محکم هستند که کسی نمی تواند به دیگری توهین کند ناسزا بگوید و همه در جایگاه واقعی خود هستند.با امید به این که چنین ساختارهایی در جامعه ما به وجود اید .