ما هر چی می­کشیم از دست همین خیراندیشاست. (خیراندیشای گرامی شما بهتون بر نخوره، چون اگه نباشید نصف کار جامعه زرتشتی فلج میشه)
آخه اینا با این کارای خیر و نیکشون ما رو عادت دادن به خودشون جوری که خودمون برای پیشبرد و آبادانی اماکن و کارامون از خودمون مایه نمی­ذاریم و خرج نمی­کنیم و منتظریم که یه خیر اندیش پیدا بشه و این کار رو بکنه. و تا پیدا نشد به خودمون نمی ­قبولونیم که الانه که خودمون باید دست به کار شیم

کار رو و یا ساخت و ساز رو متوقف می­کنیم تا یه چند تا خیر اندیش بیان و اونا پول بدن، انگار که وظیفشونه و اگه نکردن تازه شاکی هم  می­شیم و پشتشون حرف هم می­زنیم که ببین فلانی با اینکه این همه پول داره اما چرا نمیاد این کار رو انجام بده. اما جالبه، خودمون اون کاری که مربوط به خودمون می­شه رو انجام نمی­دیم که هیچ ، بلکه حاضر نیستیم 10 هزار تومن هم برای انجام شدنش کمک کنیم.(منظورم به همه نیست.اشتباه نشه) هنوز یاد نگرفتیم که اگه کسی کاری برامون انجام می­ده بفهمیم که این وظیفش نیست بلکه از خوبیشه.

ما خیلی وقتا شورش رو دیگه در می اریم. این جمله رو که یه روز تو یه ساندویچی دیدم رو باید از طلا نوشت:

"خوبی که از حد بگذرد    نادان خیال بد کند"

ما تو همه کارامون دچار یه همچین توقع بیجایی هستیم. کسی که کار می­کنه و دلش برا انجام شدن کاری می سوزه رو زوم می کنیم روش و تا جا داره بهش کار می­دیم، چون می­گیم این که می­کنه پس بدیم این بکنه. و کسی که از زیر کار در می­ره رو کاری بهش نمی­دیم. جالبیش اینجاست که اون بدبختی که کار می­کنه رو نه تنها پاداشی بهش نمی­دیم بلکه هزار جور تیکه و طعنه و کنایه و تهمت و اینا بهش می زنیم که چرا اینجوری کردی و چرا اونجوری نکردی و اگه اینجوری می­کردی بهتر بود.آخه از خدا بی­خبر بهتر بلدی بسم الله یالا پاشو بیا بکن.کنار نشستی میگی لنگش کن و ایجورو اونجور... شیطونه میگه یه حرف زشت بزنما...

آره خلاصه...

وای به موقعی که یه کاری رو میخوای بدی کسی انجام بده. اگه طرف زرتشتی باشه که اولش توقع داری برات مفتی کار کنه انگار وظیفشه، اگه هم طلب وجه نقد برای دستمزدش کنه انگار فحش بهت داده و تو هم عین گداها بهش پول میدی.اما اگه همین کار رو یه نفر مسلمون بخواد بیاد بکنه یا مجبور شی بدی به اون، نه تنها کیفیت کارش به پای اون زرتشتیه نمی­رسه بلکه همچون پولی هم ازت می­گیره که روزی صد بار به خودت سرکوفت می­زنی. برای برنامه­های ورزشی­مون گرفته تا هنری و دینی و فرهنگی و اجتماعی­مون.برای کارای عمرانی و فنی جوونامون هم همینه. همین کارا رو کردیم و می­کنیم که دیگه جوونامون حاضر نیستن و حال نمیکنن برای انجمنهامون و جامعمون کار کنن. اونایی هم که می­کنن هنوز یا بی تجربن یا سیخش به تنشون نخورده. من اگه بخوام یه کاری بکنم ترجیح می دم برای غریبه بکنم که راحت و بی رو در واسی بتونم حقم رو بگیرم و جایی که قدر خودمو کارم رو بدونن. نه اینکه فقط به باد انتقاد گرفته شم و یه تف هم نندازن رو دستم...

بله کار خیر خوبه اما نباید برای دیگران عادت بشه و اونا رو بد عادت کنه. ما اسب پیشکشی رو هم دندون میشمریم. وای به ....

بازم میگم نذاریم از خوبیمون سوء استفاده کنن.

"خوبی که از حد بگذرد   نادان خیال بد کند"

می تونم این حرفا رو اونقدر بسط و گسترش بدم که ببینیم داریم تو چه جامعه ای زندگی می کنیم و این بستگی داره به جنبه مردم و خوانندگانمون.و البته اگه بخوایم در صدد بهبودش برایيم.