مهتاب و مهرداد دو تن از فرزندان روانشاد شاهرخ ميزانيان اين روزها يزد هستند و تا ساعتي ديگر شاهد افتتاح تالاري هستند كه به خواست پدرشان ساخت ان آغاز شد و به همت فرزندانش امروز به بهره برداري مي رسد.

شب گذشته براي ساعتي مهمان اين خانواده بوديم و به گفتگو با آنها نشستيم،‌ گفتگويي كه در حضور برخي از دست اندركاران ساخت تالار روانشاد شاهرخ ميزانيان انجام شد:

مهرداد متولد سال 1338 است و در سال 1974 ميلادي به همراه ديگر خواهرش ميترا به انگلستان رفته است و سه سال بعد همراه خانواده راهي آمريكا شده اند. سفري كه به منظور تحصيل آغاز شده است اما به ماندگاري در آمريكا ختم شده است و اكنون در سياتل آمريكا ساكن هستند و جالب است بدانيد، مهرداد سال گذشته بعد از 17 سال راهي ايران شده و در آيين خاكسپاري پدرش شركت كرده است.

در اين سفر نيز مهرداد و مهتاب به همراه يكي از فرزندان مهرداد به نام پدرام راهي ايران شده اند تا در مراسم افتتاح سالن پدرشان شركت كنند،‌ البته متاسفانه مادرشان به دليل بيماري نتوانسته است شاهد اين مراسم باشد و ميترا خواهر بزرگترشان نيز در كنار مادر باقيمانده است.

وقتي مي پرسم چه شد كه پدرتان تصميم به ساخت سالن گرفت،‌ جمشيد استاد كه مسئوليت ساخت سالن را بر عهده داشته است مي گويد: سال گذشته نزديك زمان زيارت پيرناركي بود كه در منزل شاهرخ بودم،‌ وي از برخي چيزها دلگير بود و از من پرسيد كه براي اين زيارتگاه چه كند. وقتي از زيارت پيرناركي برگشتم به او پيشنهاد دادم كه سالني را در اين زيارتگاه بسازد،‌ او هم گفت كه مي رود و با همسرش صحبت مي كند و بعد نتيجه را خبر مي دهد. در اواخر شهريور ماه از آمريكا خبر داد كه موافق است و كار را شروع كنيد. و از آن به بعد چند روز يكبار زنگ مي زد و پيگير كارها بود و مي پرسيد چه قدر پول بايد بفرستم؟ و همچنان كه مي دانيد بعد از صحبتهاي اوليه و انتخاب معمار و تعيين جاي سالن كار را از اواخر دي ماه سال گذشته آغاز كرديم.

از فرزندان آن روانشاد مي پرسم چي شد كه بعد از مرگ پدر كار را ادامه داديد؟ آنها مي گويند اتمام اين تالار خواست پدر و مادر ما بود و براي همين ما حتي يك لحظه هم شك نكرديم كه بايد آن را به پايان برسانيم و ادامه مي دهند پدرمان علاقه فراواني به زيارتگاه پير ناركي داشت و بارها و بارها از خاطراتش در اين زمينه برايمان گفته.



آقاي خسروشاهي يكي ديگر از باشندگان در ادامه گفت: همچنان كه مي دانيد بنيانگذار جوايز پيرناركي روانشاد شاهرخ بوده است،‌ اين كار از سال 1365 آغاز شد،‌ در ابتدا اجراي آن بر عهده انجمن اهرستان بود،‌ سپس مدتي توسط انجمن ديني انجام شد و در نهايت اين كار به انجمن تفت و توابع سپرده شد. خسروشاهي از تاثير فراوان اين جشنواره بر روي دانش آموزان مي گويد و مي افزايد حتي بعد از اين، همين رويه توسط ادارات دولتي نيز الگوبرداري شد.

در همين زمينه مهرداد ميزانيان از علاقه پدرش براي حضور در اين جشنواره مي گويد: هميشه قبل از آغاز جشنواره خود را به ايران مي رساند و تاكيد مي كرد كه بايد در اين مراسم شركت كند،‌روانشاد شاهرخ نه تنها هزينه برگزاري جشنواره را تامين مي كرد بلكه خودش به خريد جوايز مي رفت و در آماده كردن آنها نقش داشت و براي اين جشنواره از همه چيز مايه مي گذاشت.

مي پرسم آيا امسال در جايزه پيرناركي شما نقش داشته ايد؟‌ مي گويند ما بسيار مشتاق اين كار بوديم وجوايز را هم تهيه كرديم اما متاسفانه به دلايلي اين شرايط مهيا نشد.

سئوال بعدي ام در مورد سرعت ساخت سالن است،‌ مي گويم اين تالار در مقايسه با سالنهاي مشابه خيلي زود به سرانجام رسيد،‌ مهرداد ميزانيان مي گويد: امروز كه اين سالن را از نزديك ديدم، بسيار خوشحال شدم كه در چنين جايي، ‌شاهد سالني به اين زيبايي هستيم و واقعا خودمان هم از ساخته شدن آن به اين زودي تعجب كرديم.

جمشيد استاد نيز تاكيد مي كند كه خود شاهرخ و پير به ما كمك كردند تا امروز شاهد افتتاح اين بناي زيبا و باشكوه باشيم، ‌البته وي به همكاري و همراهي معمار مجموعه و ديگر دست اندركاران نيز اشاره مي كند.



پرسش بعدي ام در مورد انتقادهايي است كه از اين مجموعه مي شود، مي گويم حتما شنيده ايد و خوانده ايد كه نقدهاي بسياري در مورد اين تالار انجام شده است،‌ نظر شما چيست؟ مهرداد مي گويد: پدر من به اين زيارتگاه اعتقاد داشت و اين خواسته قلبي او بود و ما هم موظف به اجراي آن بوديم،‌ البته بقيه باشندگان دل پري دارند، و به ما مي گويند،‌ چرا گروهي بخيل مال مردم هستند و با انتقادهاي بيجاي خود باعث مي شوند كه نيك انديشان دلسرد شوند،‌ آيا درست است اين تالار كه كاربريهاي زيادي دارد را اينگونه زير سئوال برند،‌ آيا امكان برگزاري مراسم و گردهمايي هاي مختلف و حتي پيك نيك در اين سالن مهيا نيست؟‌ آنها يك خبر خوش هم مي دهند و ان اينكه مصوبه برق رساني به زيارتگاه ابلاغ شده است و به زودي اين زيارتگاه به برق سراسري متصل خواهد شد.

از مهرداد و مهتاب مي پرسم آيا هيچگاه بر اثر اين انتقادها نا اميد شديد؟ آنها تاكيد مي كنند كه به هيچ وجه تحت تاثير اين صحبتها قرار نگرفته اند و تلاش كرده اند تا هر چه زودتر خواسته مادر و پدرشان را انجام دهند.

سئوال بعدي ام در مورد ادامه يافتن نيك انديشي ها است، مي گويم آيا باز هم شاهد خيرانديشي شما خواهيم بود؟ مهرداد مي گويد:‌ بر اساس آنچه قبل از اين صحبت كرده ايم، ‌تا آنجا كه توان داريم سعي مي كنيم تا نام پدرمان را زنده نگاه داريم.

مي پرسم به نظر شما اگر نيازهاي مكانهاي گوناگون جامعه زرتشتي مشخص باشد تا اگر نيك انديشي بخواهد خيرانديشي كند، بداند هرجايي به چه چيزي نيازمند است، بهتر نيست؟

هر دو با اين پيشنهاد كاملا موافق هستند ولي يادآوري مي كنند كه نبايد با خواست قلبي خيرانديشان مخالفت كرد.

سئوال پاياني ام را در مورد مهاجرت مي پرسم:‌ نگاه شما به اين روند مهاجرت چيست؟

مهرداد مي گويد: عده ي زيادي اين سالها در حال مهاجرت هستند كه بيشتر به دليل نبود كار و آينده تضمين شده دست به مهاجرت مي زنند و با توجه به اينكه در خارج از كشور بسياري از دينشان فاصله مي گيرند، اين روند خوشايند نيست.

در مورد تعداد جمعيت زرتشتيان سياتل هم مي پرسم،‌ مي گويند حدود 40 خانوار از پارسيان و زرتشتيان ايران آنجا ساكن هستند و متاسفانه به دلايلي از جمله تفاوت زباني هر گروه گردهمايي هاي جداگانه اي دارند.

بدين ترتيب مصاحبه با فرزندان روانشاد شاهرخ ميزانيان شب قبل از بازگشايي تالاري كه به وسيله آن روانشاد بنياد گذاشته شد به پايان رسيد.