یار بیا بی تو بر آشفته ام                                                    من غم دل با همگان گفته ام

یار بیا که بی تو ویران شدم                                             خسته دل و غریب و حیران شدم

یار بیا جام میم را بنوش                                                 تازگی این دل کهنه بکوش

 یار بیا فصل بهاران شده ست                                             آخر این غربت وهجران شده ست

 یار بیا دست شکسته بگیر                                               خسته دلم گشته به زلفت اسیر

 یار بیا جان ز تنم در شده ست                                            حال دلم بدتر و بدتر شده ست

 یار بیا لعل لبم آرزوست                                                        لعل لبت بهر دل من سبوست

 یار بیا آتش دل را ببین                                                       در بغلم لحظه نابی نشین

 یار بیا پیرم و صد ساله ام                                                 من همه عمر بر در میخانه ام

یار بیا زلف پریشان شود                                                    بادیه را روی تو سامان شود

 یار بیا تا که شراب افکنم                                                 در قدمت یک می ناب افکنم

 یار بیا جام جمم هدیه ات                                               باد بهاری شده است تفحه ات

 یار بیا فرصت من دیر شد                                               در طلبت جان و دلم پیر شد

یار بیا اشک به چشمم زده                                               دوری تو غم به سرشتم زده

یار بیا آتش به جانم بزن                                                  و از خاک من کوزه نابی فکن

مست شو و کوزه عمرم شکن                                            اینک شده بهرت فدا جان و تن