جمعه شب در پردیس دانش مارکار، بعد از آنکه ورزشکاران زرتشتی به همراه نمایندگان انجمنهای یزدی خواسته های خود را از کانون دانشجویان برای برگزاری جام جان باختگان مطرح نمودند، هماهنگ کننده جام سی نیز درخواست کانون را از ورزشکاران مطرح کرد و از آنها خواست تا در این مسابقات اخلاق ورزشی را رعایت کنند. این درخواست سریعا با این پرسش پاسخ داده شد که اخلاق ورزشی چیست و آن را برای ما تعریف کنید؟

اول از همه باید گفت این نشست توسط کمیسیون ورزش زرتشتیان استان یزد برگزار شد، کمیسیونی که به پیشنهاد دکتر اسفندیار اختیاری و با هدف هماهنگی بین تیمها به منظور حضور قدرتمند و واحد در مسابقات استانی و کشوری تشکیل شد تا بار دیگر دو تیم زرتشتی در یک مسابقه استانی به دعوا و زد و خورد با یکدیگر نپردازند.

کمیسیونی که در جلسات نخست به میزبانی سازمان و باشگاه جوانان زرتشتی استان یزد برگزار می شد و این سازمان حتی سربرگی را هم برای این کمیسیون طراحی کرده بود اما وقتی ریاست این کمیسیون به رئیس سازمان و باشگاه نرسید، ناگهان اعضای کمیسیون مجبور شدند جلسات خود را در پردیس دانش مارکار برگزار نمایند و دیگر هم رئیس سازمان و باشگاه در این نشستها حاضر نشد.

کمیسیونی که وقتی آیین نامه آن تصویب شد در میان هفت هدفی که برای آن تعریف شده بود، خبری از هدف اولیه یعنی هماهنگی بین تیمها برای شرکت در لیگهای استانی و ملی با نامی واحد نبود.

کمیسیونی که بعد از تصویب آیین نامه اولین کاری که انجام داد تشکیل جلسه ای بود که در آن سنگهایش را با کانون وا بکند تا اگر شرایط فرق نکرد یزدی ها در جان باختگان شرکت نکنند. این در حالی است که هنوز سه ماه هم از شکل گیری این کمیسیون نگذشته است و این قدر با هدف اولیه فاصله گرفته اند.

کمیسیونی که اتفاقا بر اساس آیین نامه اش ترویج اخلاق ورزشی نخستین هدفش است ولی با تعجب می بینیم یکی از طراحان همین آیین نامه، در پاسخ به درخواست کانون دانشجویان زرتشتی می گوید برای ما کتبا بنویسید اخلاق ورزشی یعنی چه؟

راستی از همه این ها بگذریم، امروز تیمهای فوتبال انگلیس و آلمان در قالب مسابقات جام جهانی 2010 به دیدار همدیگر رفتند، مسابقه ای که برای هر دو کشور اهمیت بالایی داشت. در چنین مسابقه ی بزرگی داوران مهمترین نقش را داشتند و یک گل انگلیس را نپذیرفتند تا همه چیز تغییر کند، اما دریغ از یک اعتراض خشک و خالی بازیکنان یا نیمکت انگلیس به تیم داوری.

حال اگر این اتفاق در جان باختگان می افتاد آیا فکر می کنید، داوران می توانستند بازی را به پایان برسانند؟
نمی دانم این جز اخلاق ورزشی هست یا نه؟ یا چند درصد اخلاق ورزشی را تشکیل می دهد؟ اما فکر می کنم برای شروع زیاد بد نباشد. آن موقع بعد از جام می نشینیم تلاش های کانون برای بهتر شدن جام و تلاش کمیسیون ورزش برای حرکت به سمت اخلاق ورزشی را با هم مقایسه می کنیم تا ببینیم کدام یک بهتر کار کرده اند.