| هر پنج شنبه سروده ای از شاعری زرتشتی(68) |
|
|
| سروش خسروی | ||||||||||||||
| ۰۳ تير ۱۳۸۹ | ||||||||||||||
 یک نعره مستانه به جایی نشنیدم یک عاشق دیوانه در این کوی ندیدم از صحبت اغیار به تنگ آمده جانم وز بوی خوش یار در این جا و مکانم من را همه شب خواب خوش یار بگیرد ترسم که دلم بر سر این کوی بمیرد ساقی ز چه نالی همه شب غرق شرابی کی همه چو دل ریش من و حال خرابی از مسجد و میخانه مرا نیک براندند تلخی شراب و غم دلدار چشاندند داغ دل لاله همه شب بر دل زارم چون بوف همه شب تا به سحر بهر چه نالم ای باد بهاری نفس یار بیاور ای گلشن دل صحبت دلدار بیاور از جام لب یار گهی مست بگشتم وز رنگ رخ اوی به هر جا بنوشتم مطرب شده ام حسرت دل را بنوازم تا از غم جان یک غزل ناب بسازم این دل شده ریش و سببش تیر نگاهت من مست و خراب آن چشم سیاهت رسوا شود این درد که کاشانه ندارد جز این دل مسکین دگر او خانه ندارد ای یار اگر خلق کشی دین تو باشد این شهر و مدائن همه در کین تو باشد بازدید: 975
|
||||||||||||||
یادداشت ها (6)
تبلیغات
|