بعد از زیارت ستی پیر و دیدار دوستانی که آنجا حاضر بودند وارد حیاط شدم و روی پله بغل دیوار که نه چندان خالی بود نشستم، چند تا از دانشجو ها در مجاورم نشسته بودند و کم کم حیاط پر از جمعیت شد و تعداد دانشجو ها هم به هشت نفر می رسید البته بعضی از آنها چهار پنج سال پیش دانش آموزسال اول دبیرستان ومحصل کلاس دینی خودم بودند،درباره مسایل روز صحبت می کردند تا یکی از آنها گفت چند روز دیگه سدره پوشی دوستم خانم ... در جشنگاه خسروی است.

انگار همه از این که مراسم سدره پوشی هم مثل مراسم عروسی شده بود دلخور بودند وآنرا یک جور تظاهر می دانستند و معتقد بودند اگر کسی می خواهد پارتی بدهدومراسم رقص آواز دعوت شدگان را فیلم برداری کند بخصوص اینکه کسی که سدره پوش می شود حدودا بیست ساله باشدبا مراسم سنتی سدره پوشی هماهنگ نیست.

دانشجوی دیگری با دلخوری گفت: « من ده سالم بود، در سدره پوشی عمومی سدره پوش شدم وکشتی بستم وگاهی نماز هم می خوانم ولی وقتی به پدر ومادرم می گویم دروغ نگویید و نماز هم بخوانید و تکالیف تعیین شده دیگر را انجام دهید و بعد خودتان را زرتشتی بدانید می شنوم که شما ضرر های دروغ نگفتن را تامین می کنید چون اساس کارم کمتر بر راست گویی است.»

دانشجوی دیگری گفت:«مگر انتخاب دین از نظر زرتشت اختیاری نیست ؟ پس چرا باید در نه سالگی فقط چند تا اوستا یاد بگیرم وبعد به اجبار سدره پوش شوم.»

دانشجوی دیگری می خواست مطلب را جمع وجور کند گفت شما ها هم که عقل ندارید ،عقل واندیشه پایه دین زرتشت است من با اینکه جواب خیلی از سوالات شما را میدانم ومی دانم دین زرتشت دین دانش وعلم روز در باره مسائل جامعه است و بقیه سوالها  را کتاب گات ها جواب می دهد،هر کسی با توجه به دانشی که دارد و اندیشه ای که می کند در برابر مردم پاسخگو است.

دانشجوی دیگری جواب سوالات را از حقیر می خواهد و وقتی می گویم در جریان مطالب شما نیستم همه این مطلب نوشته شده را برایم بازگو می کند و می گویم تا آنجا که بدانم به طور  کوتاه جواب میدهم والبته آنها حلقه ای به دورم می زنند ومنتظر جواب می مانند.

ابتدا باید بگویم این دید انتقادی شما نتایج سازنده ای در بر دارد اگر با مطالعه بیشترجواب هایی برای سولاتتان پیدا کنید، چون خیلی از شما گات ها را خوب می خوانید وترجمه وتفسیر می کنید.

 همه صنف ها راستگو هستند مگر عکس آن ثابت شود و سرشت همه آدم ها پاک وخوب است مگر آلوده شده باشد.

روانشاد موبد شهزادی در مقدمه کتاب آموزش های زرتشت پیامبر ایران در باره کسانی که می گوینداین دین موروثی است می نویسند.:«معلوم نیست اگر این اشخاص در خانواده ای مذهبشان غیر از مذهب فعلی است به دنیا می آمدند چه می گفتند و نسبت به مذاهب دیگران چگونه اظهار نظر می کردند لابد در آن صورت باز هم به نفع مذهب و عقیده  ومرام خود و بر خلاف دیگران سخن می راندند.»

کسی که می فرماید دین اختیاری است باید ابتدا دین پدران خود را خوب بشناسد وبعد شروع به تحقیق سایرین بکند نه اینکه بیش از بیست سال داشته باشد وهیچ کدام از ادیان را نشناسد و حالا رشته دانشگاهی اش نیز در رابطه با دین نباشد و اهل پرس وجو هم نباشد. وحافظ می فرماید:

جنگ هفتاد ودو ملت همه را عذر بنه                     چون ندیدندحقیقت ره افسانه زدند

بیگمان اگر همه مردم جهان دین دار باشند وبه دین خود عمل کنند دنیا بهشت برین خواهد شد.چون در هر دینی صحبت از خوبی ها است و روش رسیدن به بهشت موعوداست و هرکسی دینی اختیار کند وبه آن عمل نکند تا  وقتی ضرر به کسی نرساند در آخرت خود پاسخگو خواهد بود و ما وظیفه داریم راه راست را به او نشان دهیم .ولی اگر ضرری متوجه فرد یا جامعه کرد قانون وحکومت باید جلو فرد را بگیرد.

و اما موضوع اصلی سدره پوشی سنتی قدیمی است که در روایات وکتابهای مزدیسنا آمده است و آنرا به قبل از زرتشت می رساند وسپس اشوزرتشت آنرا رسمیت می دهد و طبق آیین ضمن خواندن سروش واج و اوستای کشتی ،کشتی بر روی سدره به کمر ببندند.

رروانشاد موبد اردشیر آذر گشسب سن سدره پوشی بین هفت تا ده سالگی قرار می دهند. زمانی که پسر یا دختر زرتشتی معلومات آیینی واوستای بایسته را فرا گرفته است.در مراسم سدره پوشی سفره سپید بزرگی در وسط اتاقی پهن کرده ودور تا دور آن مهمان ها می نشینند در چهار گوشه سفره چهار چراغ روشن می گذارند و در میان سفره یک آفرینگان آتش ویک سینی پر از لرک ومقداری گل وسبزه، در گلدان کمی آویشن  و برنج مخلوط با سنجد و شیرینی در یک ظرف می گذارند.

پسر یا دختری که باید سدره پوش شودپس از استحمام وپوشیدن سدره ولباس زیر آماده مراسم سدره پوشی می شود وهمراه با موبد مراسم را به جا می آورد.پس صحبت از سادگی پاکی واشویی است نه مراسم های آنچنانی؟