در این بازار شلوغ سیاسی کمترین فردی به اهمیت این قوانین توجه می کند. قوانینی که برای مدت حداقل 5 سال چارچوب دیگر قوانین کشور را تحت تاثیر قرار خواهد داد.

دغدغه هایی که نماینده ها در این زمینه دارند را به 4 رویکرد می توان تقسیم کرد.

1- اولین راهبرد که در تمام برنامه پنجم باید بدنبال سرنخهای آن گشت، شاخص های مدونی است که مسیر نهایی را مشخص می کند. بعبارت بهتر این اعداد بیان می کند که در کجا هستیم و به کجا می خواهیم برسیم.

2- دومین رویکرد، مسئولیت پذیری دستگاه های اجرایی است که در طول اجرای برنامه باید پاسخ گو باشند.

3- اصول دیگری که باید رعایت شود این است که این برنامه نباید قوانین کلی و اصلی را تغییر دهد.

4- شاید مهمترین بخش آن، پرهیز از نگاه غیر واقعی به برنامه است. البته بلند پروازانه نگاه کردن، بسیار خوب و مفید است، ولی رویایی فکر کردن و بدور از اصلی ترین واقعیت ها، سبب دور شدن از هدف می گردد.

حال اصلی ترین سوال ها این است: برنامه توسعه ما زرتشتیان چیست؟ آیا ارگان های جامعه ما ساده ترین مفاهیمی که در همین ایران، سعی در رعایت کردن آن دارند، انجام می دهند؟ آیا حداقل برای 6 ماه یا 1 سال آینده برنامه دارند؟ البته داشتن برنامه، انجام مراسم و کارهای روزمره نیست که در این صورت نوشتن برنامه توسعه معنا پیدا نمی کند. آیا صرف آنکه بگوییم ارگان ما به اندازه چندین دستگاه کار می کند و به اندازه کسری از یک سازمان هوشمند برنامه ریز، فکر نمی کند و افکارش را منتشر نمی کند تا مورد نقد قرار گیرد انتظار چگونه پیشرفتی داریم؟

بیاییم بدور از تمام اما و اگر ها با دقت و درستی به این سوالات بنگریم و پاسخ دهیم و فراموش نکنیم که چاره ای نداریم، "در دنیای مدرن از ابزارهای مدرن باید استفاده کرد".

یادداشت ها (1)

ایجاد یادداشت
لطفا نظرات خود را در مورد این مطلب در اینجا ثبت کنید
نام:
پست الکترونیکی شما:
وب سایت شما:
یادداشت
کد امنیتی: (کد مقابل را داخل کادر وارد کنید)*