متن کامل این پیام را در اینجا بخوانید:

به خشنودی اهورامزدا
گرامی ریاست دوازدهمین گرد همایی نمایندگان رسمی نهادهای زرتشتی سراسرکشور، شیراز. همکیشان ارجمند
به سخنان بهین گوش فرادهیم، بااندیشه روشن درآن بنگرید. گاتاها 
چشم ها را باید شست. جوردیگر باید دید.                                 به عمل کاربرآید به سخنرانی نیست.

بادرود به فر اشوزرتشت پاک و همه شما بخردان و اندیشمندان و دلسوزان جامعه حاضر در این مجلس باشکوه و نیک اندیش وکارساز.  

از آنجا که از نخستین وظایف انجمن موبدان تهران، پاسداری ازاصول دین و ارزش های فرهنگی جامعه زرتشتیان می باشد. هرچند که بر پایه عرف و قانون و اساسنامه، به خود اجازه نمی دهد که در امور اجرایی جامعه دخالت نماید. ولی به عنوان یک انجمن مینوی قانونی و عرفی محکم، وظیفه داردکه همانند مشاوری امین و متخصص امور دینی و فرهنگی و تا اندازه ای کارشناس اموراجتماعی، یاری رسان و کمک کار، جامعه به ظاهرکوچک و به معنی بزرگ زرتشتیان باشد. دست کم در مورد چهار مورد زیر که درجامعه ما بوجود آمده و درحال رشد و ضربه زدن به بنیاد های باوری و فرهنگ درخشان و انهدام هویت چند هزارساله ما زرتشتیان است، به شدت نگران می باشد:  

یک : پدیده بی هویتی :کم توجهی به اصول دین و پایه های فرهنگی کیش زرتشتی و لزوم حفظ هر دو باهم و درکناریکدیگر.
دوم : پدیده مهاجرت : و چگونگی هدایت این پدیده ناخواسته، به سوی پدیده ای هدفمند وکارآمد.  
سوم : پدیده طلاق:  و پیدا کردن راه کارها و روش های خردمندانه ی  پیشگیری و درمان آن.   
چهارم : پدیده وقف:  و همکاری هر چه سریعتر در سازماندهی و ساماندهی آنها.
(که این هر چهار، به نوعی از بن پایه، به یکدیگر مربوط و از یک دیگر جدا ناشدنی است.)

و اینجانب به عنوان رییس انجمن مینوی شما همکیشان ارجمند باید اذعان نمایم که نه تنها در مورد این امور که در مورد تمام نارسایی ها و ناکامی هایی که درجامعه ما درحال انجام است، بیشتر تقصیرها را به گردن ما پدر و مادرها می دانم.   

در مورد پدیده مهاجرت شایسته است که بپذیریم که امروزه دیگر نوع نگرش و جهان بینی جوانان ما نسبت به نسل ما کاملا متفاوت شده و اگر ما بزرگترها چشمان خود را برروی حقایق ببندیم و واقعیات را نادیده انگاریم و خردمندانه و با دانش کافی به یاری فرزندانمان نشتابیم و این فرصت های طلایی را از دست بدهیم. فردا خیلی دیر خواهد بود. و نه از تاک نشان خواهد بود و نه از تاک نشان.  

امروزه دیگر چه بخواهیم و چه نخواهیم دنیا به شدت کوچک شده و باسرعتی افسانه ای در حال تغییر و تحول است. دیگر کودکان ما نیز قادر هستندکه توسط یک کامپیوتر و یک خط تلفن، در عرض چند دقیقه ، به تمام منابع و مراکز علمی و غیرعلمی و اطلاعاتی جهان به حجمی به اندازه دنیای مجازی  دست یابند. اطلاعاتی که هرچند بخش بزرگی از آنها دانش و علم است، ولی بسیاری از آنها نه تنها دانش نیست که بی دانشی و بی فرهنگی می آموزد و همه سنت ها و آداب و رسوم نیک انسانی گذشته را خرافات معرفی می کند و بسیاری از ارزش های انسانی گذشتگان، را بی ارزش جلوه می دهد. به جای اینکه دست روی دست بگذاریم باید جنبشی بزرگ انجام دهیم.

پس از کنگره زرتشتیان دوبی، در دفتر جناب دکتراختیاری، جلسه ای تشکیل و پیشنهاد شدکه دو گروه پنج نفره یکی درتهران، از بین اعضای انجمن ها و سازمان های زرتشتی رسمی مقیم تهران و دیگری درکشور مقصد، با شرکت افرادی که خود زرتشتیان در آنجا تشکیل خواهند داد، در ارتباط تنگاتنگ قرار گیرند. و هر جوانی که قصد جلای وطن دارد، مدتها پیش از اینکه اقدام کند، با این گروه در ایران تماس گیرد، از نظر دینی و فرهنگی به کمترین دانش های لازم و تاریخ گذشته مجهز شود. زبان انگلیسی را بیاموزد و با بعضی از فنون که بیشتر مورد نیاز جامعه کشور بیگانه است، آشنا شوندووو... که زمانی که به خارج ازکشور رهسپارشد، بیش ازپیش «هویت» خود را بشناسد و به باورهای گرانبار دینی و کم نظیرفرهنگی خویش آشنا باشند و با خودباوری بیشتر، از کشور خارج شوند. تا تحت تاثیر و تسلیم بخش مخرب فرهنگ غرب قرارنگیرند. و به کمترین دانش لازم برای تهیه کار و پیشه آبرومند و درخور و چگونگی ورود به دانشگاه های معتبر و بهره برداری از امکانات مادی و مینوی کشورمبداء، مجهز شده باشند. و با برنامه ای از پیش تعیین شده، و باپشتوانه مینوی بسیار و اگرلازم بود مادی مناسب، مهاجرت کنند.

*درمورد معضل طلاق نیز باید ما پدر و مادرها در بسیاری از موارد یا حقایق را نمی دانیم یا حقایق رانادیده می گیریم و نمی پذیریم. دوره امروز دیگردوره پدران ما نیست. حتی دوره ما هم نیست. دیگر پسران و دختران ما از دانش بالاتر و تخصص والاتری نسبت به گذشته برخوردار هستند، خواست ها و آرزوها و آرمان های آنها با ما از زمین تا آسمان فرق کرده است. ایشان  شوربختانه در فرهنگی بزرگ شده اند که بیشتر به راحت طلبی عادت کرده اند و همت و غیرت سابق را در شرکت در مراسم و یاری رسانیدن به یکدیگر و قبول مسئولیت های بزرگ در زندگی فردی و اجتماعی در خود نمی بینند. این نور چشمان عزیز و آینده سازان جامعه رانباید دست کم بگیریم. به نظر من پسران ما حداقل ده سال از ما پدران و دختران ماده ها سال از مادرانشان جلوتر افتاده اند. و به همان اندازه که بر دانش و آگاهی آنها افزوده شده، نیازها و خواست ها و آرزوهای ایشان، نیز با مادرانشان ده ها سال فاصله گرفته اند.  دختر امروزی دیگر داستان خاله سوسکه را به هیچوجه نمی تواند به پذیرد که به هرخفت و خواری که شده باید شوهر داشت و با او ساخت. او دیگر دوست ندارد همسر موش ضعیف و بی بنیه شود که هنگام اختلاف، او را با دمبش که بر هر حال از ساطور قصاب و سنگ ترازوی بقال سبک تراست، بزند. اوحتی کوچکترین توهین را از سوی همسر خود نمی تواند به پذیرد. او می خواهد مانند زنان ایران باستان و مادران زرتشتی گذشته، با مردی ازدواج کندکه به «هم تنی وهم روانی » باورمند باشد و درپی هم سری کوشش نماید و در تمام زمینه های زندگی یار و مددکار او باشد و مانند زنان دو نسل پیش خودش باشدکه دوش به دوش مردان و فرزندانشان در امور خانه و بر روی زمین کشاورزی از بام تا شام کار می کردند و در آبادانی محل زندگی، سهیم بودند. مردان کدخدای خانه و زنان کدبانو و نورخانه به حساب می آمدند و تنها کار و کوشش و سازندگی بود که ارزش بود و تنبلی و بی کار ضد ارزش شناخته می شد و همگی بر این باور اوستا، پای بند بودندکه « کسی که گندم میکارد، راستی می افشاند». زندگی زناشویی، امری سپندینه (مقدس) و اندیشه طلاق را باوری اهریمنی و شکستن عهد و پیمان را «مهر و دروج» و گناهی بزرگ می دانستند.  جامعه پرتلاطم امروزی، به مردان و زنانی نیاز دارد که مانند گذشتگان شان، قوی الاراده و محکم باشند که ازهیچ شکستی، نه هراسند و همواره به راستی پای بندبوده و با تمام وجود پهلوان و پارسا باشند و همواره با تکیه به نیروی باز و کار و اندیشه خود و با یاری جستن ازنیروی لایزال اهورامزدا، از اینکه از بام تا شام کار می کنند و یک زمان از کوشش و سازندگی باز نمی ایستند، سرشار از شادی و سرور باشند و به داشتن اینچنین ویژگی های نیک  انسانی و دین و فرهنگ پرفروغ و ارزشمند چندهزارساله، بر خود ببالند و افتخارکنند و به سهم خود در پربارتر کردن آن و انتقال همه ارزشهای آن به آیندگان کوشا باشند.

 باید پذیرفت که  امروزه دیگرمسئله «زن ذلیلی و اینجور اندیشه ها» کاملا پوسیده شناخته می شود.  دختران نسل امروز مانند مادربزرگانشان می توانند در مدیریت و نان آوری خانه، پشت به پشت مرد خانه یاری رسان باشند. دیگر دوره «سوختن و ساختن » به سرآمده، آنها زندگی را مانند گذشتگان خود« ساختن وساختن» می خواهند و درجستجوی هم سری هستند. پسران ما نیز باید این حقیقت را به پذیرند و مانند نیاکان با فرهنگ و باورمند به دین بهیء خود، بانوان خویش را به درستی درک کنند و در پی استحکام خانواده کوشند.  آمارنشان می دهدکه بیش از80% علل طلاق، دخالت ها(ی بی مورد و حتا به مورد) خانواده ها می باشد. ما از دوران باستان در سر سفره گواه گیری، یک پیش دستی حاوی قیچی، نخ و سوزن و تخم مرغ می گذاریم که تخم مرغ را به نیات اینکه پدر و مادر هر زحمتی از روی وظیفه و تکلیف پدر و مادری برای عروس یا داماد کشیده اند، به این تخم مرغ صلح کردند. و از پشت بام خانه به خارج پرت می کنیم که دیگر در کار این دو زوج جوان به هیچوجه دخالت نخواهیم کرد. امروزه ثابت شده است که هرچه همسران جوان را به حال خود گذاریم که خود یکدیگر را بشناسند، و تنها تاحدی که میتوانیم به آنها کمک مادی و مینوی به نماییم، و از بام تا شام در زندگی خصوصی ایشان دخالت نکنیم، خودشان راحت تر و ساده تر و بهتر به توافق خواهند رسید و کمتر در اندیشه طلاق خواهند افتاد. ترس های بی مورد، دلسوزی های نا آگاهانه، دخالت های نابجا ونابخردانه، حکایت دوستی های خاله خرسه خواهد بود. باید به درستی بیاموزیم که اگر می توانیم، به آنها کمک کنیم، و گرنه باید بدانیم که با دخالت های خود، اسباب «شر» نشویم.

دیگر امروزه وقت آن رسیده است که همگی ما چه عروس و داماد و چه پدر و مادرها و چه سایر زرتشتیان، به تمام آموزش های گاهان و آموزش هایی که در گاتاها و اوستا آمده و موبد گرامی، در هنگام گواه گیری، باصدای بلند می خواند و انجمن موبدان تهران متن آنرا تهیه و در اختیار تمام عروس و دامادها قرار می دهد، به دقت گوش داده و رفتار کنیم و خوشبختی خود را در خوشبختی دیگران جستجو کنیم و در پی نیک منشی و مهرورزی از یکدیگر پیشی جوییم و هفت پله امشاسپندان را در حد توان به پیماییم که تنها درعمل است که به فزرندانمان نشان خواهیم دادکه چگونه باید زیست که «زندگی نکنیم که زنده باشیم» بلکه «زنده باشیم که زندگی کنیم و زایندگی نماییم» تا فرزندانمان نیز از کودکی بیاموزندکه با  همسر خود چگونه هم تنی و هم روانی داشته باشند و چگونه به سوی هم سری کوشند.

*درمورد پدیده وقف، درگرد همایی های پیشین  تصمیم گیری هایی شدکه امیدواریم دراین جلسه که آیین نامه وقف توسط انجمن موبدان تهیه شده و ارائه می شود، تصویب گردد که به راستی و با تمام وجود انجمن های زرتشتیان سراسر ایران، انجمن موبدان خودشان را یاری رسانند که بتوانیم با یاری خدا، به همه وقفیات گوناگونی که داریم، سر و سامانی علمی و کارشناسی بدهیم. و دست کم یک اطلاعات کامل از آنچه که گذشتگان با فر و شکوهمان برای نسل امروز باقی گذارده اند، راجمع آوری دقیق وکارشناسی کرده و پس از ثبت دقیق آنها و ثبت سند به نام انجمن زرتشتیان محل و متولی آن موقوفه، در گردهمایی های آتی، بنا به تصمیم جمعی، به هم اندیشی به پردازیم.که نه تنها آنها را از نابودی نجات دهیم که بهترین بهره برداری ها را از آنها نموده و برای نسل آینده نیز بگذاریم.  

*مسئله  چهارم، موضوع «آسیب شناسی و پویایی و نگهداری» سنت ها است که اگریادتان باشد در سال گذشته با کوشش انجمن محترم قاسم آباد یزد به انجام رسید. ضمن سپاسگذاری ازاعضای محترم این انجمن، از سایر انجمن های زرتشتیان نیز درخواست داریم که این کار را پیگیر باشند. از آنجا که تنها در این همایش بزرگ، تنها سنت های زرتشتیان معرفی شد و فرصتی برای پاسخ گویی به پرسش های بسیاری که در ارتباط با آسیب شناسی و چگونگی پویایی دادن و نگهداری از این ارزش های فرهنگی چند هزارساله باقی نماند. سه عدد دیسک فشرده، با امکانات بسیار محدودی که در اختیار بود، توسط انجمن موبدان تهران تهیه و  در اختیار انجمن قاسم آباد قرارگرفت تا همراه دیسک های فشرده این همایش، دراختیار خریداران قرارد دهد. این سه دیسک فشرده را به طور کامل به هرکدام از ارگان های زرتشتی هدیه می کنم، تا مورد استفاده قرارگیرد. خواهشمند است انتقادات + پیشنهادات خود را به نشانی انجمن موبدان تهران ارسال دارند.       

شایسته است که این چهار مسئله مهم که به عرض رسید،  از بزرگترین دغذغه خاطر ما مسئولین ارگان های گوناگون زرتشتی و در برنامه کار تمام همایش ها و میزگردها قرارگیر که تا به درستی ریشه یابی نشده و به درمان خردمندانه آنها برنیامده ایم، لختی از پای نه نشینیم.  

از جناب آقای دکتر اختیاری نماینده محترم زرتشتیان در مجلس شورای اسلامی که ریاست این گردهمایی ها را به عهده دارند درخواست دارم که  این امر را به دقت پی گیرباشند.   به یاری اهورامزدا  .         دو صد گفته چون نیم کردارنیست .

راستی پیروز . نیکی افزون باد . همازوربیم . همازور هما اشوبیم .
با سپاس بی کران : موبد دکتراردشیرخورشیدیان .  رییس انجمن موبدان تهران . آدینه آذرایزد وخردادماه 3748دینی زرتشتی. 7/3/89 خورشیدی

در این زمینه بخوانید:
گزارش و تصاویر دوازدهمین گردهمایی انجمنها(4)
گزارش و تصاویر دوازدهمین گردهمایی انجمنها(3)
گزارش و تصاویر دوازدهمین گردهمایی انجمنها(2)
گزارش و تصاویر دوازدهمین گردهمایی انجمنها(1)

صورت جلسه دوازدهمین گردهمایی انجمنها
پیش نویس طرح کارگروه وقف
پیش نویس طرح نخستین همایش موبدان و پژوهشگران
اداره یکپارچه مکانهای زیارتی و گردشگری