به نام اهورامزدا

همازوربیم، همازورهما اشوبیم

بازسازی و رونمایی از فاز اول و دوم پیرسبز، یکی از کارهای بزرگ و درستی بود که بی گمان، همازوری، هم اندیشی، همکاری گروهی و مدیریت قوی و پیگیر را در جامعه زرتشتی به نمایش گذاشت و نشان داد که با برنامه ریزی درست و پشتیبانی مستمر و کار صادقانه و مداوم، می توان بسیاری از دشواری ها را از میان برداشت و به پیش رفت.

با بازدید بی سابقه ای که در روز رونمایی و روزهای پس از آن از پیرسبز شد- که البته بیشتر بازدید کنندگان غیر زرتشتی بودند- این نگرانی برای همکیشان پیش امد که آیا با این همه هزینه و دوندگی، در بر همان پاشنه قبلی می خواهد بچرخد؟ با بازدیدکنندگان بسیاری که پیرسبز را تنها یک مکان توریستی و شاید گردشگری می بینند، می خواهیم چه کنیم؟ آیا باز هم به همان صورت قبلی می خواهیم پیرسبز را اداره کنیم؛ با همان بی برنامگی، شلوغی و درهم برهمی و بی نظمی، رعایت نکردن نظافت و پاکیزگی محیط و با حاشیه هایی که گهگاه همکیشان شاهد آن بوده اند و یا می توان با همازوری، همکاری و همفکری، اداره آن را درست مدیریت کرد؟

آیا راه دوم ویژه بازدیدکنندگان غیرزرتشتی ساخته خواهد شد؟ آیا ورودیه مناسبی از بازدیدکنندگان غیر زرتشتی گرفته خواهد شد؟ آیا همکیشان می توانند در محل زیارتگاه خودشان، امنیت و آرامش کاملی داشته باشند. اینها و ده ها مانند اینها، پرسشهای همکیشان است.

گویا برای ادامه کار و اجرای برنامه های بعدی، بودجه اندی مانده است و این باقیمانده بودجه، برای به سرانجام رساندن کارها کفایت نمی کند. باید دانست زرتشتیان به زیارتگاه های خود عشق می ورزند و اعتقاد زیادی به آنها دارند، از این رو اگر نقشه و برنامه کار را به درستی و شفافیت بدانند و ببینند، با همت و پشتکار والایی که در برنامه قبلی مشاهده کردند، بدون تردید یاری ها و دهش های بی دریغ خود را ادامه خواهند داد.

خوشبختانه ما دارای مکان های زیارتی و توریستی و جای های بسیاری برای درآمدزایی هستیم، ولی شوربختانه تاکنون از آنها بهره برداری درستی نکرده ایم و آن ها را بدون هیچ گونه نظارت و قید و شرطی در دسترس همگان قرار داده ایم. برای نمونه آتشکده یزد، پیرسبز، پیرهریشت، دخمه زرتشتیان و غیره...

وقتی ما در سخنرانی های مان، جامعه زرتشتی را به درستی «خوشنام» می دانیم و می نامیم، پس شایسته است شخصیت و احترام خود را نیز در تمام زمینه ها حفظ کنیم. چرا نباید برای حفظ هویت و احترام این جای های مقدس، که بخشی از باورها، اعتقادات و تاریخ زرتشتیان است، سازمان و تشکیلات منسجم و درستی به وجود اید؟ ما زرتشتیان باید با ایجاد سازمانی با اساسنامه ویژه- که متفکرانه نوشته شده باشد- زیر نظر هیات مدیره ای با تعداد معینی اعضای ثابت و تعدادی از متولیان هر زیارتگاه، اداره این جای های مقدس را به طور یکپارچه و کامل به دست خود بگیریم و هویت زرتشتی آنها را با توانایی و تدبیر، حفظ کنیم. با گرفتن ورودیه مناسب، بودجه لازم را برای نگهداری محل و حقوق پرسنل هر زیارتگاه به دست آوریم.

بنابراین کوتاه سخن این که: شایسته، بایسته و قانونی است که زرتشتیان در مکان هایی که متعلق به خودشان است و بخشی از باورها و اعتقادات آنها را تشکیل می دهد، احساس امنیت و آرامش کنند. بی گمان این حق دینی، اجتماعی و قانونی ماست.

امید است باهم اندیشی و خردجمعی در همایش انجمنها، تصمیم لازم و قاطعی گرفته شود، تا با نظارت و مدیریت قوی و همکاری صمیمانه و دلسوزانه متولیان زیارتگاه ها، به هدف نهایی؛ که همانا حفظ هویت، احترام و تقدس این مکانها و تثبیت مالکیت و مدیریت زرتشتیان بر این اماکن است، دست یابیم.

گروه یاوران زیارتگاه ها

پروین بامسیان

در این زمینه بخوانید:
گزارش و تصاویر دوازدهمین گردهمایی انجمنها(4)
گزارش و تصاویر دوازدهمین گردهمایی انجمنها(3)
گزارش و تصاویر دوازدهمین گردهمایی انجمنها(2)
گزارش و تصاویر دوازدهمین گردهمایی انجمنها(1)

صورت جلسه دوازدهمین گردهمایی انجمنها
پیام انجمن موبدان به دوازدهمین گردهمایی انجمنها
پیش نویس طرح کارگروه وقف
پیش نویس طرح نخستین همایش موبدان و پژوهشگران