روز ورهرام ایزد توانستم با گروهی از پارسیان آمریکا، استرالیا، کانادا و ... ملاقات کنم. آنان برای زیارت شاه ورهرام ایزد به این مکان آمده بودند. آنروز خواستم تا با گروهی از آنها گفتگو کنم و لی به دلیل مشکل زبان موفق نشدم. اما متوجه شدم که روز بعد، به این مکان می آیند تا جشن بخوانند و این مقدمه ای شد تا بتوانم از نزدیک یکی از آیینهای مذهبی که آنان برگزار می کنند را ببینم:

نخستین نکته که جلب توجه می کرد، نوکردن کشتی، در محوطه بیرونی زیارتگاه بود. آنان در حیاط شاه ورهرام ایزد رو به سوی خورشید و نور می ايستادند، کشتی نو می کردند و آنگاه وارد زیارتگاه می شدند.

موبد مهراب وحیدی دبیر انجمن موبدان، به من گفت این کار به این دلیل انجام می شود تا با کشتی نو و تنی پاک وارد شده باشند.

نکته مهم دیگر که برای من دردسر شد این بود که به من اجازه ندادند تا از آیین جشن خوانی عکس بگیرم و ابن سبب شد تا عکسهایی که از آنها گرفتم در محوطه و جدا از جشن خوانی آنها باشد.

سفره چیده شده توسط آنان سفره ای بود که بیشترین خودنمایی اش گلهای سرخ پر پر شده روی میوه ها و آجیلها بود. در هنگام اهمایی ریشچه و ویسپوخاترم هم انگشت خود را بالا نگرفتند. جالبتر از آن در پایان آیین اوستاخوانی دست دردست هم همازوربیم را خواندند و یکی یکی با تمام افراد حاضر در آنجا دست دادند و همازوربیم می گفتند. بوی خوش ریختن روی آتش نیز از برنامه هایشان بود.

تقدس شاهورهرام ایزد نزد ایشان را خانم آتشبند به من گفت. آنان شاهوررام ایزد را چون پیران مقدس و حاجت ده می دانستند و. از افرادی می گفتند که از آمریکا به اینجا آمده بودند و خواسته خویش را از خدا خواسته بودند و پاسخ گرفتند.

آنانن با گرمی پذیرای من شدند و ناهار هم میهمان آنان بودم که با چلو ماهی از من پذیرایی کردند.