بوی عود و کندر را که حس می کنیم. بی اختیار به یاد سرخاک و در گذشتگان می افتیم  . انگار که همین آرامش روان است که اینچنین ،خاطره رفتگان از این دنیا  را برایمان تداعی می کند و برای همین  نا خود آگاه آرام می گیریم.رفتگانی که می شناسیم آنهایی که با آنها خاطره ها داریم آنهایی که روزی با آنها بودیم و نفهمیدیم که چگونه به این سادگی از میانمان رفتند  یا از سوی دیگر  کسانی مثل مادر بزرگها یا پدر بزرگهایمان که ممکن است خیلی وقت پیش از دنیا رفته باشند و چیزی از آنها به یاد نداریم بر سر مزار هرکدامشان  که برویم . دستمان را روی سنگ قبر درگذشته می گذاریم و مدتی همانجا می ایستیم خدامرزی می دهیم و بعد هم یک آه از اعماق وجودمان می کشیم آهی که معلوم نیست برای این است که آنها از میانمان رفتند یا برای اینکه یادمان می افتد روزی ما هم از دنیا خواهیم رفت .

در فروردینگان امسال جشن درگذشتگانمان، به کرمان سری میز نیم و آرامگاه زرتشتیان این شهر .

 آرامگاهی که هم اکنون در ناحیه نظامی قرار دارد و برای ورود به آن چند سرباز از تو کارت شناسایی می خواهند تا آن را نزدشان گرو بگذاری تا اجازه ورود پیدا کنی !

وارد آرامگاه که می شوی  باز هم بوی عود وکندر آرامت می کند .

 نگاهی به سنگ قبر در گذشتگان می اندازی گاه سنگ قبرها جدیدند و گاه قدیمی همان حس غریب با تو همراه خواهد شد که به راستی پایان کار کجاست ؟و بعد از رفتن چگونه از تو یاد خواهند کرد چند نفر به سر مزارت می آیند و چند نفر از صمیم قلب هنوز به یادت هستند و اینکه آیا همه چیز زیر یک سنگ که طول و عرضش بیشتر از دو متر نیست خلاصه می شود ؟

نمیدانیم که ما چگونه خواهیم رفت 

شاید بعضیها زود تر از وقت رفتن رفته اند .

گاه یک خانواده مثل خانواده سروشپور در اثر سانحه یک زلزله همچون زلزله بم به یکباره ما راتنها گذاشتند

گاه چند جوان مثل نیما و فرشاد و سام و نادر در اثر اتفاق ناگوار کوشک گیلان غرق شدند

تا امروزپدری برای شادی روان فرزندش نیایش کند

و مادری برای پسر از دست رفته اش دست به در گاه اهورامزدا بلند کند

با همه این احوال هنوز یاد ها و خاطره ها زنده می مانند

سری به موبد بزرگ کرمان هم زدیم موبد رشید رستمی که روزگاری تنها موبد کرمان بود

و ارباب جمشید سروشیان از بانیان ساخت این آرامگاه و هموند چند دوره انجمن زرتشتیان کرمان

و همین طور مردمی که برای دیدار از عزیزانشان به اینجا آمدند

موبد فرهنگ فلاحتی هم از بامداد تا کنون به نیایش برای در گذشتگان مشغول است .

وای خدای من چه قدر عکس یعنی همه اینها روزی بودند و دیگر نیستند؟!

آرام شدی انگار که بغض در گلویت ترکیده باشد بی آنکه اشک بریزی چای را که می خوری باز هم فضا را بو می کنی . حالا بوی گلاب هم در کنار اسفند و کندر می آید .

وقت رفتن که می رسد باید یادت باشد که کارت شناسایی ات نزد سربازی است که در میان چندین و چند کارت شناسایی دیگر آن را به تو بدهد

هنگام بازگشت مدتی سکوت می کنی وبا خود در این فکر فرو رفتی "راستی آخرش چه طور تمام می شود ؟!"

برگزاري جشن فروردينگان در شهرهاي زرتشتي نشين:
 عكسهايي از جشن فروردينگان در تهران
گزارش و تصاويري از جشن فروردينگان در آرامگاه يزد
تصاويري از جشن فروردينگان در آرامگاه تقت
گزارش و تصاوير جشن فروردينگان در كرمان
شيرازي ها نيز فروردينگان را جشن گرفتند
فروردينگان در اصفهان
جشن فروردینگان در اهواز
براي آشنايي با فلسفه جشن فروردينگان نيز به لينك هاي زير مراجعه كنيد:
جشن فروردينگان
فرودٌگ و راه و رسم میهمان‌نوازی زرتشتیان