اینجا کرمان است و اینجا خوابگاه دانشجویی پسرانه مهین خوابگاهی که فرزندان مهربان مهین و همسرش بانو خانی زاده آن را درست کردند

و خودشان هم از ایران رهسپار خارج از کشور شدند بی آنکه توقع و چشم داشتی از این خانه پدری داشته باشند و آن را وقف دانشجویان پسر کرمانی کردند خوابگاهی شبیه به یک خانه لوکس .

خوابگاهی که در آن خیلی ها آمدند و رفتند. خیلی ها هستند تا روزی از اینجا بروند . خیلیها خواهند آمد و خواهند رفت و شاید برخی هم مثل من بعد از چهارسال سختشان باشد که از اینجا با آن همه خاطره دل بکنند. ولی هرکس که در این مدت به اینجا آمد از ته دل لا اقل یکبار گفت " خدا پدر و مادر بانیانش را بیامرزد"

 یاد آن وقتهایی می افتم که هر بار قرار بود دانشجوی جدیدی به خوابگاه بیاید دلنگران از کمبود جا می شدیم و ناراحت از آمدن وروردیهای جدید! اما به دو سه روز نمی گذشت که چنان با وروردیهای جدید انس می گرفتیم که گویی او هم عضوی از خانواده ما شده است . خانواده ای که در یک خوابگاه زندگی می کردیم و روابطمان از دوستی های معمول عمیقتر می شد و واقعا عضوی از یک خانواده می شدیم.
 
و امروز ما بچه ها ی خوابگاه مهین به پیشواز نوروز می رویم نوروزی که برای من شاید آخرین نوروزی است که در این خوابگاه جشن خواهم گرفت .
جهار سال پیش هیچ وقت فکر نمی کردم که آن روزهای اضطراب آور روزی شیرین ترین دوران خاطرات زندگی ام را رقم زند دوران شیرینی که نه به خاطر دوران دانشجوی ام بلکه به خاطربودن در خوابگاه زرتشتیان  و بچه ها ی دانشجوی زرتشتی رقم خورد. و البته همکیشان کرمانی ای که هم بسیار پایبند به دین و آیینشان هستند، هم مهمان نواز و مهربان. راستی یادمان هم نرود که بهترین هنرمندان، ورزشکاران و مخترعان جامعه از این شهرهستند .
چند روز قبل از امدن بهار بچه های دانشجو گردهم جمع گشتیم تا با برپایی سفره هفتسین نوروزی آرزوهایمان را مرور کنیم و البته باید گفت جای خیلی ها در کنار سفره هفتسین امسال در این عکس خالی بود همه کسانی که روزی عضوی از این خانواده بودند یادشان به خیر

و اما آرزوهایی که مدتهاست در دل ما نهفته است و به گمانمان آرزوهای همه دانشجویان این مرزو بوم نیز باشد:
 
آرزو می کنیم که امسال هیچ دانشجوی فارغ التحصیلی بیکار نباشد.
آرزو می کنیم شاهد فعالیت پر رنگ تر و آزادانه تر دانشجویان باشیم
آرزو می کنیم که سطح دانشگاههای کشور بهبود یابد تا دیگر کمتر کسانی بخواهند برای ادامه تحصیل به خارج از کشور کوچ کنند .
آررزو می کنیم آینده ای روشن در پیشروی جوانانی که چهار سال به نام دانشجو درس می خواندند تا شاید به جایی برسند باشد .
و آرزو می کنیم تا امسال به آرزوهایمان برسیم .