گاهانبار توجی در تهران نیز برگزار شد. همکیشان زیادی پیش از آغاز مراسم در شاه ورهرام ایزد تهران گردآمدند و اندک اندک بر این جعیت افزوده شد. جمعیتی که بسیاری از آنها هر ماه در روزهای زیارت شاه ورهرام ایزد به اینجا می آمدند ولی این بار منسجم تر و یکدل تر.

آنها به اینجا آمدند تا گاهانبار بخوانند. از اهورامزدا تندرستی بخواهند و شادزیوی. از او بخواهند درد و اندوه هایی که چند ماه گذشته برآنها وارد شده را فراموش کنند و یاد وخاطره عزیزان از دست رفته را گرامی دارند. شاهورهرام ایزد تهران، مملو از کسانی بود که تندرستی را برای خویش، فرزندان و جوانان خویش و جامعه شان خواستار بودند. مکانی که اندک روزهایی از سال، شاید تنها 12 روز جمعیت قابل توجهی را شاهد است، اینبار بیش از هر بار دیگر  دستان انسانهایی را رو به آسمان دید که با خدای خویش راز ونیاز کردند.

موبدان اوستا خواندند، آوای موبد فیروزگری و دیگر همراهانش با آوای آهسته تمامی باشندگان فضای شاه ورهرام ایزد را پر کرده بود. موبد وحیدی نیز دهش را تنها مادی ندانست. ویژگی ای که گاهانبار را مهم می کند. وی از همه خواست تا 2 دقیقه به چشمان کناری خود نگاه کنند و او را بدون هیچ داوری بنگرند و احساس انسان بودنش را دریابند. دکتر وحیدی، پس از این تمرین، خواست تا همگی هماره دیگران را اینگونه ببینند و این احساس را داشته باشند.

دکتر خسرویانی نیز با یاد درگذشتگان اخیر، به ویژه  آرمین خسروی و رامین شهرت، آنها را کسانی دانست که بی هیچ چشمداشتی به جامعه خدمت می کردند.وی،هدف گاهانبار را تندرستی و دلشادی تمام اقشار جامعه به ویژه جوانان دانست و از بیماران نیز یاد کرد و آرزوی تمندرستی برایشان کرد.

از همکیشان با آش و سیرگ نیز پذیرایی شد و لرک گاهانبار نیز بین آنان پخش شد.