آدینه , 9 آمرداد ماه ساعت 3 پسین به منزل بانويی رفتم که ایشان نه تنها نقاشی هنرمند و یکتاست, بلکه چکامه سرا و طراح خوش ذوق هستند.

بانو پریچهر نامدار فریدونی , انسانی درست کردار , نیک منش و دارایی شخصیتی بس والا می باشد که می توان آن 3 اصل بنیادین اندیشه , گفتار و کردار نیک را به زیبایی در ایشان دید.  

این بزرگوار در کودکی از سن 2 سالگی به کشیدن نقاشی علاقمند بود و همراه اصلی ایشان در این راه مادرشان بود. زیرا ایشان را در این راه بسیار همراهی می کرد , بانو اولین چکامه‌اش را در سن 9 سلگی سرود و برای هر نقاشی خود چکامه‌ای سروده است که همه ی آنها ناخداگاه به ایشان در نیمه های شب الهام می شده است.

بانو پریچهر نامدار  فریدونی سال 1309 در تهران زاده شد, پدرش کیخسرو جمشید نامدار و مادرش سیمین دخت زارع بود.

دوران کودکی خود را در دبستان ایرج و دوران نوجوانی خويش را در دبیرستان انوشیروان دادگر گذراند و در سال 1326 موفق به کسب دیپلم شد, در سال 1327 وارد دانشکده‌ی هنر‌های زیبا دانشگاه تهران شد و یک سال قبل از گرفتن مدرک لیسانس در سال 1332 در سازمان نقش برداری کشور( سرپرستی قسمت نقشه کشی ) فعالیت خود را آغاز کرد.

در همان سال آرمی را طراحی کردن که هنوز هم بعد از این همه سال در این سازمان استفاده می شود. بانو پریچهر نامدار فریدونی تا پایان سال 1336 در آنجا فعالیت کرد و پس از آن با آقای مهندس بهرام فریدونی ( مهندس الکترونیک و برق و عضو هيات مديره ي پنج نفره‌ی شرکت پتروشیمی در بستن قراداد‌های بين المللي ) ازدواج کرد و برای زندگی به آبادان سفر نمود.

ثمره این ازدواج 2 دختر و 2 پسر به نام‌های ویاستار , ایتاو , کاته و هییتاسپ است که همه از نام‌های باستانی ایران می باشد. وي در آبادان به فعالیتهایی خود ادامه داد، به تدریس نقاشی در منزل پرداخت و در کلوب بانوان، ریس حسابداری بود همچنين در تلویزن آبادان برنامه ی دکوراسیون منزل را اجرا میکرد.

پس از 9 سال در سال 1345 به تهران باز گشت و در همان سال هم به تکنیک" گذشت زمان, حرکت و بازتاب" پی برد.

اولین نقاشی که به این سبک کشید، یک برگ پایيزی است )این تکنیک حالتی 3 بعدی دارد به فرض مثال یکی از نقاشی های ایشان که غروب خورشید را نشان می دهد با حرکت تابلو می توان به زیبایی غروب خورشید را دید گویی که در طبیعت به راستی داریم آن را می بینیم.(

ایشان تمام نقاشی هایش را با گوش دادن به سمفونی پنج بتون مي كشد و تا سال 1376 كه در ايران بود نمايشگاه هاي زيادي در داخل برپا نمودند، به تدريس نقاشي پرداختند و مصاحبه هاي زيادي از ايشان منتشر شد.

در سال 76 نيز به امريكا سفر كردند و در حال حاضر نيز به كار خود در اين زمينه ادامه مي دهد.

اين بانوي هنرمند جوایز و مدال‌های بسیاري را در تكنيك «گذشت زمان و حركت و بازتاب» کسب کرده که تعدادی از آن را در اینجا برای شما می آوريم:
سال 2000 و در هفتمین کنگره‌ی جهاني زرتشتیان كه در هوستون برگزار شد,  تیتر دختر مشیانی را به ایشان تقدیم کردند
سال 1999 در كاليفرنيا عنوان بهترین نقاش بين المللي به نام  world contemporary   
در سال 1978 تنها زن ايراني بودند كه به نمايشگاه بين المللي سال زن فرانسه دعوت شدند و مدال طلا و ديپلم افتخار دريافت نمودند.

سال 1991 در تهران مدال نقره ( تشخص و منزلت زن) را دريافت نمودند.
از آکادمی ایتالیا مجسمه‌ی "Centauro D'Oro" را در سال 1988 دريافت كرد.
مدال شوالیه هنر "Cavalier Delle Arti"را نيز در سال 1986 از ايتاليايي ها گرفت

براي اين گرامي و خانواده شان شادزيوي و تندرستي را آرزومنديم