صنايع دستي نوعي هنر و كار است كه در آن لوازم تزئيني و كاربردي تنها با استفاده از دست و يا ابزار ساده ساخته مي شوند و معمولاكالاهاي به دست آمده از اين صنايع با استفاده از روش هاي سنتي توليد مي شوند.
صنايع دستي اصولا لوازمي هستند كه به صورت انبوه و با استفاده از ماشين آلات توليد نمي شوند و همچنين از لحاظ فرهنگي و مذهبي به شدت با فرهنگ و آداب و رسوم مردمان منطقه اي كه آنها را توليد مي كنند در ارتباط هستند،

گويي فرهنگ ها و آداب و رسوم آن منطقه خود را در رنگ هاي به كار رفته و يا حتي شكل و شمايل ساخته شده در انواع صنايع دستي آن اقليم خاص، خود را نشان مي دهند، از اين رو صنايع دستي از هنر و كاردستي متمايز بوده و هدف از ساخت آنها مورد استفاده قرار گرفتن آنها و كهنه و در نهايت پوسيده شدن آنهاست و مورد استفاده آنها بيش از يك تزئين ساده است، درحاليكه هنر و كاردستي بيشتر يك فعاليت سرگرمي محسوب مي شود.

از نگاه دیگر"صنایع دستی" حاصل روح ملت ها و آئین فرهنگ ملی کشورهاست که به سادگی و با رجوع به آمار صنایع دستی آنها می توان به روحیه مردم آن کشورها پی برد، پس صنایع دستی تنها یک کالا و شیی برای مبادله و خرید و فروش نیست، بلکه خصوصیات فرهنگی و ویژگی های اقوام  ملل مختلف از طریق این کالای باارزش مبادله می شود و نوعی ارتباط را بین آنها ایجاد می کند.

یکی از صنایع دستی ویژه زرتشتیان کشتی بافی است که روش بافت آن در حال فراموشی است و بافندگان اندکی هنوز این فن و هنر را می دانند و کشتی می بافند. هنر کشتی بافی، هنری است که با آیین ها و مراسم دینی ما زرتشتیان پیوند دارد ولی افسوس که با کمرنگ شدن استفاده از سدره و کشتی در آیین های دینی هنر کشتی بافی هم رو به فراموشی می رود.

امروزه با توجه به علاقه و تمایل جوانان به یادگیری هنرهای گوناگون، چه به جاست که با یاری گرفتن از بافندگان کشتی به آموزش این هنر زیبا و دینی بپردازیم که این کار نیازمند برنامه ریزی و تلاش های ارگان هایی همچون سازمان زنان زرتشتی و سازمان جوانان زرتشتی(فروهر) در تهران و دیگر ارگان ها و سازمان های مربوطه در شهرها ی دیگر می باشد.